
رشد سبز، رشد پایدار، اقتصاد سبز - همه این مفاهیم نیاز به جداسازی دارند. به طور خلاصه، جدایی که رشد اقتصادی را حفظ می کند و در عین حال رشد مادی را کاهش می دهد. به جای مصرف منابع بیشتر برای تولید سود بیشتر (رشد "سنتی")، جداسازی به ایده مصرف کمتر منابع مادی و همچنان ایجاد سود بیشتر (رشد سبز) اشاره دارد.
چگونه رشد سبز را اندازه گیری کنیم؟
آنچه در تئوری خوب به نظر می رسد، در عمل با برخی نکات فنی مواجه است. مهمترین آنها این است: چگونه "سبز بودن" را اندازه گیری می کنید؟کدام یک از همه منابع رو به کاهش باید ذخیره شود تا شایستگی کسب نام سبز را داشته باشیم؟برای موفقیت در مسیر پایداری باید از چه تاثیرات زیست محیطی جلوگیری کرد؟و در چه مقطعی می توان کل اقتصاد را سبز نامید؟
ما به اهداف و شاخص هایی برای رشد سبز یا پایدار نیاز داریم
واضح است که اولاً به اهداف و ثانیاً به شاخص های دستیابی به آنها نیاز داریم. خوشبختانه، یافتن اهداف سخت نیست. به عنوان مثال، غلظت دی اکسید کربن در اتمسفر را زیر 350ppm نگه دارید. دستیابی به 100٪ انرژی های تجدیدپذیر تا سال 2050. افزایش بهره وری انرژی تا 20٪ تا سال 2020. کاهش ردپای اکولوژیکی سرانه به سطح پایدار جهانی. با این حال، مارتین هیرشنیتز-گاربرز و تانیا سربوتنجاک با اشاره به شاخص ها، آن را در صفحه 6 جدیدترین «خلاصه اکولوژیکی» خود (از مجموعه «یکپارچه سازی کارایی منابع، سبز کردن تولید صنعتی و صنایع سبز») خلاصه کردند که در آن نوشتند. که اهداف در واقع ضروری هستند، اما به این ترتیب، اصلا کافی نیستند:
دستیابی به این [رشد پایدار] مستلزم دو چیز است: اول، تعریف رسمی از آنچه «سبز» در زمینه توسعه پایدار و اهداف توسعه هزاره [اهداف توسعه هزاره] را تشکیل می دهد و دوم، استفاده از شاخص های مناسب برای اندازه گیری و نظارت مؤثر بر پیشرفت. به سمت این اهدافهر دو جنبه به طرز تاسف باری در بحث قفل شده اند و با انواع دیدگاه های متضاد مشخص می شوند.
در بحث در مورد حرکت جامعه به سمت توسعه پایدار ، اهداف زیست محیطی نقش مهمی ایفا می کنند. کمی مهمتر ، اما هنوز هم یک موضوع شماره یک ، اهداف تحول در اقتصاد سبز است. با این حال ، شاخص ها موقعیت بسیار کمتری در بحث و گفتگو دارند ، اگرچه متفکران منطقی و هر کس که می خواهند یکی باشند ، توجه داشته باشند که وجود آنها یک پیش نیاز اساسی برای تحول سبز است ، با فرض اینکه شما واقعاً اهداف را جدی می گیرید.
بدون شاخص کامل ، ترکیب لازم
من بسیار خوشحال شدم که خواندم که موسسه اکولوژیک سندی را منتشر کرد که شاخص هایی از چگونگی تبدیل شدن صنعت سبز ، به نام "Scoping of و توصیه هایی برای شاخص های مؤثر" (بارگیری در Ecologic. eu) را منتشر کرد. از 32 شاخص اولیه ، یک تجزیه و تحلیل تخصصی به انتخاب 10 ، که در آن زمان مورد تجزیه و تحلیل و رتبه بندی قرار گرفتند ، کمک کرد. من بلافاصله به شما می گویم: هیچ یک از شاخص ها کامل نبودند. خیلی بد! با این حال ، یک راه خوب برای استفاده از آنها ترکیب چندین است ، همانطور که نویسندگان در صفحه 6 بیان می کنند:
از بین تمام شاخص های منتخب ، هیچکدام از سایر معیارهای ارزیابی کامل یا بهتر از همه نبودند. بنابراین ، با توجه به چندین شاخص که یکدیگر را تکمیل می کنند و ارزیابی کامل تری از پایداری یک صنعت یا گروه محصول ارائه می دهند. این رویکرد همچنین چالش های روش شناختی موجود را متعادل می کند و قدرت توضیحی را افزایش می دهد.
آیا رشد اقتصادی واقعاً از مصرف منابع و آلودگی جدا شده است؟
خوب ، هیچ یک از آنها کامل نیست ، اما کدام یک بهتر است؟خوب ، برای یافتن این موضوع ، ما باید تعریف اولیه ای را که من از جدا کردن انجام داده ام ، متمایز کنیم. این نه تنها مصرف منابع مورد نیاز برای کوچک شدن ، بلکه تأثیر محیط زیست است که افزایش در حال حاضر با رشد صنعت ارتباط دارد. رشد اقتصادی برابر است با نابودی محیط زیست - عنصر بارز دوران ناپایدار که باید پشت سر بگذاریم. بنابراین کلمه کلیدی دو برابر شدن یا تولید ناخالص داخلی ، مصرف منابع پایین ، اثرات محیطی پایین است. و چگونه می توانیم موفقیت و شکست را با جداشدگی مضاعف اندازه گیری کنیم؟آه ، درست است ، این سوال بود. بیایید با مراجعه به صفحه 7 از نویسندگان ما Hirschnitz-Garbers و Srebotnjak بخواهیم:
مفیدترین شاخص ها به عنوان مواردی که به تأثیرات زیست محیطی نه تنها با کمیت منابع مورد استفاده (به عنوان مثال EMC) بلکه با تأثیرات واقعی آنها و همچنین آن شاخص هایی که شامل جریان منابع بالادست غیرمستقیم مرتبط با واردات و صادرات هستند ، می پردازند (به عنوان مثال منابع (به عنوان مثال منابع)بهره وری ، در صورت اندازه گیری از جمله کل مصرف مواد). ترکیب این نوع شاخص ها اجازه می دهد تا هدف "جداسازی مضاعف" را اندازه گیری کند ، این بدان معناست که پیشرفت صنایع و توسعه صنعتی در جهت جداشدن رشد اقتصادی از استفاده از منابع (جداسازی منابع) و از تأثیرات زیست محیطی مرتبط (جداسازی تأثیر).
10 شاخص برای اندازه گیری رشد پایدار یا سبز
چی؟عبارت اول می گوید این شاخص ها بهتر هستند که نه تنها میزان استفاده از منابع را اندازه گیری کنند ، بلکه تأثیر آن را بر محیط ناشی از این استفاده (= "تأثیر واقعی"). علاوه بر این ، "جریان منابع بالادست غیرمستقیم مرتبط با واردات و صادرات" نیز باید در نظر گرفته شود تا از جابجایی آماری انتشار گازهای گلخانه ای جلوگیری شود. ما می آموزیم که شاخص های خوب شامل مصرف منابع مستقیم و غیرمستقیم و همچنین اثرات محیطی مرتبط با آنها است.
1. EMC: مصرف مواد با وزن محیطی
خوب ، به اندازه کافی برای معرفی ، ما شاخص ها را می خواهیم! بیایید با EMC شروع کنیم. این شاخص رتبه بندی را به دست می آورد و اگرچه بزرگترین ضعف آن در دسترس بودن داده های کمیاب است ، اما از نظر روش شناختی می تواند بهترین را به عنوان بهترین معیارهای فوق الذکر نامیده شود. EMC مخفف مصرف مواد با وزن محیطی است و شامل 32 ماده و اثرات محیطی مربوطه آنها است. به عنوان مثال ، حساب های جریان مواد در سطح اقتصاد (MFA) و بزرگترین MFA شامل مصرف مواد داخلی یک کشور (DMC) است. این رقم توسط ضرایب ضربه از ارزیابی چرخه زندگی (LCA) وزن می شود. اما EMC همچنین می تواند در هر سطح ، از صنایع فردی تا بخش های صنعت ، درست تا کل اقتصاد اعمال شود.
2. شدت انرژی توسط بخش
این شاخص کاملاً توضیحی است. از طرف حرفه ای در دسترس بودن داده های کامل و محاسبه آسان است. نزولی نیاز آن برای اطلاعات بیشتر است ، به عنوان مثالدر مورد سهم انرژی تجدید پذیر و محرومیت از مراحل چرخه زندگی ، که هر دو از نظر جمع آوری داده ها به تلاش بیشتری نیاز دارند.
3. بهره وری CO2 مبتنی بر تولید
باز هم ، این شاخصی است که بزرگترین مزیت آن به لطف موجودی های موجود در گازهای گلخانه ای ، به راحتی داده های لازم به دست می آید. با این حال ، دقیقاً مانند نشانگر قبلی ، داده ها از دست رفته اند. این فاقد اطلاعات احتمالی تقاضا و مصرف است و آن را "فقط تا حدی سازگار با LCA" می کند.
4- مصرف آب بر اساس بخش
چگونه است که همه چیزهای به راحتی قابل استفاده در زندگی هنگام کمال بودن ، دارای نقاط ضعف ذاتی هستند؟من حدس می زنم که حقیقت اجتناب ناپذیر به همان سادگی گفته است ، زندگی سخت است! شاخص شماره چهار از نظر در دسترس بودن داده ها عملکرد خوبی دارد (برای همه کشورهایی که دارای حسابهای زیست محیطی هستند داده ها در دسترس هستند) و بسیار مرتبط با سیاست است. با این حال ، دقیقاً مانند دو مورد قبلی ، دارای شکاف داده ای است - فقط میزان انتشار گازهای گلخانه ای را اندازه گیری می کند ، نه نحوه تأثیر این انتشار گازهای گلخانه ای ، همانطور که در صفحه 18 می توان خوانده شد:
[T] او نشانگر تأثیرات را اندازه گیری نمی کند ، بلکه فقط فشارها (انتزاع آب) است. از آنجا که شاخص با انتزاع با در دسترس بودن مطابقت ندارد ، هیچ نشانه ای از کمبود آب وجود ندارد. اطلاعات بیشتر برای ارزیابی اینکه آیا مصرف آب اندازه گیری شده پایدار است و آیا این امر باعث توسعه پایدار می شود ، ضروری خواهد بود. مصرف آب باید در رابطه با در دسترس بودن آب ، به ویژه کسری از آب ارزیابی شود تا بتواند برای اهداف اقتصادی بدون کاهش منابع یا آسیب رساندن به محیط زیست برای اهداف اقتصادی مورد استفاده قرار گیرد.
اگر آب چیز شماست ، ممکن است به مقاله در مورد ردپاهای آب علاقه داشته باشید. خواندن نظرات را فراموش نکنید.
5. SPI: شاخص فرآیند پایدار
SPI شبیه به ردپای اکولوژیکی بسیار شناخته شده است. اندازه گیری میزان سطح سطح زمین یا یک محصول نیاز دارد. تفاوت اصلی بین آن و قطعه سازگار با محیط زیست در این است که بر خلاف رفتار یک شخص (همانطور که با یک ردپای زیست محیطی اندازه گیری می شود) به یک فرآیند ، یک محصول ، یک منطقه یا یک بخش اشاره دارد. علاوه بر این ، SPI منطقه لازم را که محاسبه می کند به منطقه سرانه موجود محاسبه می کند و آن را با این عامل ضرب می کند. به صفحه 18 مراجعه کنید: "به طور خاص ، SPI کسری از منطقه را برای هر یک از ساکنان مربوط به تحویل یک محصول یا واحد خدمات خاص اندازه گیری می کند."مزیت اصلی آن تطبیق پذیری است. این باعث می شود هر فناوری با بی تفاوتی با بخش قابل مقایسه باشد ، هرچه منبع آلودگی باشد. با این حال ، در دسترس بودن داده ها یک مسئله است. علاوه بر این ، پیچیدگی آن کاربرد خود را محدود کرده است. به صفحه 19 مراجعه کنید:
[C] ALCULATING SPI بسیار پیچیده است و به داده های مربوط به منطقه اولیه تجدید پذیر ، منطقه اولیه مواد اولیه غیر تجدید پذیر ، قیمت مواد اولیه ، قیمت یک کیلووات ساعت (کیلووات ساعت) انرژی ، منطقه مورد نیاز برای تأمین نیاز دارد. نصب برای یک فرآیند ، تعداد کارگران در سال در یک کارخانه اختصاص داده شده به یک منطقه (هرچه کارکنان بیشتری در یک فرایند نیاز به فشار بیشتر بر محیط داشته باشند) و منطقه اختصاص داده شده به اتلاف. بنابراین ، SPI بیشتر در بین دانشگاه ها و مؤسسات تحقیقاتی و به سختی در مشاغل یا صنعت استفاده می شود.
6. میزان انتزاع آب و استرس آب
این دو شاخص به جای اندازه گیری مصرف آب (شاخص 4) ، استفاده از آب را برای آب های تجدید پذیر موجود در یک کشور یا منطقه مربوط می کنند. در حالی که میزان انتزاع به مصرف سرانه اشاره دارد ، استرس آب به کل مصرف می پردازد. هر دو استفاده را با کل مقدار آب موجود مقایسه می کنند. چرا این مهم است؟بیایید دو مکان را به عنوان نمونه بگیریم. موقعیت مکانی A از آب کمتری نسبت به مکان B برخوردار است ، اما در حال حاضر با مشکلات بیابانی روبرو است. هر متر مکعب اضافی آب استخراج شده به اکوسیستم های آن آسیب می رساند و بیابانی را افزایش می دهد ، در حالی که مکان B از بارندگی منظم و سطح آب زیرزمینی ثابت بهره می برد. در این شرایط ، مصرف آب بر اساس بخش (شاخص 4) مکان A را بهتر می کند ، زیرا مصرف آب مطلق کمتری دارد. در مقابل ، میزان انتزاع آب و استرس آب (شاخص 6) البته با وجود مصرف بالاتر ، به مکان B نتیجه بهتری می بخشد - زیرا در رابطه با آب موجود ، این گزینه پایدارتر است.
7. EGSS: عملکرد اقتصادی بخش کالاها و خدمات محیط زیست
این یک رویکرد کاملاً مستقیم است. اگر می خواهیم بدانیم که کل صنعت چقدر سازگار با محیط زیست است ، چرا ما اندازه گیری نمی کنیم که تمام شرکت هایی که خود را به محصولات و خدمات سازگار با محیط زیست اختصاص می دهند ، چگونه عمل می کنند؟سه شاخص اساسی اقتصادی - درآمد ، ارزش افزوده و صادرات - برای شرکت هایی که دارای "حفاظت از محیط زیست یا هدف مدیریت منابع به عنوان هدف اصلی خود" (تعریف Eurostat) جمع آوری شده است. این تعریف اساساً به کلیه شرکتهای موجود در زمینه فناوری تمیز و کارآیی منابع اشاره دارد. چالش هایی که شاخص در عمل با آن روبرو است در صفحه 21 بررسی می شود:
این شاخص برای اندازه گیری عملکرد اقتصادی در صنایع پایدار ضروری است اما چندین جنبه سودمندی آن را پیچیده می کند. این شاخص تقریباً به طور انحصاری برای عملکرد اقتصادی استفاده می شود و به عنوان مثال نمی تواند صنایع سبز را در خارج از EGSS اندازه گیری کند. علاوه بر این ، فاقد سازگاری LCA است و اغلب در مواردی که داده های کافی وجود نداشته باشد ، نیاز به تلاش بیشتری دارد و این امر فقط برای کارهای مورد نظر مناسب است.
8. بهره وری منابع + بهره وری مواد
بهره وری همیشه میزان چیزی را در رابطه با تولید ناخالص داخلی اندازه گیری می کند ، یا اینکه یک اقتصاد برای تولید تولید ناخالص داخلی خود به چه میزان نیاز دارد. این کار ، سرمایه ، منابع یا مواد - تولید ناخالص داخلی را بر اساس یکی از آنها تقسیم کنید و بهره وری مربوطه را بدست آورید. برای به دست آوردن نتیجه برای این شاخص ، می توانید داخلی (DMC) یا کل مصرف مواد (TMC) را بگیرید. تحولات در ارقام کارآیی مواد حاصل به طور مستقیم نشان می دهد که آیا جداشدگی اتفاق می افتد یا خیر. برای کشورها ، داده ها به طور کامل در Seri (به www. materialflows. net) یا در مجموعه داده های زیست محیطی OECD (PDF) در دسترس است. با این حال ، این داده ها فقط میزان مواد مصرفی را از نظر وزن توصیف می کند ، نه از نظر تأثیرات زیست محیطی. در صفحه 22 ، نویسندگان نتیجه می گیرند:
علیرغم ارتباط بالای سیاست در شاخص بهره وری منابع و توانایی آن در اندازه گیری مقادیر منابع مورد استفاده در صنایع و توسعه صنعتی ، در نظر گرفتن تأثیرات زیست محیطی و جریان های پنهان ناکافی است و فاقد سازگاری LCA است ، و این شاخص را فقط تا حدودی مرتبط می کند.
9. TMC: کل مصرف مواد
TMC نه تنها تمام مصرف مستقیم مواد یک اقتصاد را اندازه گیری می کند ، بلکه جریان مواد غیرمستقیم از واردات نیز دارد. برای محاسبه آن ، شما مصرف مواد "برعکس" را تجزیه و تحلیل می کنید ، و صادرات مستقیم و غیرمستقیم را از کل نیاز مواد (TMR) کم می کند. باز هم ، TMC یکی از شاخص هایی است که فاقد تعادل مصرف در برابر تأثیرات زیست محیطی است. این تنها با اندازه گیری وزن مواد مورد استفاده ، میزان مصرف را منعکس می کند. علاوه بر این ، داده ها کاملاً در دسترس نیست ، زیرا اندازه گیری جریان های غیرمستقیم سخت است.
10. ردپای زیست محیطی
فقط در نگاه اول این رتبه آخر از دست می رود. ردپای اکولوژیکی مشهور ، ستاره شماره یک پاپ از همه شاخص های زیست محیطی ، در واقع هنوز به عنوان یکی از ده شاخص برتر امتیاز دارد. فقط در مورد - که البته بسیار غیرممکن است - که هر کسی با آن آشنا نیست ، در اینجا توضیحات مربوط به آنچه که ردپای زیست محیطی با آن سروکار دارد (به صفحه 24 مراجعه کنید) می آید:
ردپای زیست محیطی اندازه گیری میزان زمین و آب بیولوژیکی تولیدی برای 1) برآورده کردن نیازهای مصرف منابع و 2) جذب ضایعات تولید شده توسط جمعیت انسانی ، با در نظر گرفتن فناوری جاری است. این روش همچنین شامل اندازه گیری تولید سالانه منابع بیولوژیکی ارائه شده - به نام Biocapacity است.
اندازه گیری تأثیر سبک زندگی یک فرد معمول است. اما این همه کارهایی نیست که می توان انجام داد: WWF آن را در صنعت کاغذ اعمال کرد ، Seri برای تولید مواد اولیه در اتریش و دو دانشمند حتی صنعت هتلداری را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. برای جزئیات بیشتر ، به صفحه 24 مراجعه کنید. Pro: کلیه داده ها در دسترس است. به راحتی جامع. CON: فقط یک گروه تأثیر ؛به وضوح سیاست مربوط نیست. مصرف گرادر کل ، این گزارش نتیجه می گیرد که حتی اگر ردپای زیست محیطی یک شاخص پایداری عمومی خوب است ، نه بهینه و نه به طور خاص برای اندازه گیری پایداری صنعت مناسب است.
نتیجه گیری: سبد 7 شاخص برای رشد سبز
نتیجه گیری بسیار مرتبط برای تمرین "سبد شاخص ها" است که نویسندگان پیشنهاد می کنند (به صفحه 25 مراجعه کنید). علاوه بر این ، آنها نتیجه می گیرند که دو شاخص امیدوار کننده دیگر در دست توسعه وجود دارد که راه خود را برای رتبه بندی پیدا نکردند. ما شما را به روز خواهیم کرد!
پس از بررسی جمعی ادبیات ، منابع داده و شاخص های منتخب ، ما مجموعه ای از شاخص های زیر را توصیه می کنیم تا در MDGS [اهداف توسعه هزاره] ادغام شوند:- بهره وری منابع و بهره وری مواد- شاخص فرآیند پایدار (SPI)- Sector-شاخص های خاص یا منابع خاص o شدت انرژی توسط بخش o مصرف آب توسط بخش o در آب و استرس O CO2 این شاخص ها باید توسط معیارهایی که میزان تأثیرات زیست محیطی ناشی از استفاده از منابع را نشان می دهد ، پشتیبانی شود. بنابراین ما شاخص های زیر را پیشنهاد می کنیم: - مصرف مواد با وزن محیط زیست (EMC) اگرچه EMC به عنوان مناسب ترین شاخصی که برای اندازه گیری تأثیرات زیست محیطی استفاده از منابع ایجاد شده است ، شناسایی شده است ، بحث در مورد محدودیت های آن در بالا ، نیاز روشنی را برای در نظر گرفتن شاخص های بیشتر نشان می دهد که شاخص های بیشتری را در نظر می گیرددر حال حاضر در حال توسعه مانند شاخص کلی اثرات زیست محیطی و نشانگر محیط زیست است.
- Martin Hirschnitz-Garbers ، Tanja Srebotnjak (2012): ادغام راندمان منابع ، سبز شدن تولید صنعتی و صنایع سبز-Scoping of و توصیه های شاخص های مؤثر.[خلاصه اکولوژیک در مورد روابط بین الملل و توسعه پایدار]. موسسه اکولوژیک ، برلین. بارگیری مستقیم PDF
مقاله تصویر CC توسط موریتز بونر ، بر اساس این تصویر توسط Noel Zia Le (CC) و این تصویر توسط Tetra Pak (CC) که کاغذ خام را نشان می دهد که بعداً به بسته بندی تبدیل می شود.
- محصولات و راه حل ها (100)
- روندها و فناوری (99)
- اخبار و به روزرسانی ها (68)
- چالش ها (67)
- اقتصاد دایره ای (23)
- ردپای کربن (22)
- blockchain (7)
- اتومبیل (6)
- چین (5)
- ردپای کربن (5)
- بی طرفی کربن (4)
- صنعت ساخت و ساز (4)
- داده های بزرگ (3)
- Brexit (3)
- بخش ساختمان (3)
- خنثی کربن (3)
- BASF (2)
- آزمایشگاه مسیحی-داپلر (2)
- کشاورزی (2)
- بهترین تمرین (2)
- تنوع زیستی (2)
- زیست توده (2)
- استانداردهای ساختمان (2)
- شدت کربن (2)
- جابجایی کربن (2)
- مصرف مشارکتی (2)
- 20-20-20 اهداف (1)
- 2012 (1)
- 3 دامنه (1)
- چاپ سه بعدی (1)
- آچما (1)
- AI (1)
- abfallwirtschaft (1)
- آنکارا (1)
- B2B (1)
- BMBF (1)
- Breeam (1)
- برنامه لیسانس (1)
- Bauwesen (1)
- برزیل (1)
- CFC (1)
- CO2-FUßABDRUCK (1)
- آکادمی (1)
- اسیدی شدن (1)
- کیفیت هوا (1)
- آلومینیوم (1)
- آمازون (1)
- سوراخ ازن قطب جنوب (1)
- آخرالزمان (1)
- اپل (1)
- ارزیابی (1)
- اندازه گیری کربن جوی (1)
- بانک اطلاعاتی پس زمینه (1)
- ایستگاه تغییر باتری (1)
- اشتراک دوچرخه (1)
- ظرفیت زیستی (1)
- اقتصاد زیستی (1)
- بیوکاری (1)
- درمان گاز بیولوژیکی (1)
- وبلاگ ها (1)
- کتاب (1)
- فرصت تجاری (1)
- ماشین (1)
- انتشار کربن (1)
- شهر بدون کربن (1)
- نشت کربن (1)
- مدیریت کربن (1)
- کاهش کربن (1)
- سفر خنثی کربن (1)
- حمل بار (1)
- کارتن (1)
- صدور گواهینامه (1)
- همبستگی (1)
- عوام (1)
سیگنال های تجاری...
ما را در سایت سیگنال های تجاری دنبال می کنید
برچسب :
نویسنده : عبدالله بوتیمار
بازدید : <-PostHit->
تاريخ : پنجشنبه
16 شهريور
1402 ساعت: 13:02