فراتر از دسترسی و استفاده: خدمات مالی برای معیشت

هنگامی که CGAP در سال 2018 به استراتژی پنج ساله فعلی خود منتقل شد ، ما در صدر نظریه تغییر خود در مورد تغییر بیانیه ای برای کار خود قرار دادیم و در سال 2020 تأکید بر زنان داشت: "دنیایی که افراد فقیر ، به ویژه زنان ،مجاز به گرفتن فرصت ها و ایجاد مقاومت از طریق خدمات مالی هستند. "به عبارت دیگر ، ما صریحاً فراتر از الگوی دسترسی و استفاده از شمول مالی حرکت کردیم ، به سمت چارچوبی که بر اطمینان از خدمات مالی متمرکز است ، نیازهای متنوعی از افراد فقیر را برآورده می کند.

این تغییر بی اهمیت نیست. تمرکز بر روی نتایج مانند گرفتن فرصت ها و مقاومت در برابر ساختمان به طور بالقوه منجر به رویکردهای مختلف نسبت به امضای افراد برای حساب می شود. این امر ما را ملزم می کند تا درک کنیم که افراد فقیر به چه چیزی احتیاج دارند و سپس بهترین راه حل ها - اعم از ارائه شده عمومی و خصوصی ، دیجیتال یا آنالوگ - را تعریف می کنیم تا به آنها در رفع نیازهای خود کمک کنیم و مرتباً ارزیابی کنیم که آیا این راه حل ها کار می کنند. اما "فرصت ها" و "انعطاف پذیری" مفاهیم نسبتاً انتزاعی هستند. برای تمرکز بهتر کار خود ، تصمیم گرفتیم سه زمینه را تعریف کنیم که در آن اعتقاد داریم که یادگیری جدید در مورد خدمات مالی با دیجیتالی می تواند نقش مهمی در بهبود زندگی فقیر داشته باشد: توانایی تولید درآمد ، دستیابی به خدمات ضروری و محافظت از استانداردهای اساسیاز زندگیاگرچه COVID-19 ما را از این انتقال جزئی از این انتقال گرفت ، اما ما در سال 2020 توانستیم پیشرفت چشمگیری داشته باشیم تا رویکرد خود را در اولین این زمینه ها تعریف کنیم: تولید درآمد.

ما ضمن تدوین استراتژی فعلی خود ، ما موضوعاتی مانند تغییر ماهیت کار ، مهاجرت و جابجایی های بسیاری را که فناوری در زندگی ما ایجاد می کرد ، تجزیه و تحلیل کردیم. بارها و بارها ، مباحث ما ما را به معیشت و تأمین مالی بازگرداند - مناطقی که CGAP در طول سالها کمتر به آن توجه کرده است. من می توانم به یاد داشته باشم که از این امر احساس ناراحتی می کنم. به نظر بسیاری از ما که ما به سرزمین قدیمی باز می گشتیم ، جایی که قبلاً کارهای زیادی انجام داده بودیم. اما سرانجام مشخص شد که نه تنها خدمات مالی در 30 سال گذشته به طرز چشمگیری تغییر کرده است ، بلکه شیوه های درآمدزایی مردم را نیز داشته باشید. جهانی سازی ، روند جمعیتی ، تغییرات آب و هوا ، فناوری - همه این عوامل معیشت افراد را تغییر می دهد. و اگر یک چیز برای نیازهای مردم اساسی باشد ، این توانایی کسب درآمد پایدار است.

در این مقاله ، من می خواهم برخی از یافته های حاصل از تحقیقات اولیه ما در مورد معیشت را با شما در میان بگذارم و اینکه چرا خدمات مالی همچنان در کمک به فقیر در ایجاد فرصت های درآمدزایی اهمیت دارد. من همچنین می خواهم با شما به اشتراک بگذارم که چگونه CGAP قصد دارد کار خود را در این زمینه مهم متمرکز کند. برای کسانی که به دنبال جزئیات بیشتر هستند ، من کاغذ محوطه سازی توسط DAI را که به شکل دادن به تفکر CGAP در مورد این موضوع پیچیده کمک کرده است ، توصیه می کنم.

تغییر ماهیت معیشت

در دهه 1990 ، وزارت توسعه بین المللی ایالات متحده چارچوب پایدار معیشت خود را راه اندازی کرد. این چارچوب پیچیدگی حمایت از معیشت را به رسمیت می شناسد و برجسته می کند که گزینه ها و فرصت های یک فرد بر اساس بسیاری از نیروها و شرایط استوار است: جایی که آنها زندگی می کنند ، چه کسانی هستند و چه خدماتی می توانند برای بهبود وضعیت خود دسترسی پیدا کنند. در آن زمان ، بیشتر برنامه های معیشت در مناطق روستایی متمرکز شده بود و به درستی. نیمی از افرادی که در کشورهای کم درآمد و متوسط (LMIC) زندگی می کنند و اکثریت زیادی از خانوارهای کم درآمد جهان به عنوان فعالیت اصلی معیشت خود مشغول کشاورزی بودند. در نتیجه ، برنامه نویسی معیشت متمرکز بر ساخت مزارع خانوادگی و حمایت از خردسالان به عنوان ابزاری برای کمک به آنها در متنوع سازی درآمد و خطر است.

اما جهان در حال تغییر و تحولات عظیم بود که شامل آزادسازی اقتصادی ، باز کردن مرزها و رونق فناوری بود. این تغییرات اقتصادی باعث تغییر چشمگیر جمعیتی شد ، زیرا میلیون ها نفر در جستجوی کار به شهرها مهاجرت کردند. بین سالهای 1990 و 2020 ، جمعیت LMIC 50 درصد رشد داشته و بیشتر این رشد در مناطق شهری متمرکز شده است. در همین دوره ، درصد افراد درگیر در کشاورزی تقریباً 10 درصد در آفریقا ، 20 درصد امتیاز در آسیای جنوبی و 25 درصد امتیاز در شرق آسیا کاهش یافته است. در آسیا ، بخشی از این مهاجرت به دلیل تساوی مشاغل جدید تولیدی ، در درجه اول در چین ، بلکه در کشورهای فقیر مانند بنگلادش بود. تولید در LMIC های آسیایی به بیش از 20 درصد از کل اشتغال قبل از تعطیل شدن در اکثر کشورها در دهه گذشته و کاهش در چندین مورد ، دو برابر شد. در آفریقا ، مشاغل صنعتی در تولید در مقیاس بزرگ و کوچک نتوانست تحقق یابد و تنها 10 تا 11 درصد از کل اشتغال در آفریقا را فراهم می کند که از سال 1990 بدون تغییر است.

در حالی که معیشت در کشاورزی کاهش یافته و شغل هایی در زمینه ساخت و سازها وجود دارد ، معیشت در خدمات به طرز چشمگیری رشد می کند. گسترش جمعیت شهری باعث رشد بخش خدمات متنوع ، از جمله تجارت و حمل و نقل و همچنین خدمات اجتماعی ، بهداشتی ، فناوری اطلاعات و ارتباطات و مالی شد. اکنون خدمات 24 درصد از آسیای جنوبی ، 36 درصد از آفریقایی ها و 46 درصد از آسیای شرقی را استخدام می کنند - به تدریج به میانگین جهانی 51 درصد نزدیک می شوند. رشد خدمات به احتمال زیاد ادامه خواهد یافت ، و این برای معیشت زنان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در سطح جهان ، 57 درصد از زنان در بخش خدمات مشغول به کار هستند ، در مقایسه با 47 درصد از مردان. از نظر آماری ، کاهش اشتغال کشاورزی به طور کلی با افزایش مشارکت زنان در نیروی کار ، به ویژه در مشاغل خدماتی ارتباط نزدیکی دارد.

اساسی در مورد هرگونه بحث در مورد کار ، موضوع بهره وری و نحوه رشد آن است. مورد تمرکز بر افزایش بهره وری قوی است: در سطح کلان اقتصادی ، افزایش در بهره وری با افزایش درآمد و کاهش فقر ارتباط نزدیکی دارد. اما بهره وری در سطح خانوار نیز اهمیت دارد. اگر مردم در مورد محل استقرار کار خود گزینه هایی داشته باشند ، می توانند به دنبال فرصتی باشند که به بهترین وجه درآمد خانوار را به حداکثر برساند. در هر دو سطح فردی و خانگی ، شواهد محکمی وجود دارد که نشان می دهد افزایش بهره وری با پیشرفت در بهزیستی مرتبط است ، همانطور که با افزایش مصرف ، انباشت دارایی های تولیدی و کاهش ناامنی اقتصادی به دلیل بیکاری ، بیماری ، فقر والدین مجرد و فقر اندازه گیری می شود. کهنسال. بنابراین ، از میکرو تا کلان ، بهره وری عامل مهمی در رشد و رونق بیشتر است.

اما گفتگوی بهره وری اغلب بر روی شرکتهای رسمی ، رشد محور و نقش آنها در ایجاد شغل متمرکز است. این امر نمی تواند تصدیق کند که بسیاری از افراد در بازارهای نوظهور و اکثریت در کشورهای کم توسعه یافته زندگی خود را در بخش غیررسمی به دست می آورند. در بین شرکتهای خرد و کوچک ، دستاوردها اغلب به دلیل شروع بنگاه های جدید به جای گسترش شرکت ها ، به دلیل شروع بنگاه های جدید است. و این مختص بازارهای نوظهور نیست. طبق اعلام اداره تجارت کوچک ایالات متحده ، تقریبا 50 درصد مشاغل در ایالات متحده در بخش شرکت های کوچک و متوسط (SME) قرار دارند که 67 درصد از مشاغل جدید جدید ایجاد شده را تشکیل می دهد ، که 40 درصد آنها توسط Chu ایجاد شده اند - پویابسته شدن و افتتاح مشاغل کوچک. گسترش بحث در مورد اهدا کنندگان و دولت ها در مورد افزایش بهره وری و مشاغل فراتر از SME برای شامل افراد و میکروب های ، بهتر است فرصت های واقعی برای ایجاد اشتغال در بازارهای نوظهور را منعکس کند.

چگونه باید در این دنیای در حال تغییر وضعیت معیشت در مورد خدمات مالی فکر کنیم؟بیایید هر یک از این بخش ها - کشاورزی ، تولید و خدمات - را در نظر بگیریم و شیوه های تقاطع آنها با یک بخش مالی به طور فزاینده دیجیتالی را کشف کنیم.

معیشت روستایی و کشاورزی

کشاورزی برای مناطق روستایی و رفاه افرادی که در فقر زندگی می کنند بسیار مهم است. در کشورهای کم درآمد ، بیش از پنج نفر از شش نفر در مناطق روستایی زندگی می کنند. بیشتر آنها در زنجیره های ارزش کشاورزی کار می کنند ، چه در کشاورزی ، پردازش ، تولید ، حمل و نقل ، توزیع ، فروش یا آماده سازی. در حالی که کشاورزی نقش مهمی در مناطق روستایی ایفا می کند ، فعالیت های غیر مزرعه نیز مهم است.

برای بسیاری از خانوارهای کوچک ، معیشت به طور فزاینده ای متنوع است. آنها درآمد حاصل از تولید محصولات کشاورزی خود را با اشتغال در داخل و خارج از مزرعه ، حواله ها ، سرمایه گذاری های خرد و پرداخت های حمایت اجتماعی می آمیزند. تنوع روزافزون جریان های درآمد در خانوارهای روستایی دارای سه پیامدهای مهم است. اول ، برخی از خانوارها به بهره وری و درآمد مزرعه خود وابسته تر می شوند. دوم ، خانوارها به طور فزاینده ای قادر به مقایسه گزینه های درآمد خود خواهند بود: چگونه درآمد حاصل از تولید کشاورزی خود با دستمزدهای کار در یک مزرعه در نزدیکی یا در شهر در پردازنده مقایسه می شود؟تولید کشاورزی ممکن است منبع مهمی از درآمد و هویت باقی بماند ، حتی اگر در ترکیب کل درآمد خانواده غالب شود. و سوم ، انگیزه های خانواده ها برای ادامه تولید کشاورزی ممکن است با گذشت زمان تضعیف شود. سایر منابع درآمدی ممکن است برتری داشته باشند زیرا فرصت هایی که خودشان را ارائه می دهند و نسل جدید وارد نیروی کار می شوند.

این تغییرات در معیشت روستایی و کشاورزی توسط چندین نیرو شکل می گیرد: جهانی سازی زنجیرهای ارزش ، نوآوری در ابزارهای دیجیتال و فناوری ، نسل جوان گرسنه برای فرصت های شغلی جدید و یک تغییر آب و هوایی که باعث ایجاد درگیری و جابجایی می شود.

"خدمات و سیستم عامل های فعال دیجیتالی ، بسیاری از تولید کنندگان در مقیاس کوچک فرصت های جدیدی را برای شرکت در کشاورزی ارائه می دهند."

خدمات و سیستم عامل های فعال دیجیتالی ، بسیاری از تولید کنندگان در مقیاس کوچک را برای شرکت در کشاورزی ارائه می دهند. آنها به کاربران امکان می دهند به بذور ، کود و مشاوره با کیفیت بالا دسترسی پیدا کنند. خریدهای مالی و پرداخت ؛پیدا کردن کارگران ؛مذاکره با خریداران ؛و پس انداز را دور می کند. این خدمات جدید بسته بندی شده - به جای جایگزینی - انجمن های سنتی پس انداز و وام دهکده روستایی (VSLA) و تعاونی ها ، که همچنین فرصت های پس انداز و وام را به همراه نیروی کار مشترک و تخصص ، خرید مشترک ورودی ها و دام ها ، جمع آوری بازار و دسترسی ارائه می دهند. به امکانات ذخیره سازی مشترک.

چنین ترکیبی از خدمات مالی و غیر مالی به خانوارهای روستایی کمک می کند تا فرصت ها را به دست آورند و به روش هایی که خدمات مالی به تنهایی نتوانند ، مقاومت کنند. رویکردهای بسته بندی شده می توانند راحت تر به نقاط درد مداوم خانوارهای روستایی ، از جمله هزینه ذخیره سازی ، یخچال و حمل و نقل محصولات زراعی و حتی تأمین اعتبار یک منظومه شمسی خورشیدی و پرداخت هزینه های مدرسه بپردازند - همه اینها به خدمات مالی مرتبط هستند.

به طور فزاینده ، این خدمات دیجیتالی می شوند. بنگاه ها و سیستم عامل های فعال دیجیتالی که خدمات مالی و غیر مالی را به هم می پیوندند ، مانند Digifarm ، Cellulant و Hello Tractor در حال ایجاد راندمان و قیمت مناسب در زنجیره های ارزش کشاورزی و خدمات مرتبط هستند. این یک مرز جدید در توسعه معیشت پر جنب و جوش ، انعطاف پذیر روستایی و کشاورزی است.

تولید

در کل ، کارگران تولید در سراسر LMIC هنوز هم به طور قابل توجهی بیشتر از همتایان کشاورزی خود درآمد دارند. اما تغییر به کارهای تولیدی در اکثر LMIC ها ، به ویژه در کشورهای کم درآمد ، از مزارع به مشاغل کارخانه نیست. درعوض ، بیشتر مشاغل تولیدی در شرکتهای خرد ، کوچک و متوسط (MSME) هستند - کارگاه های کوچک که مصالح ساختمانی ، ابزار و وسایل خانگی را برای مصارف محلی ایجاد می کنند. به طور کلی ، میزان اشتغال ، بهره وری و درآمد در بخش تولید در سطح بسیار کمتری در LMICS امروزه نسبت به آنچه در صنعتی های قبلی مانند چین انجام می شود ، به اوج خود می رسد.

این تولید کنندگان کوچک در LMIC فاقد اقتصاد مقیاس برای رقابت با بنگاه های بزرگتر که در فناوری صرفه جویی در هزینه و مکانیزاسیون سرمایه گذاری کرده اند و زیرساخت ها بخشی از زنجیره های تأمین جهانی هستند. بر خلاف مزارع کوچک که در واقع می توانند نسبت به همتایان بزرگتر خود تولید کنند ، برای شرکت های کوچک تولیدی به دلیل هزینه بالاتر ورودی ها ، کمبود فناوری و مشکل در برآورده کردن الزامات پیوند با ملی و جهانی ، برای شرکت های کوچک تولیدی بسیار دشوار است. زنجیرهای ارزشتولید دیگر ممکن است یک مسیر قابل اعتماد برای رشد بسیاری از بازارهای نوظهور نباشد ، اما تولید کنندگان کوچک وسیله ای برای حفظ معیشت هستند. در بین تولید کنندگان کوچکتر ، که در آن مشاغل تولیدی با درآمد پایین متمرکز است ، تعدادی دیگر از محدودیت های اتصال در سطح بازار وجود دارد ، از جمله کمبود برق قابل اعتماد ، زیرساخت های ضعیف و هزینه های حمل و نقل بالا.

نشانه های امیدوارکننده ای برای تولید در مقیاس کوچک وجود دارد که ارتباط کمتری با نوآوری های مالی و بیشتر به استفاده از فناوری برای دسترسی به بازارها دارد. یک نظرسنجی از تولیدکنندگان در مقیاس کوچک در هند نشان داد که 93 درصد در مورد فناوری های جدید در اینترنت می آموزند. این در مقایسه با 31 درصدی که به انجمن ها و 34 درصدی به دوستان متکی هستند، مقایسه می شود که تنها یک دهه پیش برای منبع اطلاعات استفاده می شد. در طول همه گیری، برخی از این تولیدکنندگان استانداردهای تجهیزات حفاظت فردی را دانلود کردند، الگوهایی را برای ماسک ها پیدا کردند و تولید را برای برآورده کردن تقاضا و به کار نگه داشتن کارگران انجام دادند.

برخی از پلتفرم هایی که تولیدکنندگان کوچک برای ارتباط با خریداران استفاده می کنند، از نوآوری های مالی، به ویژه پرداخت های دیجیتال و اعتبار بهره مند شده اند.»

تحقیقات خود ما در مورد استفاده از شبکه های اجتماعی برای تجارت الکترونیک غیررسمی نشان می دهد که به تولیدکنندگان محلی کمک می کند تا خود را برای مصرف کنندگان محلی به ویژه زنان بازاریابی کنند. برخی از پلتفرم هایی که تولیدکنندگان کوچک برای ارتباط با خریداران استفاده می کنند، از نوآوری های مالی، به ویژه پرداخت های دیجیتال و اعتبار بهره مند شده اند. پلتفرم های تجارت الکترونیکی که از پرداخت های دیجیتالی استفاده می کنند، مانند Etsy، Amazon Handmade و Flipkart’s Samarth، صنعتگران را با خریداران انواع کالاهایی که بر تولید LMIC غالب هستند، از جمله صنایع دستی، پوشاک، جواهرات، هنر و اقلام خانگی مرتبط می سازند. به طور فزاینده ای، آنها همچنین به فروشندگان معتبری که از طریق پلتفرم های خود فروش می کنند، اعتبار ارائه می دهند.

خدمات مالی به طور فزاینده ای در پلتفرم هایی تعبیه می شوند که تولیدکنندگان کوچک برای فروش کالاهای خود گرد هم می آیند و وام دهندگان می توانند ریسک اعتباری را بر اساس داده های فروش ارزیابی کنند، اما شکاف های مهمی وجود دارد. نیاز به تامین مالی به ویژه برای تولیدات سرمایه بر بیشتر شدید است. متأسفانه، شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد خدمات مالی این مشکل را حل می کند. تولیدکنندگان کوچک اغلب به طیف وسیعی از تجهیزات و مواد تخصصی نیاز دارند، که توسعه راه حل های تامین مالی مقیاس پذیر یا قابل تکرار را چالش برانگیز می کند.

یک نوآوری مالی برای شرکتهای تولیدی با سرمایه وجود دارد. در آمریکای لاتین و بخش هایی از آسیا ، صورتحساب الکترونیکی همراه با تنظیم مقررات ، فاکتورسازی مبتنی بر پلتفرم را ایجاد می کند. این تأمین مالی کوتاه مدت بر اساس فاکتورها و سفارشات خرید ، سرمایه در گردش سریعتر ، ارزان تر و قابل اطمینان تر را برای تولید SME ها فراهم می کند در حالی که منتظر پرداخت آنها توسط بنگاه های بزرگتر و مشتریان دولتی است. راه حل های بیشتری از این دست برای رسیدگی به محدودیت های قابل توجهی که تولید کنندگان در مقیاس کوچک در تجهیزات تأمین مالی ، مواد ، برق و حمل و نقل با آن روبرو هستند ، لازم است.

خدمات

بخش خدمات به طور سنتی از نظر بهره وری و سطح درآمد از تولید عقب مانده است ، اما در بسیاری از بازارهای نوظهور به عنوان جایگزین ترین جایگزین برای کار در مزرعه تبدیل می شود. و ممکن است از نظر بهره وری نیز با تولید روبرو شود. در آسیا شواهدی از کشورهای بزرگتر مانند مالزی و هند وجود دارد که فناوری و نوآوری در بخش خدمات باعث افزایش بهره وری و سود درآمد کارگران خدمات فراتر از همتایان تولیدی خود می شود. یک مطالعه در چهار کشور آفریقایی از کارگران کم درآمد نشان داد که کارگران خدماتی در واقع درآمد بیشتری در هر ساعت کار نسبت به شرکتهای تولیدی کسب کرده اند. آنها همچنین به طور مداوم در طول سال و به طور متوسط در هفته کار می کنند ، که باعث می شود مشاغل خدمات جذاب تر از کار در هر بخش دیگری باشد. در حالی که تصویر کلی بهره وری اقتصادی هنوز کاملاً واضح نیست ، در سطح خانوار که در خدمات کار می کند ، به طور فزاینده ای جایگزین بهتری - و برای بسیاری از گزینه های جایگزین - برای ماندن در مزرعه ارائه می دهد.

مانند تولید ، رشد این مشاغل خدماتی تا حد زیادی در مشاغل خرد و کوچک در بخش غیررسمی است. نگاهی به داده های سطح کشور در مورد MSME نشان می دهد. به طور متوسط ، 70 درصد یا بیشتر از MSME ها مشغول خدمات هستند و اکثریت زیادی از آنها به تجارت خرده فروشی مشغول هستند: 75 درصد در فیلیپین ، 69 درصد در هند و 70 درصد در کنیا. در همان کشورها ، بیش از 90 درصد از 10 یا کمتر کارگر خرد هستند و بیشتر این موارد "غیررسمی" محسوب می شوند.

"مدلهای جدید مالی دیجیتال این امکان را دارند که بتوانند از شکاف مالی MSME کمک کنند ، اما آنها هنوز دسترسی و قدرت ماندن خود را ثابت نکرده اند."

ارائه دهندگان خدمات مالی به دنبال ارائه راه حل های بازار انبوه برای خرده فروشی های خرده فروشی برای ده ها سال هستند ، و محصولات را برای صاف کردن جریان نقدی ، موجودی مالی و از نظر ایده آل از طریق خرید فله ای فراهم می کنند. اما آنها به سختی سطح تقاضا را خراش می دهند. در حالی که سرمایه گذاری خرد به یک صنعت جهانی 124 میلیارد دلاری تبدیل شده است ، IFC تخمین می زند که شکاف تأمین مالی برای MSME حدود 5 تریلیون دلار در بازارهای نوظهور است. MFI توانایی پایداری مالی خود را نشان داده است ، اما تعداد بسیار کمی از آنها به مقیاس قابل توجهی رسیده اند. مدلهای جدید مالی دیجیتال این امکان را دارند که بتوانند از شکاف مالی MSME کمک کنند ، اما آنها هنوز میزان دسترسی و قدرت ماندن خود را اثبات نکرده اند. و یادگیری زیادی وجود دارد که باید بین میکروسکوپ سنتی و مدلهای دیجیتالی جدید اتفاق بیفتد.

ادامه تمرکز بر امور مالی موجودی معنی دارد. مطالعات نشان می دهد که ریزگردها خرده فروشی دارای مکان های ثابت ، فضای محدود هستند و در بازارهای رقابتی از نظر قیمت هستند و همه این موارد باعث کاهش هزینه موجودی برای افزایش درآمد می شود. یک مطالعه در کنیا نشان داد که 40 تا 60 درصد از هزینه های ریزگردها به دلیل حمل موجودی است.

اما تأمین مالی می تواند مؤثرتر باشد اگر با سایر خدمات و فناوری ها همراه باشد تا MSME ها برای مدیریت تأمین کنندگان ، موجودی ، فضای خرده فروشی و مشتریان خود کمک کنند و در نهایت منجر به بهره وری بیشتر شوند. برخی از علائم امیدوارکننده وجود دارد که نشان می دهد فناوری و خدمات مالی در کنار هم می توانند این چالش ها را به طور جامع برطرف کنند. خدمات بیشتر و بیشتر در حال پیوند جایگزینی و تأمین مالی موجودی به داده های فروش هستند. یک مثال Awantunai است که به مغازه های اندونزی کمک می کند تا موجودی خود را ضبط کرده و معاملات را کنترل کنند و سپس از این داده ها برای پیوند دادن آنها به تأمین کنندگان و تأمین اعتبار از بانک ها استفاده می کنند. خریداران بازرگان مانند Kopo-Kopo در کنیا و یوکو در آفریقای جنوبی هر دو مدل اعتباری دارند که در برابر فروش برای بازرگانان که پرداخت های دیجیتالی را می پذیرند وام می دهند. و سیستم عامل های بزرگ تجارت الکترونیکی خدمات مدیریت مشتری بیشتری را ارائه می دهند که بازاریابی را با سفارشات ، پرداخت ها و خدمات لجستیکی ادغام می کنند تا به خرده فروشان کوچک کمک کنند تا در بازار دیجیتال گسترش یابند و وفاداری مشتری را ایجاد کنند.

دستور کار معیشت جدید CGAP

از آنجا که CGAP در طی چند دهه از یافته های مربوط به برنامه نویسی معیشت ، تصمیم گرفتیم که به تعریف روشنی از معیشت در متن مدرن نیاز داشته باشیم. ما تصمیم گرفتیم که آن را به عنوان "درآمد فردی یا خانوار به دست آمده در ازای کار ، سرمایه گذاری و/یا خدمات یا به عنوان نتیجه مزایای اجتماعی و/یا خانوادگی" تعریف کنیم. این تعریف پیچیدگی چگونگی کسب درآمد در بخش غیررسمی را در دنیای به سرعت در حال تغییر و دیجیتالی کردن تشخیص می دهد. همچنین به ما کمک می کند تا در مورد تعامل پیچیده بین تولید درآمد و مقاومت در سطح خانوار فکر کنیم.

تحقیقات اولیه محوطه سازی ما باعث شده است تا کار خود را روی معیشت در سه حوزه اصلی متمرکز کنیم:

• معیشت روستایی و کشاورزی. از آنجا که بیشتر افراد فقیر در مناطق روستایی زندگی می کنند و 40 درصد از جمعیت جهانی دارای معیشت هستند که با کشاورزی در مقیاس کوچک مرتبط است ، معیشت روستایی و کشاورزی برای ورود اقتصادی و مالی و کار CGAP اساسی خواهد بود. در این تقاطع شلوغ سیستم های غذایی و مالی ، CGAP روی زنانی که تمایل به حاشیه نشینی تر ، فقیر و دیجیتالی دارند ، تمرکز دارد. کار ما بر نقشی که خدمات مالی می تواند در کمک به زنان در افزایش بازده خود به نیروی کار ، از جمله نیروی کار استخدام شده ، صرفه جویی در مکانیزاسیون و ارائه کار با حقوق و دستمزد تأکید کند ، تأکید می کند. همچنین تأکید می کند که چگونه خدمات مالی می تواند دسترسی زنان به بازارها را به صورت محلی و از طریق سیستم عامل های دیجیتال بهبود بخشد. همانطور که Swarms همه گیر و ملخ جهانی در سال 2020 به ما یادآوری می کند ، انعطاف پذیری ساختمان به همان اندازه فرصت گرفتن از اهمیت دارد. طیف وسیعی از ابزارهای مدیریت ریسک و شبکه های ایمنی می توانند خانواده های روستایی را برای سرمایه گذاری در فعالیت های تولیدی تر و محافظت از دستاوردهای سخت خود قرار دهند. راه حل های مربوطه همچنین نیاز به رسیدگی به هنجارهای اجتماعی غالب ، خدمات بسته نرم افزاری برای تأمین طیف وسیع تری از نیازهای مشتری با هزینه کمتری دارد و ابزارها و داده های دیجیتالی را به روش های فراگیر تر اهرم می کند.
• شرکتهای خرد و کوچک (MSE). MSE بیشتر مشاغل موجود را در اختیار افرادی که درآمد کم در سراسر جهان دارند ، ایجاد می کند. ما در حال بررسی فرصت هایی برای بهبود ارائه خدمات مالی به MSE به روش هایی هستیم که باعث افزایش معیشت صاحبان و کارمندان آنها می شود. با توجه به افراد در بخش مالی مانند مؤسسات تأمین مالی ، ما نگاهی تازه به مسیرهای موفق برای دیجیتالی شدن می اندازیم. ما همچنین در حال بررسی چگونگی اختلال در شرکت های FinTech در نحوه دسترسی به خدمات مالی MSES هستیم. حمایت از همه این کارها تلاش های ما برای درک بهتر خود MSE ، نیازها و اهداف اساسی آنها و چگونگی خدمات مالی می تواند به برآورده شدن آنها کمک کند.
• بستر، زمینه . هیچ جا تغییر پویا در نحوه کار افراد فقیر آشکارتر از دنیای کوچک اما به سرعت در حال رشد کار مبتنی بر سکوی نیست. از آنجا که سیستم عامل ها میزبان بازارهای میزبان به افرادی هستند که چیزهایی (کالاهای فیزیکی ، محصولات زراعی ، خدمات) دارند تا با افرادی که می خواهند ، ارتباط برقرار کنند ، میلیون ها کارگر سیستم عامل برای دسترسی به مشتریان و دریافت پرداخت کالاهای فروخته شده و خدمات ارائه شده ، از سیستم عامل استفاده کرده اند. اگرچه کار پلتفرم پارادایم های جدیدی را برای تولید درآمد در هر سه بخش باز می کند ، اما اکثریت قریب به اتفاق کالاهای فیزیکی را می فروشند یا خدماتی مانند لجستیک ، تگرگ سواری یا خانه و خدمات شخصی ارائه می دهند. با این حال ، بحران COVID-19 باعث افزایش آسیب پذیری اکثر کارگران پلتفرم شده است. فراخوان های فزاینده ای برای ارائه کار مناسب و معقول از جمله درآمد عادلانه و مزایای اساسی وجود دارد. CGAP بررسی خواهد کرد که چگونه خدمات مالی می تواند به کارگران پلتفرم کمک کند تا فرصت ها را ضبط کنند و برخی از خطرات را کاهش دهند. مزایای قابل حمل در سیستم عامل ها می تواند به کارگران کمک کند تا ثبات و یک شبکه ایمنی را پیدا کنند.

در پایان، ما می دانیم که معیشت فقط به معنای یک کشاورز، کارگر یا کارآفرین مولد نیست، بلکه به معنای داشتن یک زندگی مولد نیز است. بهبود معیشت در مورد ایجاد امکان انتخاب در میان مسیرهای معیشت است. به دست آوردن فرصت ها و ایجاد انعطاف پذیری نیازمند خدمات مالی است که صرفاً به معیشت خاصی مرتبط نیست، بلکه می تواند برای کمک به افراد برای کسب مهارت های مورد نیاز برای پیشرفت و انطباق، و ایجاد دارایی های مورد نیاز برای مدیریت انتقال و انعطاف پذیری در هنگام مواجهه با آن استفاده شود. شکست هااین ما را به اهمیت گزینه های مالی شخصی انعطاف پذیر، مقرون به صرفه و قابل حمل و نیاز به درک اینکه چگونه خدمات مالی این انتقال زندگی و کار را ممکن می کند، باز می گرداند. با توجه به اینکه افراد چقدر احتمال دارد کاری را که انجام می دهند و در کجا انجام می دهند تغییر دهند، ما باید به ترویج خدمات مالی خرده فروشی برای افرادی که در طول سفر آنها را دنبال می کنند ادامه دهیم.

همانطور که CGAP عمیق تر به روش های تلاقی نوآوری در خدمات مالی با ماهیت در حال تغییر معیشت می پردازد، در مورد فرصت هایی که این پارادایم جدید ارائه می دهد و همچنین برخی از خطرات، به ویژه در تعبیه امور مالی در سایر خدمات، حرف های بیشتری برای گفتن خواهیم داشت. به جای بازگشت به دهه 1990، ما در مورد امکاناتی که اقتصاد دیجیتال و مالی دیجیتال برای پیشرفت فرصت های درآمدزایی برای خانوارهای کم درآمد در قرن بیست و یکم به ارمغان می آورد هیجان زده هستیم.

گرتا بول مدیرعامل CGAP است. Till Bruett رهبر عملی جهانی، خدمات مالی و سرمایه گذاری در DAI است. او و تیمش مقاله محوطه سازی را تهیه کردند که به شکل گیری تفکر CGAP در مورد معیشت کمک کرد و در پیش نویس های اولیه این مقاله مشارکت داشت.