ارتباطات بانکی جامعه

سرمایه گذاری در اوراق بهادار بدون تکیه بر رتبه های اعتباری خارجیتوسط کریستوفر مک برید ، تحلیلگر ارشد مالی نظارت ، هیئت مدیره

هنگامی که کنگره قانون اصلاحات و حمایت از مصرف کننده Dodd-Frank (قانون Dodd-Frank) را برای تقویت سیستم نظارتی مالی در پی بحران مالی تصویب کرد ، یکی از زمینه های نگرانی که آن را مورد توجه قرار داد ، صحت رتبه بندی های اعتباری برای محصولات مالی ساختاری بودبشربه طور خاص ، در بخش 931 قانون Dodd-Frank آمده است: "در بحران مالی اخیر ، رتبه بندی محصولات مالی ساختاری نادرست است. این نادرستی به طور قابل توجهی در سوء مدیریت خطرات توسط موسسات مالی و سرمایه گذاران نقش داشته است ، که به نوبه خود نامطلوببر سلامت اقتصاد در ایالات متحده و در سراسر جهان تأثیر گذاشت. چنین عدم صحت نیاز به افزایش مسئولیت پذیری از طرف آژانس های رتبه بندی اعتباری دارد. "

بنابراین ، کنگره آژانس های نظارتی فدرال را در بخش 939A قانون Dodd-Frank برای اصلاح مقررات خود برای حذف هرگونه اشاره به سازمان های رتبه بندی آماری شناخته شده ملی (NRSRO) و ایجاد استانداردی برای تعیین اعتبار اعتبار اوراق بهادار هدایت می کند. و ابزارهای بازار پول. 1 آژانس ها اخیراً این کار را به پایان رسانده اند. در نتیجه ، انتظارات سرپرستان برای نظارت بر اوراق بهادار سرمایه گذاری بانکها از اجازه نظارت نسبتاً غیرفعال ریسک اعتباری به نیاز به یک فرآیند فعال تر تجزیه و تحلیل و ارزیابی تغییر کرده است. در این مقاله روند سرمایه گذاری در اوراق بهادار بدون تکیه بر رتبه بندی NRSRO (که معمولاً به عنوان رتبه بندی اعتباری خارجی شناخته می شود) بررسی می شود.

در تاریخ 4 ژوئن 2012 ، دفتر Comptroller ارز (OCC) یک قانون نهایی برای اجرای بخش 939a صادر کرد. 2 این قانون که در تاریخ 1 ژانویه 2013 مؤثر بود ، در مورد بانک های ملی و انجمن های پس انداز فدرال تحت نظارت OCC اعمال می شود. این قانون به طور گسترده تری اعمال می شود ، زیرا آیین نامه هیئت مدیره فدرال رزرو H 3 و مقررات شرکت بیمه سپرده گذاری فدرال (FDIC) در مورد فعالیت های بانکهای دولتی بیمه شده و انجمن های پس انداز بیمه شده 4 بانک های دولتی غیر عضو و انجمن های پس انداز دولتی را از مشارکت در آن ممنوع می کندفعالیت ها و سرمایه گذاری هایی که برای بانک های ملی و شرکت های تابعه آنها مجاز نیست. بنابراین ، قانون نهایی OCC استاندارد را برای همه بانک ها و انجمن های پس انداز تعیین می کند.

قانون OCC تعریف "درجه سرمایه گذاری" - که قبلاً مبتنی بر دسته بندی رتبه بندی اعتباری خارجی بود - به معنای "صادرکننده یک امنیت بود ، از ظرفیت کافی برای تحقق تعهدات مالی تحت امنیت برای زندگی پیش بینی شده دارایی یاقرار گرفتن در معرض. یک صادرکننده در صورت کم بودن خطر پیش فرض توسط متعهد ، ظرفیت کافی برای تحقق تعهدات مالی دارد و بازپرداخت کامل و به موقع اصلی و بهره پیش بینی می شود. "5 این استاندارد مطابق با استانداردهای تحت پوشش وام صوتی است و به یک بانک نیاز دارد تا توانایی بازپرداخت را تجزیه و تحلیل و تأیید کند. برای تسهیل درک بانکهای عضو کشور از این الزامات جدید ، هیئت مدیره فدرال رزرو نامه SR 12-15 را منتشر کرد ، "سرمایه گذاری در اوراق بهادار بدون اتکا به رتبه بندی سازمان رتبه بندی آماری ملی شناخته شده" ، که راهنمایی در مورد الزامات جدید را ارائه می دهد. 6

ریسک اعتباری با دقت کافی

استفاده از رتبه بندی های اعتباری خارجی مدتهاست که ابزاری کارآمد برای شناسایی ریسک اعتباری قبل از تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری بوده است. مدیریت اکنون باید کیفیت سرمایه گذاری صادرکننده یا استخر را به گونه ای که شبیه به انجام احتیاط وام باشد ، به جز تفاوت در تعامل با مشتری ، تجزیه و تحلیل کند. توجه به این نکته حائز اهمیت است که این آیین نامه هنوز هم به بانک ها اجازه می دهد تا از رتبه خارجی به عنوان مؤلفه ای از ریسک اعتباری خود استفاده کنند ، اما بانک ها دیگر نمی توانند فقط به این رتبه اعتماد کنند.

اکنون بانک ها با ارزیابی کامل توانایی بازپرداخت صادرکننده ، ریسک اعتباری در اوراق بهادار سرمایه گذاری را شناسایی می کنند. در حالی که این فرایند ممکن است از اعتماد به رتبه های اعتباری خارجی فشرده تر باشد ، مدیریت دارای چندین ابزار موجود در اختیار خود برای شناسایی و نظارت بر ریسک اعتباری است. فرآیندهای تحریریه وام موجود یک بانک نقطه شروع اساسی برای شناسایی ریسک اعتباری است. همانطور که با اعتبارات تحریریه ، میزان دقت لازم برای هرگونه سرمایه گذاری خاص به کیفیت اعتبار امنیت ، پیچیدگی ساختار و اندازه سرمایه گذاری بانک بستگی دارد. بنابراین ، به عنوان مثال ، در حالی که یک سرمایه گذاری کوچک در یک وثیقه تعهد عمومی ساده از یک شهرداری محلی هنوز باید ارزیابی مناسبی از ریسک اعتباری دریافت کند ، چنین سرمایه گذاری احتمالاً نیاز به بررسی فشرده کمتری نسبت به یک سرمایه گذاری بزرگ در یک اوراق بهادار شرکت یا یک برچسب خصوصی داردامنیت تحت حمایت وام.

اکنون بانک ها با ارزیابی کامل توانایی بازپرداخت صادرکننده ، ریسک اعتباری در اوراق بهادار سرمایه گذاری را شناسایی می کنند.

مدیریت بانک همچنین توانایی استفاده از انواع منابع خارجی ، از جمله گزارش های آژانس رتبه بندی اعتباری را دارد. این گزارش ها به مدیریت بانکی این امکان را می دهند تا حقایق مناسب را برای درک اینکه آیا سرمایه گذاری با اشتهای ریسک بانک مطابقت دارد یا خیر ، تعیین کند. با این حال ، هر زمان که یک بانک از شخص ثالث برای ارزیابی ریسک اعتباری یک سرمایه گذاری استفاده می کند ، بانک باید اطمینان حاصل کند که شخص ثالث مهارت و تجربه مناسبی برای انجام ارزیابی واقعی ریسک اعتباری دارد.

راهنمایی جدید از مثالهایی برای بیان چندین عامل استفاده می کند که می توانند در ارزیابی ریسک اعتباری مورد استفاده قرار گیرند. لیست غیرمجاز از عوامل پیشنهادی بینشی در مورد اینکه چه روش هایی ممکن است برای انواع مختلف اوراق بهادار مناسب باشد ، ارائه می دهد. انتظار نمی رود مدیریت از همه این عوامل برای هر معامله استفاده کند ، اما آنها می توانند بسته به نوع امنیت ، در تهیه پایه ای برای آنچه انتظار می رود باشد مفید باشد. این عوامل شامل ، از جمله دیگر ، داده های بازار به راحتی در دسترس و داده های خاص مربوط به عوامل مختلف اقتصادی اقتصادی است. 7 نمونه ها طبق آیین نامه اجباری نیستند اما باید به مدیریت در شناسایی مؤلفه های یک برنامه نظارت بر ریسک اعتباری سرمایه گذاری مؤثر کمک کنند.

پیچیدگی سرمایه گذاری

البته ، همه اوراق بهادار یا اوراق بهادار سرمایه گذاری یکسان نیستند و به همین ترتیب ، انتظار نمی رود همه برنامه های نظارتی یکسان باشند. به عنوان مثال ، اوراق قرضه دولت یا آژانس آمریكا ، به طور کلی ریسك اعتباری کمی در نظر گرفته می شود كه نیازی به تحلیلی از اعتبار آن ندارد. در انتهای مخالف طیف ، یک امنیت بسیار ساخت یافته دارایی با تمرکز بر عواملی مانند ساختار اوراق قرضه ، استخر دارایی و ظرفیت بازپرداخت اساسی ، نیاز به یک ارزیابی کامل دارد. مدیریت باید درک کند که بسته به صادرکننده ، ساختار ، نوع امنیت و اندازه سرمایه گذاری ، طیف وسیعی از انتظارات برای اوراق بهادار وجود دارد.

تنظیم کننده ها انتظار دارند که مدیریت از طریق بررسی دقیق ریسک اعتباری ، اوراق بهادار خطرناک مانند اوراق بهادار دارایی را قرار دهد. این اوراق بهادار ، که از استخرهای دارایی تشکیل شده اند و بازپرداخت را ارائه می دهند ، بسیار ساختار یافته هستند و می توانند شامل گزینه ها یا ویژگی های دیگری باشند که بسته به عوامل مختلف ممکن است انتظارات بازپرداخت و نرخ بهره را به میزان قابل توجهی تغییر دهند. به بیان ساده ، این اوراق بهادار پیچیده هستند. صرف نظر از اندازه یک موسسه ، این اوراق بهادار نیاز به نظارت مناسب و شناسایی ریسک دارند. قبل از سرمایه گذاری ، مدیریت باید درک کاملی از امنیت داشته باشد ، از جمله:

• انتظارات رفتاری ترانس
• آرایش استخر دارایی (به عنوان مثال ، انواع دارایی های اساسی ، غلظت ها ، تأثیرات خرد اقتصادی ، کیفیت کارآزمایی)
• مقررات آبشار جریان نقدی

لیست فوق جامع نیست ، اما چند مؤلفه ریسک اعتباری را مشخص می کند که باید قبل از سرمایه گذاری در یک امنیت ساختاری بررسی شوند. مدیریت باید اطمینان حاصل کند که تمام جنبه های یک امنیت ساختاری در مشخصات ریسک و نیازهای بانک قرار می گیرد.

این مهم است که بدانیم نه تنها انواع مختلفی از اوراق بهادار وجود دارد ، بلکه هر کلاس از امنیت نیز می تواند طیف وسیعی از تغییرات را در کلاس داشته باشد. به عنوان مثال ، اوراق بهادار شهرداری کاملاً متنوع هستند و می توانند پویایی متفاوتی داشته باشند که نیاز به یک برنامه نظارتی متناسب با خطرات اوراق بهادار اساسی دارند. اوراق قرضه تعهد عمومی شهرداری و اوراق بهادار درآمد شهری به خوبی با سرمایه گذاری ، اوراق بهادار نوع I هستند و نیازی به رعایت معیارهای درجه سرمایه گذاری برای واجد شرایط بودن برای خرید ندارند. با این حال ، برای اطمینان از فعالیت های سرمایه گذاری با شیوه های بانکی ایمن و سالم ، اوراق قرضه شهرداری باید تحت ارزیابی ریسک اعتباری قرار بگیرند.

هر ایالت و محلی دارای خطراتی است که با خطرات ایالت دیگر یا حتی محلی دیگر در داخل یک ایالت متفاوت است. علاوه بر این، صادرکننده می تواند یک سازمان شهرداری باشد، مانند اداره راه، فاضلاب یا فرودگاه. عوارض اضافی برای این طبقه دارایی این است که سازمان های دولتی پروتکل های حسابداری خاص خود را دارند و اطلاعات مالی اغلب ناسازگار یا قدیمی است. اگر بانک نتواند اطلاعات مناسب را به موقع به دست آورد یا اطلاعات را پس از ارائه آن درک نکند، این عوارض می تواند مشکل ایجاد کند. علاوه بر این، سبد سرمایه گذاری های شهرداری در حوزه وام دهی یک بانک می تواند متفاوت از پورتفولیوی صادرکنندگان خارج از منطقه نظارت شود. با توجه به تنوع و پیچیدگی پورتفولیوهای امنیتی شهرداری، مدیریت باید نظارت خود را بر ناشران از طریق منابع در دسترس عموم افزایش دهد تا از ریسک اعتباری ناشران مطلع شود.

نظارت مداوم

نظارت مستمر یک جنبه حیاتی در مدیریت ریسک اعتباری است. این فرآیند به مدیریت این فرصت را می دهد تا سبد سرمایه گذاری را به درستی مدیریت کند و سطوح ریسک را در صورت لزوم کاهش یا تغییر دهد. نظارت فعال پورتفولیو از توانایی مدیریت برای باقی ماندن در محدوده تحمل ریسک تایید شده توسط هیئت مدیره پشتیبانی می کند. برخلاف بررسی دقیق، که می تواند به مقدار قابل توجهی کار منجر به سرمایه گذاری نیاز داشته باشد، نظارت مستمر صرفاً بر ریسک اعتباری صادرکننده و عملکرد آن پس از سرمایه گذاری متمرکز است. منابع مختلفی از داده های خارجی برای نظارت بر ریسک اعتباری در دسترس است، اگرچه برخی از ناشران ممکن است داده ها را به موقع در دسترس قرار ندهند.

انتظار می رود نظارت مستمر بر سبد سرمایه گذاری تحت قوانین جدید فرآیند فشرده تری باشد. با این حال، مدیریت باید محدوده انتظارات برای نظارت را درک کند. استفاده از منابع به شیوه ای کارآمد، با تمرکز بر ویژگی هایی که مهم تلقی می شوند، کاملاً مناسب است (به عنوان مثال، دارایی های پرخطر، زمان پس از آخرین بررسی، پیچیدگی، اندازه، یا غلظت). این روش باعث ارتقای بهره وری پرسنل و در عین حال پوشش دادن به پورتفولیو می شود. لازم نیست هر سرمایه گذاری هر سه ماه یکبار بررسی شود. در حالی که بررسی سه ماهه ممکن است برای برخی از سرمایه گذاری ها مناسب باشد، ممکن است تمرکز بر ریسک بررسی های سایر سرمایه گذاری ها مناسب تر باشد. مدیریت باید یک برنامه نظارت مستمر، مشابه بررسی وام، ایجاد کند که به درستی با ریسک های موجود در پورتفولیو هماهنگ شده باشد و در عین حال پوشش کافی برای ارتقای آگاهی از ریسک را فراهم کند.

خلاصه

ریسک اعتباری ریسک اعتباری است ، چه در یک سبد وام و چه در یک سبد سرمایه گذاری. بانکداران وام های راحت و راحت هستند و باید بتوانند از این مهارت ها در توسعه یک فرآیند نظارت برای شناسایی و نظارت بر ریسک اعتباری در اوراق بهادار سرمایه گذاری و اوراق بهادار استفاده کنند. در حالی که رتبه بندی اعتباری خارجی می تواند یکی از عناصر با دقت به صادرکننده باشد ، نمی توان از آن به عنوان راه اصلی برای ارزیابی ریسک اعتباری برای خرید اوراق بهادار یا نظارت مداوم استفاده کرد.

هیئت مدیره در نهایت مسئولیت پذیرش ریسک یک بانک را با ایجاد سیاست ها و محدودیت های مناسب بر عهده دارد ، اما مدیریت وظیفه اجرای محدودیت های هیئت را بر عهده دارد. مدیریت ممکن است برای بررسی مداوم سبد سرمایه گذاری که بر ریسک ذاتی ، اندازه ، پیچیدگی ، تمرکز یا هر عامل دیگری که برای بانک مهم است ، لازم باشد ، یک فرآیند اصلاح شده ضروری باشد. الزامات جدید دقت لازم را می توان با اطلاعات و تجزیه و تحلیل شخص ثالث پشتیبانی کرد ، اما تصمیم به سرمایه گذاری باید توسط مدیریت بانک کنترل شود و نمی تواند برون سپاری شود. یکی از درس های بحران مالی این بود که ریسک اعتباری در یک سبد سرمایه گذاری می تواند به اندازه ریسک اعتباری در یک سبد وام ناتوان کننده باشد. تجزیه و تحلیل اعتبار صحیح و بررسی خریدهای امنیتی سرمایه گذاری باید در طولانی مدت به بانک های جامعه خدمت کند.

• 1 هیئت مدیره فدرال رزرو گزارشی را به کنگره در مورد مراجعه به رتبه بندی NRSRO در مقررات ذخیره فدرال تهیه کرد. به هیئت مدیره سیستم فدرال رزرو ، گزارش به کنگره در مورد رتبه بندی های اعتباری ، ژوئیه 2011 ، در www. federalreserve. gov/publications/other-reports/files/credit-ratings-report-201107. pdf مراجعه کنید.
• 2 به دفتر Comptroller از ارز (2012) ، "گزینه های جایگزین برای استفاده از رتبه بندی های اعتباری خارجی در آیین نامه OCC ،" قانون نهایی ، ثبت فدرال ، جلد. 77 (13 ژوئن) ، صص 35253-35259.
• 3 به 12 CFR 208. 21 مراجعه کنید.
• 4 به 12 CFR 362 مراجعه کنید.
• 5 به 12 CFR 16. 2 مراجعه کنید.
• 6 FDIC و OCC همچنین راهنمایی هایی را برای مؤسساتی که نظارت می کنند منتشر کرده اند. به نامه موسسه مالی FDIC FIL-48-2012 ، "استانداردهای اصلاح شده اعتبار برای اوراق بهادار سرمایه گذاری" ، در www. fdic. gov/news/news/financial/2012/fil12048. html ، مراجعه کنید. استفاده از رتبه بندی های اعتباری خارجی در آیین نامه OCC ، "در www. occ. gov/news-issuances/bulletins/2012/bulletin-2012-18. html.
• 7 داده های بازار به راحتی در دسترس شامل عواملی است که امکان مقایسه عملکرد امنیتی با معیارهای خاص غیر obligor را فراهم می کند ، به عنوان مثال ، با مقایسه گسترش با خزانه های ایالات متحده و نرخ های پیش فرض برای ارزیابی سازگاری با اوراق بهادار با کیفیت اعتبار مشابه. عوامل اقتصادی خرد ، مواردی هستند که مختص متعهد هستند ، به عنوان مثال ، ظرفیت یک تعهد برای بازپرداخت تعهدات خود یا منابع درآمد و قدرت مالی یک مقام شهرداری.

همچنین در این شماره

• مقابله با "این بار متفاوت خواهد بود" در سال 2013
• وام سهام خانه: یک یاور Heloc Hangover
• برنامه بودجه احتمالی: بانکداری مشغول کار یا ابزار مدیریت ضروری؟
• مشارکت وام: درسهای آموخته شده در یک دوره ضعف اقتصادی

• Fedlinks: انتظارات نظارتی برای عملکردهای کنترل داخلی

دسترسی به سیستم

سیستم فدرال رزرو منابع مختلفی را برای آموزش ، خدمات و موارد دیگر فراهم می کند.

سیاست و راهنمایی

به منابع مختلف فدرال رزرو ، از جمله نامه های SR و CA ، مقررات ، درخواست اظهار نظر در مورد پیشنهادات حاکمیت ، آخرین سخنرانی های سیستم ذخیره فدرال و موارد دیگر متصل شوید.

اشتراک در

Community Banking Coections یک انتشار سه ماهه سیستم ذخیره فدرال رزرو است که بصورت الکترونیکی یا چاپی در دسترس است.

بازخورد

ما می خواهیم از تو بشنویم! لطفاً نظرات ، پیشنهادات یا موضوعاتی را که می خواهید در وب سایت ما یا در نشریات ما مشاهده کنید ، با ما در میان بگذارید.

©سیستم ذخیره فدرال. کلیه حقوق محفوظ است.