فصل شانزدهم. پول نماینده

اگرچه ما اکنون پول را مطابق با پول فلزی یا کاغذ متمایز می کنیم ، زیرا مقاله در اواخر اخیر به عنوان ماده ای برای پول نماینده به دست آمده است ، اما خوب است به یاد داشته باشید که از مواد مختلف دیگری برای این منظور استفاده شده است. ما ممکن است در واقع با قدم های تدریجی از سکه های استاندارد کامل ، که ارزش اسمی آنها با ارزش فلزی آنها همزمان است ، به قسمت های بی ارزش کاغذ ، که هنوز مجاز به ایستادن هزاران یا حتی میلیون ها پوند استرلینگ است ، عبور کنیم.

پول توکن ، که ما در فصل هشتم در نظر گرفتیم.(ص 67) ، در درجه ای پول نماینده است ، زیرا ارزش خود را بدست می آورد ، نه آنقدر از فلز موجود در سکه های استاندارد که برای آن رد و بدل می شود. نیازی نیست که همیشه قول توسط جوهر و کاغذ بیان شود. این ممکن است هنوز هم توسط یک مرده بر روی یک قطعه فلز ضبط شود. بر این اساس ، در حالی که پادشاهان انگلیس تا پایان سلطنت الیزابت از پرداخت پول خود امتناع ورزیدند ، همانطور که به نظر می رسد با صدور چنین فلز ضعیف مانند مس ، بازرگانان با صدور توکن ، خواسته پنس را تأمین می کردند. این قطعات در قرن های اولیه تشکیل شده از سرب یا لاتین ، نوعی برنج یا گاهی اوقات اعتقاد بر این است که چرم است. در طول قرن گذشته ، آنها دوباره در مقادیر زیادی صادر می شدند ، به طور عمده در مس ، و غالباً بیانیه ای صریح را به دست می آورند که آنها به عنوان سفته خدمت می کردند. بدین ترتیب یک قطعه به خوبی اجرا شده ، که در سال 1791 در ساوتهمپتون صادر شده است ، کتیبه ای دارد ، "سفته Halfpey ، قابل پرداخت در دفتر W. Taylor ، R. V. Moody & Co."یک نشانه که در سال 1813 توسط صدرنشینی کار می کند ، این وعده را با اصطلاحات مختلف بیان می کند ، بنابراین "یک نشانه پنی ، یک پوند برای 240 نشانه."تنوع چنین سکه های سفته ای که در یک زمان یا زمان دیگر صادر می شود بسیار عالی است ، و مطالعه آنها شاخه مهمی از علم Numismatic را تشکیل می دهد ، همانطور که با جستجوی چنین اثری به عنوان "نشانه های بازرگانان لندن" آکرمن آموخته می شود. در سالهای کاملاً اخیر ، در نیو ساوت ولز پول کمی کمیاب بود ، و برخی از تجار نشانه های مس یا برنز را صادر کردند که تا سال 1870 ، هنگامی که استفاده بیشتر آنها ممنوع بود ، منتشر شد.

قدیمی ها به خوبی با تفاوت ارز استاندارد و رمزی آشنا بودند. پول آهنین لاسیدونی ها احتمالاً پول قانونی استاندارد بود، زیرا به عنوان پولی سنگین و حجیم و در عین حال کم ارزش توصیف می شود. برعکس، پول آهنی بیزانسی ها، پول نمادین بود. در بخش بعدی متوجه خواهیم شد که قطعات پولی با ماهیت اسکناس توسط چندین ملت باستانی نیز استفاده می شده است.

تاریخچه اولیه پول نماینده.

ملل باستان با استفاده از پول کاغذی آشنایی نداشتند، صرفاً به این دلیل که کاغذ نداشتند. اما اشتباه است اگر فرض کنیم که آنها پول نماینده را دقیقاً بر اساس همان اصولی که ما از اسکناس استفاده می کنیم استفاده نکرده اند. برخی از جزئیات اندک در مورد این موضوع مدتهاست شناخته شده است، اما مقاله اخیر M. Beardakis در Joual des Economistes (جلد xxxiii. صفحات 353-370) به دانش ما بسیار افزوده است و کاملاً روشن می کند که گذشتگاندر مسائل ارزی حادتر از آن چیزی بودند که به آنها اعتبار داده ایم.

یکی از اولین وسایل مبادله، همانطور که دیدیم (ص 20)، شامل پوست حیوانات بود. اولین شکل پول نماینده شامل قطعات کوچک چرم بود که معمولاً با مهر رسمی مشخص می شد. این پیشنهاد بسیار معقولی است که توسط استورچ، برنارداکیس و سایر نویسندگان ارائه شده است، که وقتی پوست و خز شروع به یافتن یک نوع پول بزرگ و نامناسب کرد، قطعات کوچک را بریده و به عنوان نشانی از مالکیت تحویل دادند. با قرار دادن آنها در محلی که از آن بریده می شدند، مالکیت آنها را ثابت می کردند، چیزی به همان روشی که چوب های بریده بریده، یا شمش ها، قرن ها برای ثبت وام های پولی به خزانه انگلیس استفاده می شد. ما به تجربه در مورد پول کاغذی می دانیم که اگر مردم کاملاً به گردش این پول های کوچک چرمی عادت کرده بودند، به مرور خصلت نمایندگی خود را فراموش می کردند و زمانی که دولت یا سایر دارندگان آن به گردش خود ادامه می دادند. از خود پوست، اموال واقعی را از بین برده بود. بدون شک تاریخچه پول چرمی که از دیرباز در روسیه ارز داشته است، چنین است.

غیرممکن است که مشخص شود شخصیت پول چرمی که طبق یک سنت مبهم ، قبل از زمان نوما در رم مورد استفاده قرار گرفته بود ، غیرممکن است. شکی نیست که کارتاژینیان ارز چرمی نماینده داشتند ، زیرا شیطان سقراط به ما می گوید که آنها از قطعات کوچک چرمی پیچیده شده از مواد ناشناخته استفاده می کنند و سپس مهر و موم شده اند. ملل همسایه از دریافت این قطعات کنجکاو ارز خودداری کردند ، از آنجا که ممکن است با اطمینان استنباط کنیم که ارزش آنها اسمی بوده است.

با این حال در چین است که استفاده از پول کاغذی در اوایل زمان به طور کامل توسعه یافته است. بیش از یک قرن قبل از دوران مسیحی ، یک امپراتور چین بودجه ای را برای پیگرد قانونی جنگ های خود جمع آوری کرد به گونه ای که نشان می دهد استفاده از نشانه های چرمی برای مردم آشنا بوده است. نشانه هایی که از پوست گوزن های سفید ساخته شده اند ، او در یک پارک همه گوزن های این رنگ را که می توانست پیدا کند جمع کرد و سوژه های خود را از داشتن حیوانات از همان نوع ممنوع کرد. با بدست آوردن انحصار مواد ، یادآوری یکی از انحصار بانک انگلیس در کاغذ دارای آب ، دروغ از چرم سفید به عنوان پول با نرخ بالایی صادر شد.

در اواسط قرن سیزدهم ، مارکو پولو در چین پول کاغذی در چین پیدا کرد که از پوست داخلی درختی که مورد ضرب و شتم قرار گرفته و به کاغذ ساخته شده بود ، تشکیل شده و قطعات مربعی آن با تشریفات عالی امضا شده و مهر و موم شده اند. این یادداشت ها از ارزش های مختلفی برخوردار بودند و مناقصه قانونی بودند ، مرگ مجازاتی که به کسانی که از دریافت آنها امتناع ورزید ، مجازات شد. تقلبی نیز به همین ترتیب مجازات مشابهی را متحمل شدند. مسافر دیگر ، که در قرن چهاردهم به چین سفر کرده است ، از پول کاغذی بسیار مشابهی را ارائه می دهد و سپس در حال گردش است و می افزاید: در صورت پوشیدن یا پاره شدن ، می توان بدون اتهام برای یادداشت های جدید مبادله کرد. نیازی به پیگیری تاریخ طولانی و مشکوک این موضوع در زمان های بعدی نیست ، بسیاری از جزئیات آن در مقاله M. Beardakis یا M.courcelle-Seneuil در پاپیر موننا در "Dictioaire de l یافت می شود."اقتصاد سیاسی."ممکن است کافی باشد که بگوییم تاریخ شبیه به ارزهای غیرقابل ورود است. مقدار کاغذ در زیر سلسله مغول آنقدر افزایش یافته است که باعث شرارت های بزرگی می شود و سلسله مینگ با ادامه مسائل ، تا آنجا پیش رفت که ممنوعیت استفاده از پول طلا یا نقره را منع کرد. گفته می شود که ارزش این مقاله بسیار پایین است که یک پول نقد فلزی به ارزش هزار پول نقد کاغذی بود و ما را به یاد وضعیت فعلی ارز کاغذ در سن دومینگو می اندازد. نتیجه سقوط و واکنش در قرن پانزدهم بود.

در میان سایر کشورهای آسیایی ، تارتارها و پارسیان نیز استفاده از پول کاغذ را درک کردند و سر جان ماندویل که در قرن چهاردهم در تارتاری سفر کرده بود ، از مزایایی که چان بزرگ در نتیجه از آن برخوردار بود ، می دهد. وی گفت: "این امپراتور ممکن است در حالی که او می خواهد ، بدون آنکه استیماسیون باشد. زیرا او وابسته نیست ، هیچ پولی ندارد ، اما از طریق لتر یا پاپیر. و از این پول ، Som of Gretter Prys ، و SOM از Lasse Prys است ، از این رویه اساسنامه خود را نشان می دهد. و هر کس که پول را چنان ماندگار کند که هدر دادن آن باشد ، از اینکه مردان آن را به Tresorye امپروره برسانند. و از آنها پول نیو را برای Olde گرفت. و این پول گوته توهه را از بین می برد ، و از این امر پیروی می کند. برای آنجا و فراتر از هم ، آنها هیچ پولی از طلا و نه سیلور پول نمی گیرند. و به همین دلیل او ممکن است یونو را ناامید کند ، و ظالمانه. "چند امپراتور و پادشاهان بزرگ و حتی جمهوری ها از چان بزرگ تقلید نکرده اند و پول کاغذ خود را "Ynow و ظالمانه" خرج کرده اند.

دلایل استفاده از پول نماینده.

خوب است که دلایلی را که ممکن است برای معرفی قطعات پول نماینده ارائه شود ، تجزیه و تحلیل و بیان کنیم. ممکن است چندین انگیزه تشخیص داده شود و در موارد مختلف از وزن متفاوتی برخوردار بوده اند. منشأ سیستم اروپایی نتهای بانکی در بانکهای سپرده گذاری شده در ایتالیا از چهار تا هفت قرن پیش یافت می شود. در آن روزها ، محیط در گردش شامل ترکیبی از سکه های بسیاری از فرقه ها بود که به طور مختلف قطع شده یا مستهلک می شوند. در دریافت پول ، بازرگان مجبور شد وزن و تخمین هر سکه را وزن و تخمین بزند ، و دردسر زیادی ، از دست دادن زمان و خطر کلاهبرداری به این ترتیب بوجود آمد. بنابراین ، عرف در جمهوری های تجاری ایتالیا به این پول پرداخت می شود که چنین پولی را در یک بانک واریز می کنند ، جایی که ارزش آن یک بار برای همیشه تخمین زده می شد و به اعتبار سپرده گذار می پردازد.

بانکهای آمستردام و هامبورگ متعاقباً بر روی یک سیستم مشابه تأسیس شدند و یک گزارش کامل از آنها در "ثروت ملل" آدام اسمیت ، کتاب چهارم ، فصل سوم ، و در "رساله پول" هیویت یافت می شود (ص. 121). پولی که به اعتبار افراد در این بانکها داده می شد ، پول بانک نامیده می شد و فرماندهی Agio یا حق بیمه متناسب با میانگین استهلاک سکه ها را به عهده می گرفت. بازرگانان در یک ساعت خاص توسط بازرگانان شرکت می کردند و سفارش نقل و انتقالات در کتاب های بانکی انجام می شد. بنابراین پولی که پرداخت می شد همیشه از ارزش کامل برخوردار بود و از همه مشکل در شمارش و ارزش گذاری آن جلوگیری شد. با این حال ، آیین نامه این بانکها از بسیاری جهات پیچیده بود و درک هدف آنها دشوار است.

ناراحتی پول فلزی.

نزدیک به انگیزه قبلی برای استفاده از پول نماینده ، جلوگیری از دردسر و خطر رسیدگی به مقادیر زیادی از فلزات گرانبها است. به منظور نگه داشتن مبالغ زیادی از پول فلزی در ایمنی ، شخص باید دژهای و نگهبانان داشته باشد. منشأ بانکداری در انگلیس هرگز به اندازه کافی مورد بررسی قرار نگرفته است ، اما ، تا آنجا که می دانیم ، به منظور حضانت ایمن به وجود آمده است. در حالی که بانکهای سپرده گذاری عمومی و تنظیم شده قرن ها در ایتالیا وجود داشته اند ، تنها اثری از چنین موسسه ای در انگلیس در نعناع در برج لندن یافت می شد ، جایی که بازرگانان عادت داشتند که خاص خود را برای نگهداری ایمن بفرستند. متأسفانه ، در سال 1640 پادشاه چارلز اول به عنوان وام 200،000 پوند به این ترتیب سپرده شد و بازرگانان ، دیگر به دولت اعتماد نمی کنند و نگه داشتن مبالغ زیاد پول در خانه های خود را در زمان های مشکل دار که به دنبال آن است ، خطرناک است. عمل واریز پول خود را با Goldsmiths ، که احتمالاً دارای طاق ها و نگهبانان مناسب برای این هدف بودند.

همانطور که اذعان می کند از داشتن چنین مبالغی از این مبلغ پول ، گلداسمیت رسیدها را به دست آورد و در ابتدا این اسناد وعده های ویژه ای مانند ضمانت نامه حوض بود. همانطور که از آنها خوانده می شد ، عمل انتقال مالکیت با تحویل این رسیدها یا "یادداشت های طلافروشی" به وجود آمد. چنین یادداشت هایی غالباً در اقدامات پارلمان ذکر شده است ، و حتی در اواخر سال 1746 بیشتر بانکداران لندن همچنان عضو شرکت Goldsmith بودند. از روشی که این یادداشت ها در برخی از اساسنامه ذکر شده است که آنها به طور کلی و نه وعده های ویژه ای ذکر شده اند ، آشکار است.

وزن ارز.

حتی وزن پول فلزی دلیل کافی برای استفاده از اسناد نماینده در معاملات بزرگ خواهد بود. به تناسب ، مناقصه قانونی حجیم تر و ناخوشایند تر است ، این انگیزه قدرتمندتر است. بنابراین ، هنگامی که ایالت ویرجینیا دخانیات را به عنوان واسطه مبادله در قرن هجدهم به کار گرفت ، دخانیات در فروشگاه ها قرار گرفت و رسیدهای روی کاغذ به آنها تحویل داده شد. پول کاغذی در روسیه تحت کاترین دوم صادر شد. در سال 1768 ، به این دلیل که پول مس ، سپس تشکیل مناقصه قانونی ، ناخوشایند بود. این افراد اختصاصی یا یادداشت ها آنقدر ترجیح می دادند که در ابتدا با حق بیمه ¼ درصد پخش می شدند.

در ایالت فعلی تجارت ، حتی پول طلا نیز برای تشکیل یک رسانه مناسب برای پرداخت های بزرگ بسیار سنگین خواهد بود. M. Chevalier اظهار داشت که به چهل مرد نیاز دارد تا طلا را با ارزش برابر با الماس Regent حمل کنند. متوسط معاملات روزانه در خانه پاکسازی بانکداران لندن حدود بیست میلیون پوند استرلینگ است که در صورت پرداخت سکه طلا حدود 157 تن وزن دارد و برای انتقال تقریباً هشتاد اسب نیاز دارد. در صورت پرداخت نقره ، وزن به بیش از 2500 تن افزایش می یابد. برای انتقال و حضانت مبالغ بسیار متوسط در سکه یا شمش ، افراد یا حتی بانکهای بزرگ ، به کمک بانک انگلیس متوسل می شوند ، که مقامات آنها در این موضوع تجربه می کنند و کلیه امکانات را دارند.

فهمیدم که یک یادداشت بانک از انگلیس حدود 20 دانه (1 1/3 گرم) وزن دارد ، در حالی که یک حاکمیت واحد حدود 123 دانه وزن دارد ، و یادداشت ممکن است پنج ، ده ، پنجاه ، هزار یا ده هزار نفر از این افراد را با اندک نشان دهدتفاوت در چاپ. اگر ما موظف بودیم یک واسطه مبادله ای را که واقعاً ارزش تجسم دارد ، اداره کنیم ، اکنون لازم است که سنگ های گرانبها یا برخی از فلزات بسیار نادر و گرانبها از طلا استفاده کنیم. اما استفاده از اسناد نماینده در پیشرفته ترین کشورهای تجاری بسیار عمومی می شود ، که قابلیت حمل پول فلزی مسئله ای از اهمیت بسیار جزئی است. طلا در حال حاضر فقط در انگلستان به عنوان تغییر برای یادداشت ها عمل می کند ، و این سؤال مطرح خواهد شد که آیا حتی برای این منظور مورد نیاز خواهد بود.

صرفه جویی در علاقه.

یک انگیزه بیشتر و بسیار قدرتمند برای استفاده از نشانه های نماینده یا یادداشت ها ، شامل صرفه جویی در بهره و سرمایه است که با جایگزین کردن یک ماده نسبتاً بی ارزش به جای طلا و نقره گران قیمت انجام می شود. هر زمان که یک کشور به دلیل تمایل به درآمد در تنگه های بزرگی باشد ، وسوسه بزرگی برای برخورد با ارز فلزی به عنوان گنجی وجود دارد که به طور موقت برای ملزومات دولت وام گرفته می شود. یونانیان باستان این موضوع را و همچنین انگلیسی های مدرن ، ایتالیایی ها یا آمریکایی ها درک کردند. دیونیزیوس ، در این زمینه ، سیراکوزان را موظف کرد که نشانه های قلع را به جای سکه های نقره ای بپذیرند ، که به ارزش چهار برابر ارزش فلزی. در کتاب اقتصاد ، منسوب به ارسطو ، به ما گفته می شود که تیموتوس آتنی سربازان و بازرگانان را ترغیب می کند تا به جای نقره پول مس دریافت کنند و قول دادند که در پایان جنگ آن را برای سکه های نقره ای مبادله کنند. کلوزومیان به دلیل علاقه به این نتیجه که پس انداز شد ، مسئله مشابهی از پول توکن را به طور جدی ایجاد کردند. آنها به دلیل برخی از سربازان مزدور قادر به پرداخت بیست استعداد بودند ، آنها تحت ضرورت پرداخت چهار استعداد در سال به عنوان بهره بودند. آنها بر روی دستگاه سکوهای آهنی به مقدار اسمی بیست استعداد افتادند ، که آنها شهروندان را موظف کردند که به جای سکه نقره باشند. نقره ای که به این ترتیب به دست آمده برای تخلیه فوری بدهی مورد استفاده قرار می گرفت ، و درآمد سالانه یدکی چهار استعداد وجود داشت که قبلاً در پرداخت بهره جذب می شد ، که اکنون آنها را در چند سال قادر به بازپرداخت پول می کرد. به طور موازی با این مورد در مورد بازار گورنسی است که بدون هزینه آشکار ساخته شده است. دانیل لو بروک ، فرماندار این جزیره ، مصمم به ساخت بازار در سن پیترز ، اما داشتن بودجه لازم ، در زیر مهر و موم این جزیره چهار هزار یادداشت بازار برای هر یک پوند صادر شده است ، که با آن او به مصنوعات پرداخت می کرد. هنگامی که بازار به پایان رسید و اجاره بها وارد شد ، یادداشت ها از این طریق لغو شد و نه اونس طلا در این موضوع به کار گرفته شد. با این حال ، هیچ رمز و راز در این مزیت پول کاغذ وجود ندارد.

دانیل لو بروک ، با صدور یادداشت های بازار خود ، مقدار معادل طلا را از گردش خارج کرد و بدین ترتیب نوعی وام اجباری را از ارز فلزی جزیره خارج کرد ، بدون آنکه علاقه ای به آن پرداخت کند. سود مشابهی از همه یادداشت های کاغذی تا آنجا که مبلغ آنها از طلای که در آمادگی برای پرداخت آنها وجود دارد فراتر می رود. بانک های سهام خصوصی و مشترک در انگلیس از این طریق به مبلغ حدود شش میلیون و نیم استرلینگ ، بانک های اسکاتلندی به دو میلیون و سه چهارم و بانکهای ایرلندی بیش از شش میلیون نفر علاقه دارند. مسئله پول نماینده کاغذ برای همه طرفین سودمند است ، به شرط آنکه با یک روش تنظیم صحیح تنظیم شود ، موضوعی که بیشترین اختلاف نظر وجود دارد.