ارزهای رمزپایه و بیت کوین

داستان cryptocurrency ادامه حماسه طولانی مدت اقتصاد ، بازارها و تبادل کالا در جامعه بشری است. با افزایش مداوم شبکه جهانی ، ما شاهد بسیاری از خدمات جهانی هستیم که به طور گسترده پذیرفته شده و به گونه ای تغییر می کنند (با افزودن) تجربه ما از تعامل متقابل ، به عنوان مثال خدمات پستی جهانی ، جمع آوری اینترنت ، شبکه های اجتماعی و به اشتراک گذاری پرونده ،فقط برای نامگذاری چنددر این مبادله سریع اطلاعات و کالاها ، ما به عنوان کاربران با نقاط مختلف شروع محدود می شویم ، حتی اگر روند بی طرفی خالص هنوز به ما حق اتصال بدهد. ما دوست داریم در مورد اینترنت به عنوان یک اکولایزر جهانی فکر کنیم اما این موانعی است که ارتفاع آن با کاربر به کاربر دیگر متفاوت است. تجربه ما به ارتباط ما ، زیرساخت های منطقه ای ما و سخت افزار مختلفی که برای اتصال از آنها استفاده می کنیم بستگی دارد.

قصد ساده این بهمن فن آوری را بر اساس رقابت مالی و تجاری (مانند مورد اقتصادهای تنظیم شده) هدایت می کند. در این مبارزه ، بازار تنظیم شده و حریم خصوصی امور بازیگران مالی بسیار مهم است. مؤسسات مالی منصفانه و سازنده که به عنوان واسطه فعالیت می کنند ، حفاظت از این اصول هستند. در بیشتر موارد این آژانس های نظارتی دولتی هستند. اما در دوره دیجیتال چیزی تغییر کرده است.

برای توضیح داستان بیت کوین (و سایر ارزهای رمزنگاری شده) ، باید به سال 1993 سفر کنیم ، هنگامی که سه نفر مقاله ای را در مورد اصول اصلی برای حفظ حریم خصوصی آنلاین و تعامل فردی در یک دوره دیجیتال جدید جمع می کنند. این مقاله ، که بعداً به عنوان مانیفست Cypherpunk شناخته شد ، توسط اریک هیوز (ریاضیدان در دانشگاه برکلی ، کالیفرنیا) ، تیموتی C. می (مهندس الکترونیکی و دانشمند ارشد اینتل ، تا زمان بازنشستگی در سال 2003) و جان گیلمور نوشته شده است (یک فعال و یکی از بنیانگذاران بنیاد مرزهای الکترونیکی).

‘حریم خصوصی برای یک جامعه باز در عصر الکترونیکی ضروری است [...] اگر انتظار داریم که داشته باشیم ..." ما باید از حریم شخصی خود دفاع کنیم ... "

این اصول اصلی این مانیفست است و امروزه آنها حمایت گسترده ای را به خود جلب می کنند. این ایده با ادغام محافظت از ریاضی ، رمزنگاری ، در هسته اصلی معاملات افراد امکان پذیر است. جان گیلمور اظهار داشت: "من می خواهم - با فیزیک و ریاضیات ، نه با قوانین - که ما می توانیم به خودمان حریم خصوصی ارتباطات شخصی را بدهیم." این منجر به توسعه برجسته ترین محافظت از رمزنگاری آنلاین (عملکردهای الگوریتمی هش) شددر هر ابزار اصلی محافظت آنلاین. این ماده با تغییرات جزئی در خدماتی مانند فیس بوک ، در تبادل اسناد عالی دولت و نظامی و توسط پی پال استفاده می شود.

در کنار توسعه محافظت از رمزنگاری ، تعداد فزاینده ای از شبکه های همسالان به منظور اتصال مستقیم افراد و به آنها اجازه می دهد تا مواد و کالاهای دیجیتالی را مبادله کنند. این شبکه های غیرمتمرکز بزرگ توسط متداول ترین مدل مشتری-سرور اداره نمی شوند ، اما در عوض معماری توزیع شده آنها به کاربران امکان می دهد تا هم تأمین کننده و هم مصرف کننده منابع باشند.

Satoshi Nakamoto با ایده حفظ حریم خصوصی مطلق و مفهوم شبکه های غیرمتمرکز ، ایده بیت کوین را در سال 2008 به عنوان یک سیستم الکترونیکی پرداخت غیر همسالان به همتا ارائه داد. در مقاله خود در مورد بیت کوین ، ساتوشی خواستار یک پول نقد الکترونیکی جدید است که اجازه می دهد پرداخت آنلاین مستقیماً از طرف یک طرف به طرف دیگر ارسال شود بدون اینکه از طریق یک موسسه مالی عبور کند. »(1). جستجوی گسترده رسانه ای برای اینکه چه کسی Satoshi Nakamoto ناشناس نیست ، هیچ چیز فاش نمی شود. در سالهای اخیر بسیاری از نهادها خود را به عنوان Satoshi معرفی کرده اند ، و این نشان می دهد که ایده بیت کوین از یک شخص مجرد است بلکه از مجموعه اینترنتی است. در 3 ژانویه 2009 ، اولین نسخه بیت کوین منتشر شد و اختراع منحصر به فرد بنیانگذاران: Block-Chain را معرفی کرد.

بیایید به اسناد اصلی مراجعه کنیم: "آنچه لازم است یک سیستم پرداخت الکترونیکی مبتنی بر اثبات رمزنگاری به جای اعتماد است ، و به هر دو طرف مایل اجازه می دهد بدون نیاز به شخص ثالث قابل اعتماد مستقیم با یکدیگر معامله کنند ... تنها راه تأییدمعامله باید از همه معاملات آگاه باشد. "(2)

در واقع اختراع اصلی این cryptocurrency ارائه دفتر مرکزی کلیه معاملات است: دقیقاً همان چیزی است که زنجیره بلوک است. این نرم افزار منبع باز به همه همسالان یک شبکه اجازه می دهد تا هر معامله ای را که تاکنون در بیت کوین انجام شده است ، تأیید کنند و بنابراین به عنوان نگهبان این دفتر مرکزی خدمت می کنند. گره ها (همانطور که همسالان در شبکه ها شناخته شده اند) با تعامل اندک یا بدون تعامل بین آنها ، به طور مشترک کار می کنند و "تمبر زمان" را به عنوان اثبات وقایع معامله اتخاذ می کنند.

این "دفترچه" نمی تواند هک شود مگر اینکه تمام قدرت محاسبات (پردازنده) گره های صادقانه کمتر از گره های ناعادلانه باشد.(به عنوان گذشته: قدرت محاسبات امروز شبکه زنجیره بلوک بزرگتر از قدرت رایانه همه رایانه های فوق العاده است که در آن ترکیب شده است ، سه بار.)

هرکسی می تواند با انتقال راه حل برای مشکل ریاضی-محاسباتی که قبلاً حل نشده (با استفاده از سیستم اثبات کار) ، ارزهای رمزنگاری شده را ایجاد کند. همه گره ها روی این "مشکل" کار می کنند و پس از یافتن راه حل ، آن بلوک بسته می شود و همه گره ها به سمت مشکل بعدی حرکت می کنند (بلوک بعدی در این زنجیره). گره ها یا "معدنچیان" همانطور که از آنها خوانده می شوند ، به دلیل اختصاص قدرت رایانه خود به ایمنی شبکه پاداش می گیرند. این پاداش به صورت تعداد مشخصی از بیتکین ها و هزینه های معامله پرداخت شده توسط دیگران است.

مزایای مقایسه ای بسیاری از این سیستم ایجاد پول و پرداخت در مقایسه با شکل معمول معاملات مالی آنلاین وجود دارد. حتی اگر بیت کوین کاملاً بدون هزینه معاملات نباشد ، در مقایسه با سایر خدمات پرداخت آنلاین جزئی هستند. این اجازه می دهد تا میکرو پرداخت های جهانی ، یک چیز که مطمئناً می تواند زمین بازی را برای کاربران نهایی همانطور که در ابتدای داستان ما ذکر شد ، تراز کند. ارسال 0. 50 دلار در سراسر جهان در مدت زمان کوتاه می تواند برای توسعه خدمات و تجارت اینترنتی مهمتر از ارسال تصویری در سراسر جهان باشد ، با توجه به تعداد روزافزون خدمات آنلاین که به بنیانگذاری جمعیت متکی است. این تقریباً با استفاده از سیستم های پرداخت آنلاین فعلی با هزینه معاملات موجود غیرممکن بود. شرکت های کوچک و نوپا اکنون می توانند محصولات خود را در سراسر جهان بفروشند ، همچنین قبلاً انجام آن دشوار بود زیرا تبدیل ارز می تواند پرهزینه باشد. نمونه خوبی از این مورد در ویدئویی از راه اندازی پلت فرم اینترنتی ژنو توضیح داده شده است.