گزینه های fintech برای اعتبار کوچک مدت دلار کوچک: کمک به خانواده های کم درآمد در حال فرار از تله وام با هزینه بالا

تمرکز این مقاله امیدوار کننده ترین جایگزین برای سیستم اعتبار کوتاه مدت و دلار کوچک ("STSDC") است که به خانواده های کم درآمد خدمت می کند-نرم افزار فناوری مالی مالی به سرعت در حال رشد-یا "FinTech"-صنعتبشر

این مقاله با بررسی تحقیقات قبلی در مورد دلایل اساسی تقاضا برای STSDC-وام های پرداخت ، وام های عنوان خودرو ، حمایت از اضافه برداشت بانکی و محصولات مالی مشابه-از طریق خانواده های کم درآمد آغاز می شود. نویسنده در مورد شواهدی بحث می کند که افزایش سطح نوسانات درآمد ماهانه در حال ایجاد مجموعه جدیدی از مشکلات مدیریت نقدینگی برای خانواده ها است و تأثیر منفی به اعتماد به نفس STSDC برای حمایت از نقدینگی بر خانواده های شاغل ، جوامع آنها ، کارفرمایان آنها و اقتصاد را به عنوان یک نشان می دهد. کل

سپس این مقاله مداخلات نظارتی در این زمینه را شرح می دهد و نتیجه می گیرد که ، با وجود تلاش قابل توجه و برخی از موفقیت های محلی ، هیچ کس از لحاظ مادی گسترش- یا عوارض جانبی- محصولات STSDC را در سطح کشور محدود نکرده است. نویسنده بحث می کند که چرا بانک ها به احتمال زیاد نقش مهمی در بازار STSDC ندارند و استدلال می کند که در محیط سیاسی ضد نظارتی پس از انتخابات سال 2016 ، گزینه های FinTech بخش خصوصی اکنون بهترین فرصت را برای کمک به مدیریت آمریکایی های کم درآمد ارائه می دهدامور مالی روزانه آنها بدون مراجعه به STSDC.

بخش بعدی مقاله ، ارزیابی پتانسیل شرکت ها و محصولات FinTech برای ارائه یک جایگزین برتر برای سیستم فعلی STSDC است. با استفاده از روش های متنوعی ، نویسنده شرکت های مربوط به fintech را شناسایی کرده و آنها را به شش دسته مجزا طبقه بندی کرده است. سپس نویسنده با 50 شرکت شناسایی شده تماس گرفت و با مدیریت ارشد 30 نفر از این شرکت ها مصاحبه کرد (چندین نفر دیگر بدون مصاحبه بر اساس دانش قبلی نویسنده در این مطالعه قرار گرفتند.) براساس این مصاحبه ها و تحقیقات اضافی ، نویسنده فرد FinTech را ارزیابی کردشرکت ها و دسته های مشخص شده شرکت ها برای "ابزار" (تعریف شده به عنوان توانایی محصولات ارائه شده توسط یک شرکت برای ارائه جایگزین برتر برای محصولات فعلی STSDC یا مکانیسم مؤثر برای مصرف کنندگان برای جلوگیری از استفاده از محصولات اعتباری) و "مقیاس پذیری"(به عنوان پتانسیل مدل کسب و کار یک شرکت برای پشتیبانی از نفوذ سریع بازار خانواده کم درآمد برای ارائه بخش قابل توجهی از خانواده های کم درآمد.) با استفاده از ارزیابی ها ، نویسنده مجموعه ای دقیق از مشاهدات کلیدی در موردنقاط قوت ، ضعف و چالش های پیش روی هر یک از دسته های fintech ، از جمله تکامل احتمالی اینهادسته بندی ها با گذشت زمان.

ارزیابی ها نشان می دهد که شرکت های FinTech در همه دسته ها ، با یک استثناء احتمالاً موقت ، امروزه محصولاتی را ارائه می دهند که از STSDC برای خانواده های کم درآمد استفاده می کنند و بنابراین نشان دهنده پیشرفت معنی دار نسبت به سیستم STSDC فعلی هستند. یک دسته-راه حل های مدیریت متغیر بودن درآمد/هزینه دیجیتال --- به عنوان مقیاس پذیر ترین و بالاترین دسته ابزار اندازه گیری شده در مطالعه ارزیابی شد. دسته دوم-وام دهندگان دسترسی به اعتبار دیجیتال/بهبود هزینه-از نظر ابزار و مقیاس پذیری نیز مثبت ارزیابی شد و باید بتواند مقادیر قابل توجهی از اعتبار جایگزین را برای خانواده های شاغل کم درآمد ، منوط به تعدادی از احتیاط های مهم فراهم کند. چهار دسته دیگر شرکت ها همگی در ابزار یا مقیاس پذیری نقاط قوت داشتند ، اما قبل از تبدیل شدن به گزینه های مهم STSDC برای خانواده های کم درآمد ، باید بیشتر تکامل یابد.

این مقاله نتیجه می گیرد که اتخاذ بخش خصوصی مجموعه ای از گزینه های متمرکز بر Fintech برای STSDC این پتانسیل را دارد که بخش قابل توجهی از خانواده های کم درآمد را به دور از اتکا به سیستم فعلی STSDC به مرور زمان تغییر دهد و از نظر مادی انعطاف پذیری و سلامت مالی آنها را بهبود بخشد.، بدون نیاز به حمایت مالی دولت یا قوانین یا مقررات جدید. این مقاله در ادامه استدلال می کند که کانال کارفرما بهترین وسیله نقلیه برای انتشار محصولات fintech به خانواده های کم درآمد به دلیل پتانسیل رسیدن به تعداد بسیار زیادی از کارگران به سرعت با راه حل های مؤثر و گاه یارانه ای است که همچنین ارائه می دهد و همچنین ارائه می دهد. مزایای مالی برای کارفرمایان از طریق کاهش استرس مالی کارمندان ، بهبود مشارکت و رضایت کارکنان ، گردش مالی پایین و غیبت پایین تر.

براساس محاسبات نویسنده ، استفاده از محصولات fintech از دسته های مورد مطالعه ، به تنهایی یا به صورت ترکیبی ، برای مدیریت حداکثر واریانس منفی ماهانه 700 تا 980 دلار (ترکیبی از زیر درآمد متوسط و بالاتر از متوسط هزینه) در درآمد/هزینه مصرف کننده کافی خواهد بود. مبلغی که در بیشتر موارد برای از بین بردن نیاز به یک خانواده کم درآمد برای استفاده از STSDC کافی است. محاسبات نویسنده بیشتر نشان می دهد که اگر این محصولات fintech به طور گسترده ای در دسترس قرار بگیرند ، آنها می توانند نیازهای ابزار حداقل 4. 7 میلیون و حداکثر 15. 6 میلیون کارگر تمام وقت را در خانواده های کم درآمد برطرف کنند. در مجموع ، نویسنده معتقد است که این محصولات fintech می توانند با کاهش یا از بین بردن اتکا به STSDC ، تقریباً تمام 10. 4 میلیون خانواده شاغل با درآمد کم و به طور غیرمستقیم 47 میلیون عضو جداگانه آن خانواده ها را سود ببرند.

این مقاله تعدادی از اقدامات مشخص را ارائه می دهد که بخش خصوصی و کارفرمایان دولتی ، ارائه دهندگان مزایای کارمندان ، شرکت های FinTech ، سایر شرکت های مالی و غیرانتفاعی می توانند برای تسریع در تصویب گزینه های برتر FinTech به STSDC توسط آمریکایی های کم درآمد کار کنند:

• کارفرمایان (خصوصی و عمومی) باید برنامه های منافع بهداشتی مالی کارمندان را که شامل بالاترین محصولات ابزار از شرکتهای FinTech است ، اتخاذ و یارانه دهند.
• واسطه های مزایای کارمندان باید از تصویب برنامه های مزایای بهداشت مالی حمایت کنند.
• شرکت های FinTech باید پیشنهادات خود را برای ادغام قابلیت های محصول سایر شرکت های FinTech در ارائه محصول خود برای آمریکایی های کم درآمد کار کنند.
• شرکت های مالی غیر فن آوری باید محصولات fintech را برای کمک به بهبود سلامت مالی مشتریان خود اتخاذ کنند.
• FinTechs و بخش مالی باید مسائل حاکمیت داده ها را حل کنند
• بخش غیرانتفاعی باید از مزایا و مدیریت داده ها دفاع کند و یارانه ای را در نظر بگیرد.

این مقاله همچنین اقدامات قانونی/نظارتی بخش دولتی را ارائه می دهد که می تواند به تسریع در تصویب گزینه های FinTech به STSDC کمک کند: