هند: چرا دولت باید رمزنگاری را تنظیم و ممنوع نکند

دولت هند نباید به طور دائم ممنوعیت رمزنگاری (همچنین به عنوان "توکن" یا "سکه" یا "ارز دیجیتال" نیز گفته شود). هرگونه ممنوعیت دائمی در رمزنگاری فقط نشانگر عدم درک تأثیر مثبتی است که رمزنگاری قدرتمند از نظر فنی می تواند بر اقتصاد هند ایجاد کند. بسیاری از دولت ها نسبت به نشانه ها ابراز ترس کرده اند زیرا هیچ مرجع اصلی برای تنظیم ارزش یا نظارت بر مبادله نشانه ها وجود ندارد. این ترس ناشی از عدم توانایی در تنظیم بازار رمزنگاری یا نظارت بر ارزیابی یا پیگیری انتقال رمزنگاری است. با ارز فیات ، دولت ها می توانند تمام موارد فوق را انجام دهند. بیشتر بانکهای مرکزی در سراسر جهان ، در رابطه با دولت های مربوطه ، هر سال سیاست های پولی را تصویب می کنند. هدف از سیاست های پولی کنترل ویژه ارزش جهانی پول است. دولت از طریق سیاست های پولی خود ، اشتغال ، هزینه ، سرمایه گذاری را تنظیم می کند و سرمایه گذاری را کنترل می کند. دولت هند می تواند با صدور ارز دیجیتال بانک مرکزی ("CBDC") تهدید فوق را کاهش دهد. CBDC باید توسط RBI پشتیبانی و کنترل شود. CBDC مشروعیت دارد و مردم را به خرید/تجارت ترغیب می کند. این توانایی تبدیل به جریان اصلی (همانطور که توسط بانک مرکزی پشتیبانی می شود) و کمک به سوق دادن هند به سمت یک جامعه بدون پول است.

CBDC می تواند به یک گروه مهم جمعیتی کمک کند تا بدون دسترسی به سیستم بانکی به سیستم مالی دسترسی پیدا کند. علاوه بر این ، اگر CBDC محبوب شود ، دولت می تواند آن را به عنوان مکانیسمی برای نظارت بر پرداخت به مقامات دولتی اتخاذ کند.

بسیاری از کشورها مانند چین ، سوئد ، کانادا ، سوئیس و سنگاپور مشغول توسعه خلبان CBDC خود هستند. CBDC می تواند به توسعه اقتصاد دیجیتال کمک کرده و ثبات مالی بیشتری را پس از حمایت کامل از دولت فراهم کند. علاوه بر این ، ممکن است اعتماد بیشتری به سیستم های مالی وجود داشته باشد زیرا هنگام انجام معاملات از طریق CBDC نوسانات کمتری وجود دارد. CBDC همچنین به کاهش تجارت سایه یا بازارهای رمزنگاری سیاه کمک می کند و RBI قادر به کنترل موثرتر پول نقد است. CBDC باید رقابت موثری را برای ارزهای رمزنگاری خصوصی مانند Libra فراهم کند. علاوه بر این ، در صورت وجود پشتوانه مرکزی به روپیه دیجیتال یا رمزنگاری ، می توان مسائل پولشویی را حل کرد. نگرانی های مربوط به امنیت در برخورد با ارزهای رمزپایه را می توان به طور مناسب با آن روبرو کرد. cryptocurrency توسط پروتکل های فناوری blockchain پشتیبانی می شود ، به این معنی که هر معامله به عنوان بخشی از فناوری لجر توزیع شده ("DLT") ثبت می شود. DLT به سادگی بدان معنی است که قبل از ثبت معامله در DLT ، معامله توسط چندین شبکه رایانه ای تأیید می شود. DLT به عنوان یک فناوری بی پروا شناخته شده است و کیف پول cryptocurrency یک فرد را نمی توان مانند یک کیف پول سنتی آنلاین هک کرد. اگر دولت هند CBDC را آزاد می کرد ، چنین cryptocurrency می تواند دو لایه محافظت داشته باشد - با یک لایه از طریق فناوری DLT و دیگری از طریق سیستم متمرکز خود.

توسعه تجارت Cryptocurrency یعنی ارائه سکه های اولیه ("ICO") ، ارائه توکن امنیتی ("STOS") ، مبادله رمزنگاری ، مبادله رمزنگاری برای کالاها و خدمات و ایجاد CBDC به طور جمعی در ساخت سیستم عامل های فناوری blockchain کمک می کند کهمی تواند انواع مختلفی از موارد استفاده را در زمینه های دیگر داشته باشد. به عنوان مثال ، انتقال زمین ، هنگام مهاجرت به یک سکوی DLT ، شفافیت را در کلیه نقل و انتقالات زمین ایجاد می کند و به طور بالقوه دادخواستهای مربوط به امور مربوط به گرفتن غیرقانونی زمین را کاهش می دهد. از همه مهمتر ، این همه اشکال دستکاری مستندات مرتبط با زمین را از بین می برد ، زیرا معاملات در DLT ثبت می شوند. علاوه بر این ، سموم و املاک و مستغلات نقدینگی را افزایش می دهد زیرا ارزش و مالکیت را می توان دیجیتالی کرد و در نشانه های کسری قرار داد تا در سراسر جهان توزیع شود. این امر به سرمایه گذاران این حق را می دهد که بخشی از املاک و مستغلات را در اختیار داشته باشند ، در نتیجه نقدینگی دارایی زیربنایی را افزایش می دهد. این در نهایت می تواند راه دیگری را برای جلب سرمایه گذاری مستقیم خارجی در املاک و مستغلات باز کند.

ممنوعیت cryptocurrency تأثیر منفی بر راه اندازی های اولیه از جمع آوری بودجه دارد. همه گیر COVID-19 در حال انجام ، رکود گسترده ای در سراسر هند ایجاد کرده است. استارتاپ های اولیه به احتمال زیاد در جمع آوری بودجه تلاش می کنند. یک پیشنهاد اولیه سکه ("ICO") یکی از این راهها برای شروع کار در مراحل اولیه برای جمع آوری بودجه است. در ICO ، صادرکننده مقاله سفید را با جزئیات مربوط به پروژه ای که برای آن پول/سرمایه گذاری در نظر گرفته شده است از عموم مردم منتشر می کند. با توجه به انجام ارزیابی ریسک از پروژه پیشنهادی ، اعضای علاقه مند عمومی ممکن است در نشانه های ارائه شده در ICO با ارز فیات یا سایر نشانه های اعتبار (به عنوان مثال ، بیت کوین) مشترک شوند.

علاوه بر این ، با معرفی یک نشانه و پیوستن به حقوق آن به عنوان یک سهم عادی ، می توان فعالیت های جمع آوری جمعیت را انجام داد. از این رو ، ممنوعیت cryptocurrency می تواند بر چنین منابع جایگزین مؤثر بودجه برای استارتاپ های اولیه تأثیر بگذارد.

به نظر می رسد که موضع دولت تاکنون این است که ، در ICO ، پتانسیل پولشویی پول برای تأمین بودجه پروژه ها و همچنین عدم توانایی در ردیابی منبع برای پرداخت سکه ها در ICO وجود دارد. با این حال ، استدلال دولت ناقص است.

RBI در هند سیستم های پرداخت را تنظیم می کند. بنابراین قادر است با تنظیم آن در چارچوب یک سیستم پرداخت ، کلیه خریدهای سکه را در ICO ردیابی کند. علاوه بر این ، دولت هند می تواند آیین نامه هایی را برای تنظیم ICO اتخاذ کند. برخی از اقدامات می تواند شامل موارد زیر باشد: محدود کردن مبلغ سرمایه گذاری در ICO برای هر سرمایه گذار جداگانه. مستلزم صدور نشانه از طریق ICO تحت نظارت هیئت مبادلات اوراق بهادار هند ("SEBI") و اصلاح SEBI (لیست تعهدات و الزامات افشای)) ("SEBI LODR") برای تنظیم ارزهای رمزنگاری شده تحت ICO ؛صادر کننده ICO برای انتشار پروژه خود در وب سایت SEBI ؛و آوردن خرید سکه ها از طریق ICO تحت قانون پیشگیری از پولشویی ، 2002. تا آنجا که به STO مربوط می شود ، مسئله مرتبط با آن نوسانات ارزش چنین STO و توانایی دولت در تنظیم همان استبشردولت می تواند چنین STO را مانند سایر امنیت رفتار کند و می تواند قانون مقررات مربوط به قرارداد اوراق بهادار ، 1957 را اصلاح کند تا STO را تحت این چارچوب قرار دهد. همانطور که گفته شد ، صادرکنندگان STO ممکن است موظف به ایجاد افشای مطابق مورد نیاز SEBI LODR باشند. STO ممکن است تحت مقررات ممنوعیت قانون برنامه های سپرده گذاری نشده ، 2019 ("قانون جوانه ها" ("قانون جوانه ها") به عنوان یک سپرده کنترل نشده تلقی شود ، و بنابراین ممکن است مجازات پولی تا 10 روپیه و حبس تا پنج سال باشددر هر بخش 21 قانون جوانه ها. بر این اساس ، SEBI به خوبی می تواند به ماهیت STO ها توجه داشته باشد و آنها را تنظیم کند ، و طبقه بندی کاملی در مورد چگونگی تلقی شدن STO ها به عنوان اوراق بهادار ارائه می دهد. یکی از منابع اصلی تجارت در بازارهای رمزنگاری-دارایی ، مبادلات cryptocurrency است. در حالی که در حال حاضر مبادلات cryptocurrency در هندوستان قانونی تلقی می شود ، بانک های تجاری و برنامه ریزی شده با توجه به ارائه خدمات خود به مبادلات رمزنگاری و مشتریان خود ، عقب مانده اند.

برای آسایش به بانکها ، دولت و RBI می توانند مقررات را برای واگذاری مبادلات رمزنگاری برای انجام رویه های جامع KYC در مورد مشتریان نهایی/دارندگان رمزنگاری خود تصویب کنند. چنین هنجارهای KYC به دولت کمک می کند تا معامله گران رمزنگاری و منبع بودجه آنها را ردیابی کند.

علاوه بر این ، دارایی های رمزنگاری ممکن است تحت قانون پیشگیری از پولشویی ، 2002 ("PMLA") با استفاده از اصلاحیه ای که شامل مشاغل رمزنگاری شده به عنوان "مشاغل و حرفه های تعیین شده" در بخش 2 (الف) PMLA ، و واین امر همچنین می تواند مشاغل رمزنگاری را تحت عنوان "الزامات دقیق مشتری" مطابق با قانون 9 از قوانین پیشگیری از پولشویی (حفظ سوابق) در اختیار داشته باشد. در سطح جهان ، رمزنگاری به آرامی در جریان اصلی حرکت می کند. عدم تنظیم بازار cryptocurrency تأثیر متوقف کردن بخش رمزنگاری نخواهد داشت بلکه تأثیر آن را در زیر زمین می گذارد و همه ترس دولت را در مورد رمزنگاری به وجود می آورد. cryptocurrency می تواند راهی برای جمع آوری بودجه عمومی و ایجاد فعالیت تجاری تولیدی در اقتصاد باشد. بنابراین ، دولت باید تلاش کند تا پتانسیل عظیم و استفاده از cryptocurrency را درک کند و ابتکاراتی را برای تنظیم بازار رمزنگاری به جای تحمیل هر نوع ممنوعیت انجام دهد. یک یادداشت توسط وزارت دارایی برای مشاوره ، پستی که باید به کابینه ارسال شود ، منتقل شده است. این یادداشت به احتمال زیاد ممنوعیت رمزنگاری و تنظیم لایحه رسمی ارز دیجیتال ، 2019 را به مجلس معرفی می کند. اگر یک لایحه ممنوعیت رمزنگاری به تصویب برسد ، باعث ایجاد شوک بزرگی برای ارزهای رمزنگاری شده ، مبادلات رمزنگاری ، سرمایه گذاران و فضای بازار DLT می شود که در بهترین حالت قابل اجتناب است.

محتوای این مقاله برای ارائه یک راهنمای کلی برای موضوع است. مشاوره تخصصی باید در مورد شرایط خاص شما جستجو شود.