زمان و مکان واقعی پیدایش پنیر و پنیرسازی مشخص نیست. این عمل ارتباط نزدیکی با اهلی کردن حیوانات تولید کننده شیر دارد. در درجه اول گوسفند، که 8-10000 سال پیش شروع شد. هنر پنیرسازی در اساطیر یونان باستان ذکر شده است و شواهدی از پنیر و پنیرسازی بر روی نقاشی های دیواری مقبره مصری با قدمت بیش از 4000 سال یافت شده است. پنیر ممکن است به طور تصادفی با نگهداری شیر در ظروف ساخته شده از معده حیوانات کشف شده باشد. مایه پنیر، آنزیمی که در معده حیوانات نشخوارکننده یافت می شود، باعث انعقاد شیر و جدا شدن آن به کشک و آب پنیر می شود. توضیح احتمالی دیگر برای کشف پنیر ناشی از نمک زدن شیر دلمه برای اهداف نگهداری است. سناریوی دیگری نیز شامل اضافه کردن آب میوه به شیر بود که منجر به خم شدن شیر با استفاده از اسید موجود در آب میوه می شد.

حدود 100 ق. م

پنیرسازی در امپراتوری روم

علیرغم این واقعیت که منشا پنیر و پنیرسازی در هاله ای از ابهام قرار دارد، ما می دانیم که در زمان امپراتوری روم، پنیرسازی به فرآیندی گسترده و بسیار ارزشمند تبدیل شده بود که در سراسر اروپا و خاورمیانه انجام می شد. در زمان ژولیوس سزار، به معنای واقعی کلمه صدها نوع پنیر در سراسر امپراتوری قدرتمند روم و فراتر از آن تولید و مبادله می شد. نفوذ رومی ها از طریق اسناد و مدارک و آزمون و خطا نیز به پالایش و بهبود تکنیک های به کار رفته در ساخت پنیر کمک کرد. بسیاری از پنیرهای محبوبی که امروزه می خوریم، مانند چدار، سوئیسی، پارمزان و گودا، در داستان پنیر نسبتاً جدید هستند (در 500 سال گذشته ظاهر شده اند). پنیر در تاریخ اولیه خود هرگز یک پدیده جهانی نبود. از آنجایی که پنیرسازی در اروپا و خاورمیانه رونق گرفت، آمریکای شمالی و جنوبی کاملاً از پنیر و هنر پنیرسازی خالی بود تا اینکه خیلی بعد توسط مهاجران اروپایی معرفی شد.

حدود 100 ق. م

1615 قبل از میلاد

معرفی پنیر به آسیا

گسترش اروپا و تأثیرات بعدی آمریکا به طور کلی با معرفی پنیر به آسیا اعتبار می یابد. پنیر هنوز به عنوان اصلی ترین رژیم غذایی بیشتر کشورهای آسیایی محسوب نمی شود. با این حال ، شواهدی از پنیر به نام "Rushan" وجود دارد که از زمان سلسله مینگ در چین تولید شده است. این پنیر تا به امروز یک مؤلفه اصلی رژیم های غذایی مردم سانی و بای مردم چین است. تبت ها و مغول ها نیز سابقه طولانی در تولید پنیرها دارند و شاید در توسعه پنیر چینی نقش داشته باشند.

قرن 17

ساخت پنیر در آمریکا

پنیر از اوایل قرن هفدهم در آمریکا تولید شده است که کشاورزان لبنیات پوریتان انگلیسی دانش خود را در مورد لبنیات و پنیر سازی با آنها از دنیای قدیم به مستعمرات جدید انگلیسی آورده اند. پس از معرفی ، ساخت پنیر در آمریکا از شرق به غرب عمدتاً در قسمت شمالی کشور حرکت کرد.

قرن 17

1783

پیشگامان لبنیان کشور ما

مستعمرات رود آیلند ، کانکتیکات و ماساچوست شرقی لبنیان دوره اولیه کشور ما بودند. در حالی که شهرکها به سمت غرب حرکت می کردند ، استعمارگران از ماساچوست غربی ، ورمونت و بالادست نیویورک پنیر را برای مستعمرات رو به رشد تهیه کردند. پس از جنگ انقلابی ، ایالت نیویورک (به ویژه دره موهاوک) نیو انگلستان را به عنوان ایالت بزرگ پنیر جدید کنار گذاشت. به همین ترتیب ، انگلستان های جدید که در منطقه غربی اوهایو مستقر شدند ، منطقه ای را تأسیس کردند که در صنعت پنیر آمریکایی بسیار مهم بود. این منطقه غربی اوهایو بیش از 50 سال با نام مستعار "Cheesedom" نامگذاری شد. در طی 150 سال ، نیویورک و اوهایو بخش عمده ای از پنیر تولید شده در ایالات متحده را کمک کردند.

1830

توسعه پنیر در ویسکانسین

بخش جنوب شرقی ویسکانسین در دهه 1830 و 1840 توسط پیشگامان شرقی که از راه کانال اری و آبراه بزرگ دریاچه ها آمده بودند ، مستقر شد. تا سال 1850 مهاجران خارجی از آلمان ، نروژ و سوئیس وارد شده بودند و چندین اجتماع را در فضای داخلی ویسکانسین آغاز کردند. مهاجران همراه با پیشگامان آمریکایی از شرق تقریباً به محض اینکه در شهرهای دیدگاه خود مستقر شدند ، در تولید پنیر Farmstead مشغول تولید بودند. سوابق سرشماری 1850 نشان می دهد 400283 پوند پنیر ساخته شده در مزارع ویسکانسین در سال 1849. توسعه پنیر در ویسکانسین از جنوب شرقی به غرب و بعداً به شمال و شمال غربی نقل مکان کرد.

1830

1831 - 1841

اولین کارخانه پنیر مزرعه ویسکانسین

در سال 1831 اولین کارخانه پنیر Farmstead ویسکانسین در Koshkonong افتتاح شد. در سال 1841 خانم آن پیکت اولین "کارخانه پنیر صنعت کلبه" ویسکانسین را با استفاده از شیر گاو همسایگان تأسیس کرد. هفده سال بعد جان جی اسمیت اولین گلدان پنیر ویسکانسین را به دست آورد و پنیر را در خانه در شهرستان Sheboygan تهیه کرد. مهاجران سوئیسی در سال 1846 با گاوهای وارداتی از اوهایو ، کارخانه پنیر Farmstead را در نیو گلاروس (یک جامعه کوچک در جنوب غربی ویسکانسین) افتتاح کردند. پنیر در این مرحله توسط زنان در مزرعه تولید شد.

آگوست 1845

1 مهاجران وارد Green County ، WI شدند

در آگوست سال 1845 ، اولین مهاجران وارد گرین کانتی ، ویسکانسین از کانتون گلاروس ، سوئیس شدند. این پیشگامان جامعه New Glarus را در جنوب غربی ویسکانسین تأسیس کردند. این افراد تجربه تهیه پنیر در آلپ را تجربه کرده بودند اما به سرعت فهمیدند که تقریباً همه چیز لازم برای پنیر در دنیای جدید وجود ندارد: بدون شیر یا گاو ، بدون لوازم جانبی برای تهیه پنیر و پول کمی یا کم. مدتی طول کشید تا این لبنیات و خانواده های آنها گاوها را جمع کنند (معمولاً یک تا پنج) تا پنیر درست شود. تهیه گاوها فقط اولین مانع بود. تجهیزات را می توان از اروپا ، سوئیس یا احتمالاً اوهایو تهیه کرد اما این کار مدتی طول می کشد. در این میان ، یک دیگ بخار شستشو مجبور به خدمت به عنوان کتری بود. حلقه ها از اسپلینت بلوط یا بلوط سفید ساخته شده بودند. یک کیسه گانی یا تکه کتانی مجبور به خدمت به عنوان پارچه پنیر بود. از پرتوی سنگین پر از سنگ به عنوان مطبوعات استفاده شد و از دستهای لخت برای مخلوط کردن پنیر و به عنوان دماسنج در فرآیند گرم شدن برای تهیه پنیر استفاده شد. اگرچه پیشگامان تبار متفاوتی دارند ، اما داستان پنیر شدن در همه ویسکانسین از این سناریوی بدوی شهرستان سبز تقلید می کند.

آگوست 1845

1860

صنعت پنیر در جنوب ویسکانسین رشد می کند

تهیه پنیر یک روش بسیار مؤثر برای حفظ شیر بود که بسیار قابل ویرایش بود. یک تولید کننده معمولی پنیر مزرعه می تواند کرم را از بین ببرد تا کره درست کند و سپس از بقیه شیر برای تهیه پنیر استفاده کند. از جمع آوری لوازم توسط Oxcart ، گرفته تا شیر دادن به گاوها ، تا حمل شیر ، تا خفگی کره و فشار دادن پنیر ، پنیر در روزهای اولیه: در خانه در مزرعه در سراسر آمریکا بودو هنوز هم امروز کار سخت و سخت باقی مانده است. تا زمان تولد "کارخانه پنیر" در سراسر آمریکا ، نقش زنان این بود که سنت پنیر سخت درست کردن پنیر را در خانه در مزرعه انجام دهد. با رشد جمعیت آمریکا به غرب ، صنعت پنیر در جنوب ویسکانسین نیز چنین شد. میزان گله های لبنی در درجه اول از رشد داخلی و واردات از اوهایو و نیویورک رشد می کرد. تجهیزات وارد شده از اروپا ، خارج از شرق یا به صورت محلی ساخته شده است. علم خانواده در تهیه پنیر اکنون فقط چند نسل به دور از تبدیل شدن به یک تجارت بزرگ در آمریکا بود که به معنای موفقیت اقتصادی به ویسکانسین بود.

1862

مهاجران در ویسکانسین همچنان دانش پنیر را به ویسکانسین می آورند

قبل از و در حین گسترش پنیر در قرن نوزدهم ، کشاورزی ویسکانسین در درجه اول روی محصولات زراعی مانند گندم ، جو و هاپ متمرکز شده بود. در طول جنگ داخلی ، ویسکانسین "انبار شمال" در نظر گرفته شد. در سال 1862 بیش از 1 میلیون هکتار و 30 میلیون بوته گندم در ویسکانسین برداشت شد و میلواکی به رهبری تمام بازارهای گندم در جهان. پنیر و پنیر در ویسکانسین مهم بود اما در بسیاری از مناطق توسعه صنعت پنیر تابع فرهنگ گندم بود. عوامل مختلفی بر این تأکید بر گندم در کشاورزی ویسکانسین تأثیر گذاشت. سطح زمین گندم تا سال 1878 به بیش از 2 میلیون هکتار افزایش یافت اما بازده به سرعت رو به کاهش بود. خاک ها با اثرات طولانی مدت فرسایش و یک کشاورزی محصول به طور قابل توجهی از بین رفتند. اشکالات Chinch محصولات زراعی را برای چندین سال و بیماری های مختلف آلوده و در زمستان کشتن به طرز چشمگیری تحت تأثیر گندم قرار داده است. در اواخر قرن نوزدهم ، کشاورزان گندم ویسکانسین نتوانستند با گندم رشد یافته در دشت های غرب رقابت کنند. به دلیل تپه های نورد که در ابتدا ناشی از عصر یخبندان است ، کشاورزان متوجه شدند که زمین در سراسر جنوب ویسکانسین برای کشت محصولات زراعی و حفظ مراتع برای جمعیت روزافزون گاوها و سایر دام ها بسیار مناسب تر است. در کنار افزایش جمعیت گاو ، تعداد بیشتری از مردم در ویسکانسین از اروپا ، نیویورک ، اوهایو و سایر کشورهای نیو انگلستان مستقر شدند که همچنان به دانش و تجربه خود در مورد پنیر شدن به مرز ویسکانسین می پردازند.

1862

1868 - 1899

تأکید کشاورزی به کشاورزی لبنیات و پنیر سازی منتقل شد

تأکید کشاورزی دوباره به لبنیات و پنیر سازی تغییر یافت. کشاورزان شروع به دیدن ارزش کار با هم و جمع آوری منابع خود در یک مرکز پردازش پنیر متمرکز برای تبدیل شیر خود به پنیر و سایر محصولات لبنی کردند. در بسیاری از موارد ، کارخانه پنیر Farmstead در یکی از مزارع آنها ساخته شده است. در سال 1868 نیکلاس گربر اولین کارخانه پنیر ویسکانسین را در یک خانه کوچک در جنوب غربی نیو گلاروس افتتاح کرد. پنج کشاورز محلی شیر را برای کارخانه تهیه کردند که این یک موفقیت بسیار جالب و تقویت اقتصاد محلی بود. این کارخانه اولین کارخانه پنیر لیمبرگر در ویسکانسین و یکی از 53 کارخانه پنیر تعاونی ساخته شده در ویسکانسین از 1864-1874 بود. نیکلاس گربر یک مهاجر سوئیسی بود که وقت خود را در دره تجاری Mohawk در نیویورک گذراند و پنیر لیمبرگر را ساخت. در سال 1869 او اولین کارخانه پنیر سوئیسی را در ویسکانسین واقع در بین مونتیکلو و نیو گلاروس آغاز کرد. بعد از سال 1874 چیز در گرین کانتی و بقیه ایالت هرگز دوباره یکسان نخواهند بود. تبدیل شیر به پنیر معادل تبدیل سرب به طلا بود. تنها تفاوت این است که روند پنیر کار کرده است. تا سال 1899 ویسکانسین شامل 1500 کارخانه واقع در چهارراه روستایی بود که کشاورزان شیر روزانه خود را تحویل می دادند. تولید پنیر 77،848،600 پوند بود. وضعیت برتر پنیر در اواخر قرن بیستم نیویورک بود. ویسکانسین پیش از این اوهایو (1880) را پشت سر گذاشته بود و سرانجام تا سال 1910 از نیویورک پیشی گرفت تا در تولید پنیر در ایالات متحده به شماره یک تبدیل شود.

قرن 19

1 کارخانه پنیر برای هر 2. 8 مایل مربع در گرین کانتی ، WI

پنیر ویسکانسین مجبور شد به بازار عرضه شود. نزدیکی آن به حمل و نقل دریاچه های بزرگ و توسعه حمل و نقل راه آهن در میانه غربی مسیرهای بسیار خوبی برای گسترش بازار فراهم کرده است. در سال 1900 ، منطقه پنیر نوع خارجی (سوئیسی ، آجر و لیمبرگر) در جنوب غربی ویسکانسین تأسیس شد و بیش از 300 کارخانه در حومه شهر بود. در شهرستان گرین (مرکز منطقه پنیر نوع خارجی) این با یک کارخانه پنیر برای هر 2. 8 مایل مربع ارتباط دارد. مونرو ، کرسی شهرستان گرین کانتی ، مرکز بازاریابی سه پنیر از نوع خارجی بود و پلیموث در شهرستان Sheboygan مرکز بازاریابی انواع پنیر آمریکایی و پنیر چدار بود.

قرن 19

1900 - 1950

کارخانه های پنیر تجاری در ویسکانسین به اوج خود رسیدند

تعداد گاوها به طور مداوم از سال 1900 تا 1950 افزایش یافت و در آنجا به 2. 5 میلیون نفر رسید. در این مدت میزان شیر تولید شده در هر گاو نیز به 5500 پوند در سال یا حدود 20 ٪ بیشتر از میانگین ملی افزایش یافته است. تولید پنیر در سال 1910 به 148 میلیون پوند افزایش یافت ، 363 میلیون پوند در سال 1925 و 561 میلیون پوند در سال 1950. تعداد کارخانه های پنیر تجاری چهارراه روستایی در ویسکانسین در 2807 در سال 1922 به اوج خود رسید. یک کاهش مداوم در تعداد کل کارخانه های پنیر رخ داده است80 سال آینده به دلیل ادغام ، از بین بردن گیاهان حاشیه ای در طول افسردگی و جنگ های جهانی ، استفاده مجدد از گیاهان پنیر برای پردازش شیر و کره متراکم برای شیر شیکاگو/میلواکی ، و بهبود یافته ، فناوری کارآمدتر و توانایی انتخاب و کامیونشیر برای مسافت های طولانی تر.

دهه 1950

87 کارخانه پنیر در منطقه Green ، Lafayette و Dane County

در سال 1950 منطقه پنیر نوع خارجی (شهرستان های سبز ، لافایت و دن) 83 ٪ از کل سوئیسی ها را در ایالت تولید کرد (53،260،050 پوند تولید شده در ویسکانسین). همانطور که قبلاً گفته شد ، این منطقه نسبت به هر منطقه دیگر در ایالت ویسکانسین غلظت بالاتری از کارخانه های پنیر مزرعه داشت. ادغام و گسترش قابل توجه منجر به 87 کارخانه در این منطقه در سال 1950 شد. پنیر لیمبرگر نیز در این منطقه تولید شد و امروز 100 ٪ از تولید این پنیر ایالات متحده از این منطقه تهیه شده است.

دهه 1950

قرن بیستم

شهرک نشینان اروپا ویسکانسین را به دلیل جایگاه خود در دنیای پنیر سازی انتخاب کردند

در اواسط قرن بیستم هفت منطقه مجزا از تولید پنیر در ویسکانسین از جمله منطقه خارجی جنوب غربی که در بالا ذکر شد وجود داشت. از نظر جغرافیایی در مورد مناطق تخصصی تولید پنیر در ایالت هلال تشکیل شده و شاخ در جنوب غربی و شمال غربی و بدن در امتداد ساحل دریاچه شرقی تشکیل شده است. در این دوره ، پنیر و پنیر به بخش عمده ای از کشاورزی ویسکانسین تبدیل شد و پنیر سازان ویسکانسین شروع به نقش رهبری در موفقیت آینده این صنعت در صحنه جهانی کردند. بخشی از انرژی که صنعت پنیر ویسکانسین را قادر به حفظ تمرکز خود از همان ابتدا کرد ، ادامه هجوم افرادی بود که از سرزمین های خارجی به ایالات متحده مهاجرت می کردند. این زن و مرد تقریباً در هر کشوری در اروپا حضور داشتند و آنها ویسکانسین را به دلیل جایگاه آن در دنیای پنیر سازی انتخاب کردند. آنها با یک اخلاق کاری قوی ، عزم ، اسرار خانوادگی گنج و تمایل به ادامه سنت تهیه پنیرهای محبوب از کشور قدیمی وارد شدند.

قرن 21 ام

رهبری ویسکانسین در لبنیات و پنیر ادامه دارد

رهبری ویسکانسین در لبنیات و پنیر سازی در قسمت دوم قرن بیستم و تا قرن 21 ادامه داشت. بهبود پرورش و تغذیه دام باعث افزایش زیاد در کیفیت و کمیت عرضه شیر شده است: تقریباً 11000 مزارع لبنی با 1. 27 میلیون گاو که هر یک به طور متوسط سالانه 21436 پوند شیر تولید می کنند. پنیر سازان ویسکانسین از 90 ٪ این منبع شیر برای تولید بیش از 2. 8 میلیارد پوند پنیر در 126 گیاه استفاده می کنند. ویسکانسین نسبت به هر ایالت دیگر ، پنیر سازان ماهر و دارای مجوز بیشتری دارد. برای تبدیل شدن به یک پنیر ساز مدرن در ویسکانسین ، نامزد آینده نگر باید یک دوره در زمینه لبنیات و علوم غذایی را طی کند و یک امتحان جامع را پشت سر بگذارد. پنیر سازان در آموزش نیز تشویق می شوند که با یک پنیر ساز موجود به عنوان کارآموز همکاری کنند. ویسکانسین که پس از برنامه هایی در اروپا مدل شده است ، تنها ایالتی است که یک پنیر ساز را برای تبدیل شدن به یک پنیر سازنده ارائه می دهد.

قرن 21 ام

180 سال گذشته

تاریخچه پنیر ویسکانسین بیش از 180 سال طول می کشد!

تاریخچه پنیر ویسکانسین بیش از 180 سال طول می کشد. این به بخشی جدایی ناپذیر از اقتصاد دولت تبدیل شده است و میراث غنی و سنت های افتخارآمیز منجر به توسعه بیش از 600 نوع و انواع پنیرهای با کیفیت بالا آمریکایی ، بین المللی و پنیرهای صنعتگر شده است که بیشتر از هر کشور یا کشور دیگر جوایز کسب کرده اندبشردر حال حاضر ویسکانسین بیش از 25 ٪ کل پنیر خانگی را در ایالات متحده تولید می کند و آماده است تا خواسته های حال و آینده را برای پنیرهای با کیفیت و تنوع از ویسکانسین برآورده کند که در آن "پنیر فرهنگ ما" در لبیلین آمریکا است ".

تاریخچه پنیر در شهرستان گرین ، WI

تابستان 1845

مهاجران از سوئیس به گرین کانتی آمدند ، WI و در "New Glarus" مستقر شدند

در تابستان سال 1845 مهاجران از کانتون گلاروس در سوئیس به گرین کانتی ، ویسکانسین آمدند و در روستای "نیو گلاروس" مستقر شدند. این شهرک نشینان چیزی بیشتر از پیراهن های پشت خود و عزم جدی برای حک کردن زندگی در دنیای جدید نداشتند. در طی یک سال یا همین حدود ، این شهرک دارای گله کوچکی از گاوهای شیری بود که از اوهایو به غرب هشدار داده شده بودند و زنان مزارع محلی در حال تولید پنیر بودند و در درجه اول از شیر چربی (کرم برای تهیه کره) در خانه در آشپزخانه های مزرعه استفاده می کردند. موجودی دام در شهر نیو گلاروس در سال 1846 شامل 18 گاو ، 15 تلیسه و 3 گوساله بود. این یک شروع فروتنانه برای پنیر شدن در شهرستان گرین بود اما دوره از 1850-1845 یکی از گسترش سریع بود و این مرحله برای چند فرد سرمایه گذار در حال تنظیم بود تا شهرستان گرین را به شکلی بزرگ بر روی نقشه پنیر قرار دهند. در سال 1845 جمعیت شهرستان گرین 93 و تا سال 1850 این تعداد به 1866 افزایش یافت. امروز جمعیت شهرستان گرین بیش از 30،000 است. به دلیل اهمیت صنعت لبنیات در شهرستان گرین ، جمعیت حیوانات لبنی در مزارع محلی به همراه جمعیت انسانی در حال رشد بود. بخش عمده ای از پنیر اولیه که در خانه های پنیر ساخته شده بود ، Schola Zieger یا "پنیر سبز" نامیده می شد. این کیک های پنیر کوچک محکم نمکی شدند و در درجه اول برای مصرف خانه تولید می شدند.

1868

نیکلاس گربر اولین کارخانه پنیر WI شهرستان Green County را افتتاح کرد

چهار نفر بودند که نقش مهمی در ایجاد منشأ صنعت پنیر نوع خارجی ویسکانسین داشتند. نیکلاوس گربر متولد کانتون برن ، سوئیس از طریق نیویورک و اوهایو به گرین کانتی آمد. وی با تأسیس سیستم کارخانه کشاورز در ویسکانسین اعتبار دارد که در آن کشاورزان شیر خود را به یک کارخانه پنیر محلی برای خرید تحویل می دهند. اولین کارخانه وی در سال 1868 در جنوب غربی نیو گلاروس در یک خانه ورود به سیستم واقع شد. بعداً (1869) گربر اولین کارخانه پنیر سوئیس ویسکانسین را در شهر واشنگتن افتتاح کرد. طی چند سال آینده ، آقای گربر از کارخانه های خود بر روی اسب سفید و بافی بازدید کرد و مورد پسند کشاورزان و کارگران کارخانه پنیر بود. وی نقش خود را تا سال 1893 ادامه داد ، هنگامی که به لورن ، آیووا نقل مکان کرد تا صنعت پنیر را در آن منطقه توسعه دهد. پس از گذشت چند سال در آیووا ، آقای گربر به مونرو بازگشت و در سال 1903 در سن 67 سالگی درگذشت.

1868

1870

تجارت پنیر بیشترین گسترش خود را تجربه کرد

چندین مروج پنیر دیگر از کانتون برن ، سوئیس از نیکلاس گربر در توسعه تجارت پنیر نوع خارجی شهرستان گرین پیروی کرد. تجارت پنیر با رهبری این چهار آقایان بیشترین گسترش خود را در سالهای 1870-1970 تجربه کرد. یعقوب کارلن یک سنگ تراشی سنگی و پنیر بود که در سال 1872 از طریق نیویورک و راک کانتی ، ویسکانسین به شهرستان گرین آمد. او یک کارخانه پنیر در شهر جفرسون افتتاح کرد. پس از گذشت چند سال ، آقای کارلن به عنوان مالک ، اپراتور و عمده فروشی پنیر بر صحنه کارخانه محلی پنیر شهرستان سبز مسلط شد. کارلن یک مذاکره کننده شدید بود و به دلیل اتصالات بازاریابی خود که سفارشات بسیار بزرگی با توزیع گسترده تولید می کرد ، مورد توجه قرار گرفت. وی برای جمع آوری سفارشات و استفاده از نوسانات بازار ، انبارها را در مونرو ساخت. کارلن بسیار موفق بود. در طی 30 سال که در شهرستان گرین گذراند ، وی متعلق به تولید بیش از 32 کارخانه بود. وی در سال 1913 در مونرو بازنشسته شد و در 80 سالگی در سال 1920 درگذشت.

1873

Knute Olson از مونرو اولین گلدان پنیر محلی را ساخت ،

هجوم مداوم مهاجران با انگیزه از سوئیس و کشورهای شرقی برای تأمین پرسنل ماهر برای پنیر و کشاورزی وجود داشت. در ابتدا مزارع کشاورزی نسبتاً ارزان بود. اکثر تجهیزات و تجهیزات پنیر سازی با کشتی قایقرانی از سوئیس انجام شد. در سال 1873 ، ناتو اولسون از مونرو اولین گلدان پنیر محلی را ساخت و قوطی ها ، ظروف و دیگهای بخار را جایگزین کرد. در همان سال گرین کانتی بیش از 12 میلیون پوند پنیر تولید کرد و تولید کننده پیشرو پنیر در ایالت بود. تأمین مالی همیشه در دسترس بود تا زمانی که سود قابل پیش بینی باشد و بازار به رشد خود ادامه دهد. گله های لبنی محلی به رشد خود ادامه دادند و گاوهای اضافی از شرق آمدند. اولین رئیس جمهور بانک ملی ، عربوت لودلو ، 6-7 بار واگن پنیر لیمبرگر را در بانک خود در میدان مونرو جمع کرد. وقتی مشتریان از عطر لیمبرگر شکایت کردند ، وی به جمعیت گفت: "این آینده شماست. اگر از آن استفاده نکنید ، پشیمان خواهید شد.... این پنیر بو به شهر گرین کانتی آمد و جامعه ما را مشهور خواهد کرد. "در ابتدا بازاریابی سخت بود زیرا تلاش کشاورز/پنیر ساز را رقیق می کرد. با ظهور کارخانه پنیر جنبه های بازاریابی به خریدار/تولید کننده منتقل شد. گوتلیب بلر اولین فروشنده پنیر در مونرو بود و بسیاری از آنها دنبال می شد که بیشتر آنها دفتر مرکزی خود را در مونرو داشتند.

1873

1874

جان رئیس به شهرستان گرین می آید

جان رئیس در سال 1874 از طریق نیویورک ، نیوجرسی و واترت تاون ، ویسکانسین به گرین کانتی آمد. او با نیکلائوس گربر همراه بود اما همچنین کارخانه های دیگر را به عنوان عمده فروشنده و زیرکانه نشان می داد. دفتر مرکزی وی در مزرعه واقع شده بود و او در آنجا ماند تا اینکه در سال 1913 در مونرو بازنشسته شد. گردو گراو Fctyjacob Regez یک برنر بود اما او به عنوان جوانی در نورماندی و فرانسه گذراند. پس از مدت کوتاهی در آیووا و گرین کانتی ، Regez برای کار در یک کارخانه پنیر متعلق به پدرش در فرانسه به اروپا بازگشت. برای جلوگیری از جنگ فرانکو پروس ، وی در سال 1875 پر از شور و شوق جوانی به شهرستان گرین بازگشت و یک کارخانه پنیر را در نیو گلاروس افتتاح کرد. برای اینکه او تجارت خود را گسترش دهد ، وی نیاز به تمرکز بر گسترش منطقه تأثیر پنیر شدن دارد زیرا همه کارخانه های فعلی توسط دیگران کنترل می شدند. او همین کار را کرد.

1875

یعقوب عملیات خود را از مزرعه ای در شهر واشنگتن به مونرو منتقل کرد

وی کارخانه هایی را در غرب و شمال مونرو و همچنین مناطق موجود در دره ریچلند کوچک ترتیب داد. او با برادران خود همکاری کرد: ارنست ، رودی و هرمان ، در نهایت 35 کارخانه پنیر را در اختیار داشته یا کنترل کنید. پس از گذشت چند سال ، یعقوب عملیات خود را از مزرعه ای در شهر واشنگتن به مونرو منتقل کرد و در آنجا فعالیتهای تجاری خود را ادامه داد تا اینکه در سال 1909 بازنشسته شد و پس از آن درگذشت در سال 1913. بسیاری از دستاوردهای پنیر سازی دیگر در دوره 1870 در گرین کانتی و ویسکانسین اتفاق افتاد. 1919این راه آهن در سال 1857 به مونرو و سایر شهرها در گرین کانتی آمد و نقش مهمی در توزیع پنیر از گرین کانتی داشت. رشد این صنعت به پنیر سازان ماهر ، تجهیزات ، کشاورزان دارای حرکات مالی مناسب دام و بازار نیاز داشت.

1875

1877-1898

مونرو به عنوان بزرگترین نقطه حمل و نقل گراز در ایالت شناخته شد.

در سال 1877 مونرو به عنوان بزرگترین نقطه حمل و نقل گراز در ایالت شناخته شد. کشاورزان محلی آب پنیر ، یک محصول جانبی رایگان یا ارزان قیمت را به گرازهای خود تغذیه می کنند. این سود مزرعه محلی را که به نفع اقتصاد محلی است ، بهبود بخشید. صنعت پنیر در سال 1879 به رشد خود ادامه داد اما بیش از حد تولید را مجبور کرد که به طرز چشمگیری کاهش یابد. با افت قیمت ، برخی از کارخانه ها نتوانستند آن را بسازند و برخی دیگر مجبور به تحکیم و تغییر نحوه انجام تجارت شدند. یک تغییر موفق کارخانه مزرعه/پنیر بود. کشاورزان در مجموع صاحب کارخانه پنیر هستند و از پنیر ساز که تجهیزات و تجهیزات را تأمین می کند ، استخدام می کند. پنیر فروخته می شود و Cheeesemaker درصدی کسب می کند و کشاورز نیز براساس سهم مزارع خود در کیفیت و کمیت شیر ، درصدی کسب می کند. علیرغم ادغام و قیمت ضعیف در دهه 1880 ، صنعت پنیر شهرستان گرین همچنان رو به رشد بود. در سال 1898 ده میلیون پوند پنیر در شهرستان گرین تولید شد.

1910

222 کارخانه پنیر اکنون در شهرستان گرین

تا سال 1910 ادغام و ناکامی های بیشتری رخ داد ، اما هنوز 222 کارخانه در شهرستان گرین (شماره یک ایالت در ایالت) و 195 مورد دیگر در مناطق اطراف لافایت ، دان ، آیووا و گرانت وجود داشت. یکی دیگر از عوامل مهم در این زمان ، معرفی برخی از شرکت های ملی به صحنه بود: PET ، Phenix ، N Dorman Co. ، Armor ، J. S. Hoffman Co. ، Kraft و Borden همه ردپای خود را در گرین کانتی داشتند. علاوه بر این از تراکم در Brodhead ، New Glarus ، Browntown و Monroe و همچنین یک خامه بزرگ در دوقلوهای دوقلو و یک گیاه شیر در مونرو ، تجارت لبنیات موجود در منطقه را متنوع کرد اما شیر را که شیر کمتری را برای گسترش کارخانه پنیر در دسترس قرار داد ، رقیق کرد. سرانجام همه این گیاهان غیررسمی بسته شدند. برای بهبود قرار گرفتن در معرض بازاریابی ، ادغام بیشتر رخ داده است. شرکت پنیر Badger که مقر آن در مونرو بود ، ادغام هفت شرکت بود و دفتر فروش Badger در شهر نیویورک بود.

1910

قرن بیستم

اقتصاد ایالات متحده افسردگی شدید و 2 جنگ جهانی را پشت سر می گذارد

دوران طلایی کارخانه چهارراه و کارخانه پنیر Farmstead به پایان رسید. در زمان های مختلف در قرن بیستم نقش عرضه در مقابل تقاضا آشکار شد و باعث نوسان چشمگیر قیمت ها شد. علاوه بر این ، اقتصاد ایالات متحده افسردگی شدید و دو جنگ جهانی را پشت سر گذاشت. برای اینکه کارخانه های پنیر بقا باید کارآمدتر شوند و برای انجام این کار لازم بود که کارخانه ها تلاش های خود را متمرکز کنند. کارخانه های بزرگتر و کارآمدتر با ادغام و ساخت و سازهای جدید تکامل یافته اند. کار کمتری ماهر مورد نیاز بود زیرا یک کارگر ماهر می توانست چندین گلدان را اداره کند. با بهبود جاده ها ، حمل و نقل به و از کارخانه ها آسانتر و سریعتر شد. مسیرهای شیر می تواند خیلی دورتر از کارخانه ساخته شود. بالا بردن امکانات ذخیره سازی اصطلاح کنجکاو از کارخانه ساخته شد تا کارخانه پنیر بتواند سربار را به حداقل برساند و به کارخانه اجازه دهد تا در ساخت پنیر و به حداکثر رساندن عملکرد متمرکز شود. بازاریابی و فروش پنیر در بسیاری موارد توسط فروشندگان پنیر انجام می شد. این نمایندگی ها بازارها را توسعه داده و تولید و تحویل پنیر را از کارخانه ها و/یا امکانات ذخیره سازی متعلق به کارخانه های پنیر یا سایر موارد هماهنگ می کنند تا سود را به حداکثر برساند. به جای اینکه کارخانه پنیر تجهیزات و تجهیزات را صرفاً از اروپا بدست آورد ، شرکت ها به صورت محلی برای تأمین کارخانه پنیر در حال گسترش کلیه مواد مصرفی و تجهیزات لازم ایجاد شدند. سرانجام ، شرکت های بزرگ آمریکایی و کارآفرینان با استعداد محلی علاقه خود را به مونرو و گرین کانتی ادامه دادند و فناوری جدیدی را برای بهبود پنیر سازی معرفی کردند.

1914

روزهای اول پنیر در گرین کانتی (مونرو) برگزار شد

در عصر طلایی و امروز پنیر سازان خلاقیت و کار سختی را به نمایش گذاشتند. فداکاری و عزم آنها برای موفقیت در آنها جایگاه مهمی در تاریخ پنیر آمریكا به دست آورده است. در 28 اکتبر 1914 ، اولین روزهای پنیر در گرین کانتی (مونرو) برای احترام به پنیر سازان و صنعت ثروتمند که مونرو و گرین کانتی ، ویسکانسین مشهور بودند ، برگزار شد. این جشنواره شامل برخوردهای تاریخی و فرهنگی و همچنین سرگرمی های منحصر به فرد و تجربیات آموزشی و لبنیات است. در سال 1916 از یک تن پنیر سوئیسی برای ساندویچ پنیر در این جشنواره استفاده شد. با گذشت سالها ، روزهای پنیر موفقیت بسیار مهمی بوده است. تا سال 1935 حضور کل در 50،000 ثبت شد. صدمین سالگرد روزهای پنیر شهرستان گرین در مونرو میزبان بیش از 100000 بازدید کننده بود.

1914

1925

شهرستان گرین اکنون 63،418 گاو داشت

در سال 1925 گرین کانتی 63418 گاو ، یک گاو تا 5 هکتار و سه گاو برای هر نفر داشت. در شعاع 40 مایل از کارخانه های پنیر مونرو ، 84 ٪ از سوئیس ها ، 92 ٪ از لامپ و 10 ٪ آجر تولید شده در ایالات متحده را تولید کردند. اگرچه کل کارخانه پنیر منطقه از 152 در سال 1929 به 125 در سال 1938 کاهش یافت ، 85 در سال 1948 ، 25 در سال 1976 و 16 در حال حاضر ، تولید و تقاضا افزایش یافت. این سناریوی پنیر نوع خارجی در تمام مناطق پنیر ویسکانسین مشابه بود. افسردگی به طور چشمگیری بر قیمت پنیر تأثیر گذاشت. تا سال 1934 پنیر سوئیسی قبلاً به ازای هر پوند 10-13 ½ سنت و در 9 سنت در هر پوند به میزان 10-13 پوند برخورد کرده بود. در همان سال تولید سوئیس در منطقه پنیر نوع خارجی 23200،000 پوند و تولید لیمبرگر 5،843،0000 پوند بود.

1928 - 1948

کارگزاران پنیر به گسترش بازار پنیر در سراسر ایالات متحده کمک می کنند

کارگزاران پنیر به گسترش بازار پنیر در سراسر ایالات متحده کمک کردند. حضور آنها در گرین کانتی به 18 ثبت شده در سال 1928 و 21 در سال 1948 رسید. علاوه بر ادامه گسترش تجارت پنیر ، فرصت های دیگر با پیشرفت تحقیق و توسعه و فناوری در دوره 1940-1965 ایجاد شده است. بسته بندی خلاء Cryovac معرفی شده برای پنیر جایگزین اپیلاسیون یا سایر فیلم های بسته بندی شده است. اولین دستگاه Haysen (دستگاه بسته بندی اتوماتیک که به گرگرفتگی گاز نیتروژن اجازه می دهد تا ماندگاری را بهبود بخشد) در این صنعت استفاده شد. فرآیند سوئیسی بی سیم که توسط کرافت ساخته شده است اجازه می دهد سوئیس در بلوک ها ساخته شود و تولید پنیر فرآوری شده توسط کرافت و پنیر کلوپ توسط مستعمره سوئیس ، یک بازار پنیر را برای پخش پنیر ایجاد کرد و کاملاً مورد استفاده در اثر بسته بندی پنیر جداگانه. همه این اکتشافات و پیشرفتهای فناوری باعث می شود کارخانه های محلی بتوانند با برش و بسته بندی آنها به بسته های اندازه مصرف کننده که آماده ارسال به بازار هستند ، پنیرهای تولید شده محلی را پردازش کنند. اگرچه در آن زمان غیر سنتی بود ، این فرایندهای بسته بندی همچنین از یک شرکت محلی ، مستعمره سوئیس ، برای گسترش حمل و نقل سفارشات پستی هدیه پنیر در سراسر ایالات متحده بهره مند شدند.

1928 - 1948

1950

مونرو توسط ملت شناخته می شود که "پایتخت پنیر سوئیسی ایالات متحده" است.

کارخانه های پنیر جدید ، بزرگتر و کارآمدتر در قسمت دوم قرن بیستم به صحنه آمدند. علاوه بر این ، سایر کارخانه ها سرمایه گذاری هایی را برای بهبود عملکرد خود انجام داده اند. برخی از کارخانه ها نتوانستند رقابت کنند. و سرانجام برخی از کارخانه ها در ایجاد یک پنیر بسیار منحصر به فرد که در جای دیگر (پنیر صنعتگر) در دسترس نبود ، متمرکز شده اند. در سال 1950 ، منطقه پنیر نوع خارجی ، که از آن Green County هسته است ، 44،205،800 پوند پنیر سوئیسی و 3،479،000 پوند پنیر آهن تولید کرده است. مونرو به عنوان مرکز بازاریابی پنیرهای نوع خارجی در نظر گرفته شد و مرکز نقل قول قیمت های سوئیسی ، لیمبرگر و پنیر آجری بود. مونرو همچنین توسط ملت به عنوان "پایتخت پنیر سوئیسی ایالات متحده" شناخته شده بود. کارخانه های پنیر و گیاهان لبنی شهرستان گرین انعطاف پذیری و نوآوری زیادی را به نمایش گذاشتند زیرا نیازها و خواسته های مصرف کنندگان بعدی قرن بیستم تغییر کرده و کارخانه های پنیر در بخش غربی ایالات متحده توسعه یافته اند. در 30 سال گذشته پنیرهای منحصر به فرد به سبک صنعتگر و لبنیات مورد تقاضا بوده اند و کارخانه های پنیر گرین کانتی همچنان به طور مداوم کار سخت ، رهبری ، کیفیت و محصولات برتر را ارائه می دهند که در طول 180 سال گذشته شناخته شده ایم.

حاضر

امروز 16 کارخانه پنیر در شهرستان گرین و مناطق اطراف آن وجود دارد

امروز علاوه بر چندین کارخانه تبدیل ، 16 کارخانه پنیر در شهرستان گرین و مناطق اطراف آن نیز وجود دارد که برش و بسته بندی می کنند. چندین کارخانه وجود دارد که پنیر را پخش می کنند. صاحبان و پنیر سازان همه این کارخانه ها همچنان رهبری ، غرور ، کار سخت و نوآوری را فراهم می کنند که منطقه گرین کانتی را به عنوان نماینده برتر صنعت پنیر در ایالات متحده تبدیل کرده است. کارخانه های پنیر در منطقه گرین کانتی جوایز بی شماری از کشور ، ملی و بین المللی را در مورد محصولات با کیفیت منحصر به فرد که تولید می کنند ، کسب کرده اند. تمام تلاش آنها منجر به بیش از 200 گونه و نوع پنیر و تولید کل سالانه 200،000،000 پوند پنیر شده است. کارخانه های پنیر منطقه برای پاسخ به تغییرات مداوم در تقاضای مصرف کننده بسیار انعطاف پذیر مانده اند. پنیر سوئیسی ، آجر و لیمبرگر همچنان در منطقه گرین کانتی تولید می شود. با این حال ، سایر پنیرهای سنتی و صنعتگر اکنون نقش مهمی در ارائه پنیر کلی منطقه دارند. صنعت لبنیات از سال 1830 در منطقه گرین کانتی قرار داشته است و امروز و فردا همچنان جای خود را در تاریخ پنیر سازی حک می کند. از طریق مرکز ملی پنیر سازی تاریخی ، منطقه گرین کانتی و مونرو مفتخر به نمایندگی از صنعت ملی پنیر و حفظ خاطرات صنعت لبنیات اولیه و آغازهای بسیار فروتنانه آن در کشور هستند. در مرکز ملی پنیر سازی تاریخی ، گذشته به عنوان شهادت به ... زنده می شود. "دوره ای که ... این هرگز نخواهد بود."

حاضر

منابع:

• برنامه ها ، جری ،کاسپر جاگی - سازنده پنیر سوئیس استاد، مطبوعات انجمن تاریخی ویسکانسین ، 2008.
• بینگام ، هلن م. ،تاریخچه شهرستان گرین، ویسکانسین ، نسخه های چاپ تاریخی کتابخانه انگلیس ، 1877.
• دوراند ، وفادار ، جونیور (دانشگاه تنسی) ،مناطق تولید پنیر ویسکانسین1850-1950، آکادمی علوم ویسکانسین ، هنر و نامه ها ، جلد. 42 ، صص 109-130.
• همیلتون ، D. C. ،داستان مونرو. بشربشرگذشته و پیشرفت آن به سمت زمان حال، چاپخانه ، مدارس عمومی مونرو ، مونرو ، ویسکانسین ، 1976.

• نورتون ، جیمز و بکا دیلی ،استاد پنیر سازان ویسکانسین، دانشگاه ویسکانسین پرس ، مدیسون ، ویسکانسین ، 2009.
• اودل ، امری A. ،صنعت پنیر سوئیسی، شرکت مونرو عصر تایمز ، مونرو ، ویسکانسین ، 1936.
• Tschudy ، کیمتصاویر آمریکا ، شهرستان گرین، انتشارات آکادیا ، چارلستون ، کارولینای جنوبی ، 2010.
• Zwygart ، Doran ،پنیر مرکزی ایالات متحده آمریکا ، تاریخ زمانی صنعت پنیر درشهرستان گرین ، منطقه ویسکانسین، ائتلاف فرهنگی مونرو ، مونرو ، ویسکانسین ، 2008.