6 هزینه رمزنگاری کلیدی توضیح داده شده است و چگونه هزینه آنها را برای شما هزینه می کند

تجارت رمزنگاری رایگان نیست. اما دانستن در مورد این هزینه ها ، اطمینان حاصل می کند که دفعه بعد که رمزنگاری خود را تجارت می کنید ، بیشتر از آنچه انتظار دارید از دست ندهید.

خوانندگان مانند شما به حمایت از MUO کمک می کنند. وقتی با استفاده از پیوندها در سایت ما خرید می کنید ، ممکن است یک کمیسیون وابسته کسب کنیم. بیشتر بخوانید

اگر صاحب رمزنگاری هستید ، احتمالاً حداقل یک یا دو بار قبل از آن از مبادله یا چیزی مشابه استفاده کرده اید. چنین سیستم عامل هایی بسیار محبوب و مفید هستند و به افراد امکان می دهد اقداماتی مانند خرید ، فروش و جمع آوری وجوه خود را انجام دهند. با این حال ، بیشتر سیستم عامل های رمزنگاری برای استفاده رایگان نیستند و طیف وسیعی از هزینه های مختلف وجود دارد که اگر از آن استفاده کرده اید ممکن است با آن روبرو شوید. بنابراین ، رایج ترین هزینه های رمزنگاری که ممکن است متحمل شوید چیست؟

1. هزینه سازنده

بسیاری از سیستم عامل های بزرگ رمزنگاری ، به ویژه صرافی ها ، با استفاده از یک سیستم هزینه سازنده سازنده کار می کنند. هزینه های سازنده یک هزینه مبادله مشترک است و همانطور که از نام آن پیداست ، برای سازندگان در یک سکو هزینه می شود. یک سازنده عموماً در یک کتاب سفارش سفارش می دهد که بعداً توسط شخص دیگری انجام می شود ، نه بلافاصله. به زبان ساده تر ، آنها بازار را برای سایر بازرگانان "ایجاد می کنند. در نتیجه ، سازندگان بهترین کاربرانی هستند که یک مبادله می توانند داشته باشند ، زیرا نقدینگی را به این سکو ارائه می دهند.

نقدینگی ، در این حالت ، توانایی تبدیل یک سکه رمزنگاری به ارزهای سنتی مانند USD یا GBP است. این نان و کره مبادله ای است که به آنها امکان می دهد سود را بدست آورند. از آنجا که مبادله های رمزنگاری کننده از سازندگان هستند ، هزینه های سازنده اغلب از هزینه های Taker پایین تر است ، اگرچه برخی از مبادلات هر دو را یکسان نگه می دارند.

به عنوان مثال ، Binance ، Bittrex و Coinbase Pro همه هزینه های سازنده و Taker را حفظ می کنند ، در حالی که سایر مبادلات بزرگ مانند Bitfinex و Kraken هزینه Taker بالاتر را شارژ می کنند (اگرچه تفاوت بین این دو معمولاً قابل توجه نیست).

2. هزینه Taker

بر خلاف سازندگان ، متقاضیان نقدینگی را از یک بستر مبادله حذف می کنند (که این چیزی نیست که مبادله می خواهد). یک متصدی سفارش را از یک کتاب سفارش می گیرد ، بنابراین نقدینگی را که یک بار ارائه می داد ، مصرف یا از بین می برد. این اتفاق می افتد هنگامی که کاربر نظمی را انجام می دهد که فوراً با سفارش دیگری در کتاب سفارش مطابقت داشته باشد.

همانطور که قبلاً بحث کردیم ، سازندگان مورد علاقه سکوهای مبادله ای قرار می گیرند ، نه متقاضیان. از آنجا که گیرنده ها نقدینگی را از بین می برند ، یک سکو بسیار بیشتر به احتمال زیاد هزینه های بالاتری را برای تجارت خود پرداخت می کند.

3. گسترش هزینه ها

اگر مبادله ای از ساختار هزینه سازنده-سازنده استفاده نکند ، اغلب هزینه های گسترش را پرداخت می کند. هزینه گسترش با محاسبه تفاوت بین هزینه یک نشانه ، مانند BTC یا ETH تعیین می شود ، و مبلغی که یک کاربر یا برای خرید آن پرداخت کرده یا برای فروش آن پرداخت شده است. میانگین نرخ گسترش در مبادلات متفاوت است اما معمولاً در حدود 0. 5 ٪ قرار می گیرد.

با این حال ، برخی از مبادلات رمزنگاری ، سازنده ، Taker و هزینه های گسترش را شارژ می کنند. در حالی که این بسیار رایج نیست ، اگر از هزینه های مبادله ای انتخاب شده خود آگاه نیستید ، ممکن است خودتان مبلغ ناامید کننده ای را بپردازید.coinbase نمونه بارز این و همچنین Swyftx است. اما مبادلات زیادی وجود دارد که فقط تولید کننده/Taker یا هزینه های گسترش را شارژ می کنند ، بنابراین اگر می خواهید از سیستم عامل هایی که هر سه را شارژ می کنند ، از انتخاب خود کمتری برخوردار نخواهید بود.

4. هزینه گاز

هزینه های گاز بیشتر به عنوان بومی در blockchain اتریوم شناخته می شود ، اما این blockchain از نظر رمزنگاری ها و خدمات مختلف ، زمینه های زیادی را در بر می گیرد ، بنابراین ممکن است در صورت استفاده از آن ، خود را در هزینه های بنزین قرار دهید.

کاربران برای جبران قدرت محاسبات مورد نیاز برای پردازش و اعتبارسنجی معاملات در blockchain اتریوم ، هزینه گاز را پرداخت می کنند. این در اصل انرژی لازم را برای ارائه دهنده برای حفظ همه چیز در blockchain فراهم می کند. اجرای یک blockchain به همان اندازه که اتریوم به مقدار ماموت از قدرت محاسباتی نیاز دارد ، بنابراین این حس را دارد که کاربران باید کمی در هزینه این هزینه ها کمک کنند.

موارد مختلفی وجود دارد که می توانید در هزینه های بنزین قرار بگیرید. به عنوان مثال ، اگر می خواهید بر اساس blockchain Ethereum مانند Uniswap یا Aave از یک بستر مبادله یا وام دهی استفاده کنید ، ممکن است برای معاملات انجام شده تحت نام خود مجبور به پرداخت هزینه بنزین شوید.

اما این فقط Blockchain Ethereum نیست که هزینه گاز دارد. شبکه های دیگری مانند Solana و Avalanche نیز هزینه گاز دارند ، هرچند که اینها به طور قابل توجهی پایین تر از آنهایی هستند که توسط اتریوم شارژ می شوند. این یک مسئله بزرگ برای اتریوم است ، و بسیاری از افراد به دلیل هزینه های بالای گاز (که می تواند صدها دلار فقط برای یک معامله باشد) با استفاده از سیستم عامل های موجود در این blockchain کنار گذاشته می شوند.

5. هزینه برداشت و سپرده گذاری

اگر رمزارز را در یک صرافی خریداری می کنید، آن را در یک پلتفرم وام قرض می گیرید، یا در هر نوع پلتفرم دیگری یک صندوق رمزنگاری جمع می کنید، ممکن است بخواهید آن را برداشت کنید. و اگرچه ممکن است فکر کنید حذف وجوه شخصی شما در اکثر پلتفرم ها رایگان است، اما همیشه اینطور نیست. برخی از صرافی های بزرگ، مانند Gate. io، CEX. io و KuCoin، معمولاً برای برداشت رمزارز از شما کارمزد دریافت می کنند، اگرچه اندازه این هزینه اغلب به نوع ارز دیجیتالی که برداشت می کنید بستگی دارد.

شایان ذکر است که برخی از سکه ها (معمولاً کمتر محبوب و ارزشمند هستند) در پلتفرم هایی که هزینه برداشت را دریافت می کنند، رایگان هستند. بنابراین ممکن است بخواهید قبل از انتقال وجوه خود بررسی کنید که آیا سکه ای که می خواهید برداشت کنید هزینه دارد یا خیر. اگر می خواهید به طور کلی از هزینه های برداشت اجتناب کنید، از صرافی هایی مانند Kraken، Gemini یا FTX استفاده کنید، که همه آنها بدون توجه به سکه ای که منتقل می شود، هزینه برداشت صفر می کنند.

از سوی دیگر، کارمزدهای سپرده احتمالاً کمترین رایج ترین کارمزدهای مختلف مورد بحث در اینجا است، اما نادر نیز نیستند. به عنوان مثال، برخی از پلتفرم ها برای واریز وجوه رمزنگاری شده به حسابی که نزد آن ها نگهداری می کنید از شما هزینه دریافت می کنند، اگرچه این کارمزد بسته به نوع سپرده متفاوت است.

6. هزینه سهام

Staking به یک ویژگی فوق العاده محبوب تبدیل شده است که توسط طیف گسترده ای از پلتفرم های صرافی در چند سال گذشته ارائه شده است. به طور خلاصه، شرط بندی شامل قرار دادن برخی از وجوه خود به عنوان وثیقه در فرآیند اثبات سهام یا اثبات سهام واگذار شده است که به نوبه خود به شما امکان می دهد درآمد غیرفعالی کسب کنید. اما شرط بندی گاهی اوقات هزینه کمی دارد.

هزینه های شرط بندی معمولاً به جای اینکه به عنوان هزینه اضافی که کاربر باید بپردازد، از جوایز شرط بندی کسب شده شما حذف می شود. این هزینه ها می تواند در یک پلتفرم در سراسر صفحه یکسان باشد یا بسته به توکنی که در آن قرار می گیرد متفاوت باشد. با این حال، برخی از پلتفرم ها، مانند بایننس، هیچ کارمزدی برای شرط بندی دریافت نمی کنند.

برای صرفه جویی در هزینه، هزینه های کریپتو را درک کنید

قبل از انجام هر نوع تراکنش در پلتفرم انتخابی خود، همیشه بهتر است از کارمزدهای متفاوتی که از قبل متحمل خواهید شد بدانید. انجام تحقیقات خود به این روش می تواند شما را از پرداخت هزینه های کلان جلوگیری کند و می تواند در را به روی طیف وسیعی از سیستم عامل های دیگر که به طور قابل توجهی کمتر یا اصلاً هزینه دارند باز کند!