معامله گر در مقابل سرمایه گذار

درک تمایز مهم بین صندوق های سرمایه گذار و صندوق های معامله گر

سوزی لی 15 مه 2019

این مطلب را به اشتراک بگذارید

• در فیسبوک به اشتراک بگذارید
• در توییتر به اشتراک بگذارید
• به اشتراک در LinkedIn
• به اشتراک گذاشتن از طریق پست

طبقه بندی مشارکت به عنوان "صندوق سرمایه گذار" یا "صندوق معامله گر" به طور چشمگیری بر درمان مالیاتی مشارکت و سرمایه گذاران آن تأثیر می گذارد. این تمایز در پی قانون کاهش مالیات و شغل (TCJA) ، که در اواخر سال 2017 به تصویب رسیده است ، بسیار مهم تر شده است. تعیین طبقه بندی صندوق و طبقه بندی صندوق به عنوان صندوق سرمایه گذار یا صندوق معامله گر ، بر این اساس.

تغییرات قابل توجه

TCJA چندین تغییر مهم ایجاد کرد که بر سرمایه گذاران و مدیران سرمایه گذاری تأثیر می گذارد ، از جمله:

1. تعلیق کسر کالا برای هزینه های متفرقه ، از جمله هزینه های مشاوره و سایر هزینه های سرمایه گذاری (از طریق 2025) ،
2. کلاه 10،000 دلاری در مورد کسر مالیات های ایالتی و محلی (از طریق 2025) ،
3. محدودیت جدیدی در کسر علاقه های تجاری ، و
4. محدودیت ضرر بیش از حد تجارت از مشارکت (همچنین تا سال 2025).

این تغییرات تفاوت بین صندوق سرمایه گذار و وضعیت صندوق معامله گر را تقویت می کند.

قبل از TCJA ، سرمایه گذاران که به آنها عمل می کردند ، قادر به کسر هزینه های مشاوره و سایر هزینه های سرمایه گذاری بودند به عنوان کسر متفرقه متفرقه به حدی که این کسر از 2 ٪ از درآمد ناخالص تعدیل شده (AGI) فراتر رفته باشد.(توجه داشته باشید که این کسر مشمول محدودیت های کلی در مورد کسرهای خاص برای مالیات دهندگان با درآمد بالا بود). کالاهای مورد نیاز همچنین از کسر مالیات های ایالتی و محلی برخوردار بودند.

این قانون با تعلیق کسرهای متفرقه متفرقه و قرار دادن کلاه بر روی مالیات های ایالتی و محلی ، وجوه معامله گر را با مزیت مالیاتی فراهم کرد. مزیت مالیاتی از این واقعیت ناشی می شود که یک صندوق معامله گر در تجارت یا تجارت اوراق بهادار تجارت مشغول است ، بنابراین شرکای آن می توانند هزینه های مربوط به تولید درآمد معاملاتی (از جمله مالیات های دولتی و محلی) را به عنوان هزینه های تجاری کسر کنند. یک مزیت اضافی این است که این کسر های بالاتر از خط است که AGI شریک زندگی را کاهش می دهد ، که ممکن است مالیات دولت را نیز کاهش دهد. از طرف دیگر ، صندوق های سرمایه گذار کسر زیر خط (مورد) را تولید می کنند ، که توسط TCJA قابل ملاحظه ای بودند.

TCJA همچنین محدودیت کسر جدیدی را برای هزینه علاقه به تجارت ایجاد کرد. به طور کلی ، کسر محدود به درآمد سود تجاری یک مالیات دهندگان به علاوه 30 ٪ از درآمد مشمول مالیات تنظیم شده آن است. این تغییر ممکن است پیامدهای قابل توجهی برای صندوق های معامله گر بسیار اهرم داشته باشد. با این حال ، این حد در مورد صندوق های سرمایه گذار صدق نمی کند ، که به جای بهره شغلی ، سود سرمایه گذاری را متحمل می شوند. کسر هزینه های سرمایه گذاری به طور کلی محدود به درآمد خالص سرمایه گذاری یک مالیات دهنده است.

سایر ملاحظات مربوط به صندوق معامله گر یا طبقه بندی صندوق سرمایه گذار

محدودیت جدیدی از TCJA برای از دست دادن مشاغل وجود دارد که به تجارت یا تجارت مالیات دهندگان نسبت به درآمد ناخالص از چنین معاملات یا مشاغل مربوط می شود. براساس محدودیت ضرر و زیان تجاری جدید ، هرگونه ضرر خالص کسب و کار ایجاد شده در سال 2018 تا 2025 برای مالیات دهندگان متاهل به طور مشترک (یا 250،000 دلار برای سایر مالیات دهندگان) ، سالانه برای تورم تعدیل می شود. هرگونه ضرر اضافی نسبت به مبلغ آستانه به سال بعد به عنوان ضرر عملیاتی خالص (NOL) انجام می شود ، مشروط بر این است که 80 ٪ از محدودیت درآمد مشمول مالیات. اگرچه راهنمایی های IRS هنوز در انتظار است ، اما به نظر می رسد که سود و زیان ناشی از منافع مشارکت در صندوق های معامله گر مشمول این محدودیت جدید خواهد بود.

تا زمانی که این ماده جدید به بازار عرضه نشود ، شرکای سرمایه گذاری در یک صندوق معامله گر می توانند از ضرر صندوق (به غیر از ضرر سرمایه) استفاده کنند تا منابع مختلف دیگری مانند درآمد صندوق های سرمایه گذار را جبران کنند. اکنون قوانین جدید فقط اجازه می دهد تا از دست دادن تجارت با درآمد کسب و کار جبران شود.

علاوه بر این ، صندوق های معامله گر واجد شرایط انتخابات مارک به بازار هستند که به آنها امکان می دهد سود و زیان را در موقعیت های سرمایه گذاری خود به عنوان سود و زیان عادی گزارش دهند ، گویی که آنها را در آخرین روز سال مالیات فروخته اند. این انتخابات می تواند برای وجوهی که ضرر و زیان غیر واقعی قابل توجهی دارند ، سودمند باشد زیرا آنها قادر به کسر چنین خسارات هستند و نیازی به نگرانی در مورد معوقات ضرر و زیان ناشی از فروش شستشو یا معاملات پر پیچ و خم ندارند.

راهنمایی کمی برای صندوق های معامله گر و صندوق های سرمایه گذار

علیرغم تفاوت های قابل توجه در رفتار مالیاتی صندوق های سرمایه گذار و صندوق های معامله گران، دستورالعمل های کمی در قوانین مالیاتی یا مقررات برای تمایز بین این دو وجود ندارد. پرونده های دادگاهی در این زمینه وجود دارد، اما آنها تمایل دارند ذهنی باشند و به شدت به واقعیت ها و شرایط مالیات دهندگان خاص وابسته هستند. به طور کلی، صندوق های سرمایه گذار تمایل به خرید و نگهداری دارایی ها در بلندمدت دارند و درآمد حاصل از بهره، سود سهام و افزایش سرمایه را ایجاد می کنند. از سوی دیگر، صندوق های معامله گران، اغلب با تلاش برای کسب سود از نوسانات کوتاه مدت در بازار، معامله می کنند.

برای اینکه یک معامله گر در نظر گرفته شود، فعالیت معاملاتی صندوق باید قابل توجه باشد، که دادگاه آن را به معنای «مکرر، منظم و مستمر به اندازه کافی برای ایجاد یک تجارت یا تجارت» تعریف کرده است. عوامل موثر بر تعیین عبارتند از:

• دوره های نگهداری برای خرید و فروش اوراق بهادار،
• فراوانی و مقدار دلار معاملات در طول سال،
• میزانی که فعالیت برای تولید درآمد در نظر گرفته شده است و
• فعالیت تجاری که قابل توجه در نظر گرفته می شود در مقابل پراکنده.

با اجرای قوانین جدید که در بالا مورد بحث قرار گرفت، این سوال که آیا یک صندوق معامله گر یا سرمایه گذار است، اهمیت بیشتری پیدا کرده است. عاقلانه است که تفاوت های بین این دو صندوق را درک کنید و سرمایه گذاران را به درستی از تفاوت ها مطلع کنید. نکته ای که باید در نظر داشت این است که تحلیل معامله گر در مقابل سرمایه گذار در سطح صندوق باید به صورت سالانه انجام شود. این بدان معناست که صندوقی که در سال جاری به عنوان صندوق معامله گر طبقه بندی شده است، در صورتی که صندوق دیگر معیارهای طبقه بندی به عنوان صندوق معامله گر را نداشته باشد، می تواند در سال بعد به عنوان صندوق سرمایه گذار در نظر گرفته شود.

فرصت برنامه ریزی برای صندوق های سرمایه گذار

TCJA توانایی شرکای صندوق سرمایه گذار را برای کسر هزینه های مرتبط با سرمایه گذاری محدود می کند، اگرچه ممکن است یک سرمایه گذار آمریکایی با سرمایه گذاری از طریق یک صندوق تغذیه دریایی از این محدودیت ها اجتناب کند. اگر فیدر به عنوان یک شرکت سرمایه گذاری خارجی غیرفعال (PFIC) ساختار یافته باشد و سرمایه گذار بتواند یک انتخابات واجد شرایط صندوق انتخابی (QEF) انجام دهد، درآمد خالص سرمایه گذار برای اهداف مالیاتی فدرال پس از کسر هزینه های PFIC، از جمله هزینه های سرمایه گذاری، محاسبه می شود..

انتخابات QEF به سرمایه گذار نیاز دارد تا درآمد حاصل از PFIC را به صورت فعلی درج کند اما ضررهای مشمول مالیات فعلی را مجاز نمی داند. فیدرهای دریایی همچنین می توانند مشمول مالیات در ایالات متحده در مورد درآمد منبع خاص ایالات متحده (مانند درآمد سود سهام آمریكا) باشند یا به طور مؤثر با تجارت یا درآمد تجاری ایالات متحده در ارتباط باشند. با این وجود ، این استراتژی ممکن است برای برخی از شرکا در صندوق های سرمایه گذار مفید باشد.

ارزیابی صندوق

همانطور که مشاهده می کنید ، طبقه بندی صندوق به عنوان صندوق سرمایه گذار یا صندوق معامله گر پیامدهای مالیاتی قابل توجهی دارد. این تأثیر به ویژه در حال حاضر تا سال 2025 قابل توجه است ، در حالی که کسرهای متفرقه متفرقه به حالت تعلیق درآمده و کسر مالیات های دولتی و محلی محدود است. به همین ترتیب ، وجوه باید فعالیت ها و اهداف سرمایه گذاری خود را با دقت ارزیابی کرده و طبقه بندی مناسب را تعیین کنند.

اگرچه وضعیت صندوق معامله گر مزایای مالیاتی خاصی را ارائه می دهد ، به ویژه در مورد کسر هزینه ، تأثیر کلی مالیات طبقه بندی صندوق شما به حقایق و شرایط خاص آن بستگی دارد.

برنامه ریزی در صورت دستیابی به نتایج بهینه مالیاتی برای صندوق و سرمایه گذاران آن ضروری است.

با شما تماس بگیریدمشاور اولیهدر مورد چگونگی ما می توانیم به شما در تعیین طبقه بندی مناسب و شناسایی فرصت های برنامه ریزی بالقوه کمک کنیم.