درک اقتصاد: چرا پول کاغذ ارزش دارد؟

مایک مفت ، دکتری ، اقتصاددان و استاد است. او در دانشکده بازرگانی ریچارد ایوی تدریس می کند و به عنوان یک پژوهشگر در مرکز ملی سیاست و مدیریت لارنس فعالیت می کند.

در حالی که ممکن است درست باشد که پول باعث می شود جهان به دور خود برسد ، ذاتاً ارزشمند نیست. مگر اینکه از دیدن تصاویر قهرمانان درگذشت ملی لذت ببرید ، این تکه های کاغذی با رنگ رنگی بیشتر از هر کاغذ دیگری استفاده نمی کنند. این تنها زمانی است که ما به عنوان یک کشور موافقت می کنیم که ارزش آن را به آن مقاله اختصاص دهیم - و سایر کشورها موافقت می کنند که این ارزش را تشخیص دهند - که می توانیم از آن به عنوان ارز استفاده کنیم.

استانداردهای طلا و نقره

همیشه اینگونه کار نمی کرد. در گذشته ، پول به طور کلی به شکل سکه هایی که از فلزات گرانبها مانند طلا و نقره تشکیل شده بود ، می گرفت. مقدار سکه ها تقریباً براساس ارزش فلزات موجود در آنها بود زیرا همیشه می توانید سکه ها را پایین بیاورید و از فلز برای اهداف دیگر استفاده کنید.

تا چند دهه پیش ، ارزش پول کاغذ در بسیاری از کشورها ، از جمله ایالات متحده ، براساس استاندارد طلا یا نقره یا ترکیبی از این دو بود. تکه پول کاغذ به سادگی یک روش مناسب برای "نگه داشتن" آن بیت خاص از طلا یا نقره بود. طبق استاندارد طلا یا نقره ، شما در واقع می توانید پول کاغذ خود را به بانک ببرید و براساس نرخ ارز تعیین شده توسط دولت ، آن را برای مقدار طلا یا نقره مبادله کنید. تا سال 1971 ، ایالات متحده طبق استاندارد طلایی اداره می شد ، که از سال 1946 توسط سیستم برتون وودز اداره می شد ، که نرخ ارز ثابت را ایجاد کرد که به دولت ها اجازه می داد طلای خود را با قیمت 35 دلار در هر اونس به خزانه ایالات متحده بفروشند. رئیس جمهور ریچارد م. نیکسون با اعتقاد به اینکه این سیستم اقتصاد ایالات متحده را تضعیف می کند ، این کشور را در سال 1971 از استاندارد طلا گرفت.

پول بدون پشتوانه

از زمان حکم نیکسون ، ایالات متحده بر روی سیستم پول فیات عمل کرده است ، این بدان معنی است که ارز ما به هیچ کالایی دیگر گره خورده است. کلمه "فیات" در لاتین ، ضرورت فعل "برای ساختن یا تبدیل شدن" سرچشمه می گیرد. پول فیات پولی است که ارزش آن ذاتی نیست بلکه توسط یک سیستم انسانی به وجود می آید. بنابراین این تکه های کاغذ در جیب شما دقیقاً همین است: تکه های کاغذ.

چرا ما معتقدیم پول کاغذ دارای ارزش است

بنابراین چرا یک لایحه پنج دلاری دارای ارزش است و برخی از کاغذهای دیگر این کار را نمی کنند؟این ساده است: پول هم خوب و هم یک روش مبادله است. به عنوان یک خوب ، عرضه محدودی دارد و بنابراین تقاضا برای آن وجود دارد. تقاضا وجود دارد زیرا مردم می توانند از این پول برای خرید کالاها و خدمات مورد نیاز و بخواهند استفاده کنند. کالاها و خدمات همان چیزی است که در نهایت در اقتصاد اهمیت دارد و پول راهی است که به مردم امکان می دهد کالاها و خدماتی را که نیاز دارند یا می خواهند به دست آورند. آنها با رفتن به محل کار ، این روش مبادله ای را کسب می کنند ، که یک مبادله قراردادی یک مجموعه از کالاها - ستم ، عقل و غیره - برای دیگری است. مردم برای خرید پول در آینده برای خرید کالا و خدمات در آینده تلاش می کنند.

سیستم پول ما بر روی مجموعه ای از اعتقادات متقابل عمل می کند. تا زمانی که ما به اندازه کافی به ارزش پول اعتقاد داشته باشیم ، در حال حاضر و در آینده ، سیستم کار خواهد کرد. در ایالات متحده ، این ایمان توسط دولت فدرال ایجاد و پشتیبانی می شود ، که توضیح می دهد که چرا عبارت "با حمایت کامل و اعتبار دولت" به معنای آنچه می گوید و نه بیشتر: پول ممکن است ارزش ذاتی نداشته باشد ، امابه دلیل پشتوانه فدرال آن می توانید به استفاده از آن اعتماد کنید.

علاوه بر این ، بعید به نظر می رسد که در آینده نزدیک پول جایگزین شود زیرا ناکارآمدی های یک سیستم صرفاً بارز ، که در آن کالاها و خدمات برای سایر کالاها و خدمات رد و بدل می شوند ، به خوبی شناخته شده اند. اگر قرار باشد یک ارز دیگر جایگزین شود ، دوره ای وجود خواهد داشت که می توانید ارز قدیمی خود را برای ارز جدید تغییر دهید. این اتفاقی است که در اروپا رخ داده است که کشورها به یورو تغییر می کنند. بنابراین ارزهای ما به طور کامل ناپدید نمی شوند ، اگرچه در برخی از زمان های آینده ممکن است با پولی که اکنون برای نوعی پول دارید ، معامله کنید.

ارزش آینده پول

برخی از اقتصاددانان به سیستم ارز فیات ما اعتماد ندارند و معتقدند که ما نمی توانیم همچنان اعلام کنیم که ارزش دارد. اگر اکثریت قریب به اتفاق ما اعتقاد داشته باشیم که پول ما در آینده تقریباً ارزشمند نخواهد بود ، پس از آن ارز ما متورم می شود. تورم ارز اگر بیش از حد شود ، باعث می شود مردم بخواهند در اسرع وقت از شر پول خود خلاص شوند. تورم و روش منطقی شهروندان نسبت به آن برای اقتصاد بد است. مردم معاملات سودآور را که شامل پرداخت های آینده است ، امضا نخواهند کرد زیرا آنها مطمئن نیستند که ارزش پول در هنگام پرداخت هزینه چه خواهد بود. فعالیت تجاری به دلیل این امر به شدت کاهش می یابد. تورم باعث ایجاد انواع دیگر ناکارآمدی ها می شود ، از یک کافه که هر چند دقیقه قیمت خود را به یک خانه دار که یک چرخ دستی پر از پول را به نانوایی می برد ، به منظور خرید یک نان نان تغییر می دهد. اعتقاد به پول و ارزش پایدار ارز چیزهای معصوم نیست.

اگر شهروندان به عرضه پول ایمان خود را از دست بدهند و معتقدند که پول در آینده بی ارزش خواهد بود ، فعالیت اقتصادی می تواند متوقف شود. این یکی از اصلی ترین دلایلی است که فدرال رزرو ایالات متحده با جدیت برای نگه داشتن تورم در محدوده اقدام می کند - کمی در واقع خوب است ، اما بیش از حد می تواند فاجعه بار باشد.

عرضه و تقاضا

در اصل پول خوب است ، بنابراین به همین ترتیب توسط بدیهیات عرضه و تقاضا اداره می شود. ارزش هر کالایی با عرضه و تقاضای آن و عرضه و تقاضای سایر کالاهای موجود در اقتصاد تعیین می شود. قیمت هر نوع کالای مقدار پولی است که برای به دست آوردن آن خوب است. تورم هنگامی اتفاق می افتد که قیمت کالاها افزایش می یابد - به عبارت دیگر وقتی پول نسبت به کالاهای دیگر ارزش کمتری پیدا می کند. این می تواند زمانی رخ دهد که:

1. عرضه پول بالا می رود.
2. عرضه کالاهای دیگر کاهش می یابد. پایین می رود.
3. تقاضا برای کالاهای دیگر بالا می رود.

علت اصلی تورم در عرضه پول افزایش می یابد. تورم به دلایل دیگر ممکن است رخ دهد. اگر یک فاجعه طبیعی فروشگاه ها را نابود کرده اما بانک ها را دست نخورده باقی می گذارد ، انتظار داریم شاهد افزایش فوری قیمت ها باشیم ، زیرا کالاها اکنون نسبت به پول کمیاب هستند. این نوع شرایط نادر است. در بیشتر موارد ، تورم هنگامی ایجاد می شود که عرضه پول سریعتر از عرضه سایر کالاها و خدمات افزایش یابد.

به طور خلاصه ، پول ارزش دارد زیرا مردم معتقدند که در آینده قادر به تبادل این پول برای کالاها و خدمات خواهند بود. این عقیده تا زمانی که مردم از تورم آینده یا عدم موفقیت آژانس صدور و دولت آن نترسند ، ادامه خواهد یافت.