کارشناسان می گویند "بعدی بدتر است"

کارشناسان می گویند "بعدی بدتر است"

میدان امیاد در پایتخت ، دمشق ، به دلیل بحران سوخت خالی است - 14 دسامبر 2022 (روزنامه Tishreen)

میدان امیاد در پایتخت ، دمشق ، به دلیل بحران سوخت خالی است - 14 دسامبر 2022 (روزنامه Tishreen)

عبدی

أزmة المحروقات ..

حسن ابراهیم |جانا السای |Diya Assi |علوفه الجراتلی

بیش از دو ماه ، بحران سوخت بخش های حیاتی سوریه را تحت تأثیر قرار داده است ، که این امر بر زندگی سوری ها تأثیر گذاشته و سایه ای را بر روی مناطقی که توسط رژیم سوریه کنترل می شوند ، نشان داده است. همچنین این موسسات و فعالیت ها را در زمینه های مختلف از فعالیت در سراسر کشور متوقف کرده است.

علیرغم حمایت رژیم از متحدین خود روسیه و ایران و توانایی دو کشور برای تأمین منابع انرژی ، این بحران به پایان نرسیده است ، که در طول سالها اتفاق افتاده است ، زیرا این دو متحد حمایت اقتصادی ، نظامی و سیاسی را ارائه می دهنداین امر به احیای رژیم سوریه کمک کرده است.

این اولین نوع در نوع خود نیست ، اما طبق تخمین متخصصان و محققان ، این بحران "بدترین" است ، زیرا هیچ نشانه ای از تسکین از بحران در افق وجود ندارد.

روز به روز ، علی رغم توجیهات دولت به دلیل عدم تأمین منابع نفتی و وعده هایی که مبتنی بر شفافیت نیست و پایان دادن به "همکاری دوستان" است ، این بحران بدتر می شود.

در این پرونده ، Enab Baladi با اقتصاددانان ، محققان و تحلیلگران درباره ماهیت و علل بحران سوخت ، نقش روسیه و ایرانی و آینده بخش انرژی با توجه به تلاش های رژیم سوریه برای به دست آوردن حمایت از متحدین صحبت می کند.

فلج خدمات دولتی ، آیا بحران "ساخت" است؟

این بحران با کاهش تخصیص سوخت تحویل داده شده به وسایل حمل و نقل همراه بود ، که علاوه بر افزایش ساعات "جیره بندی" برقی ، بحران حمل و نقل جدید را در بسیاری از فرمانداران بزرگ ایجاد کرد ، که در بعضی از مناطق دمشق به نیم ساعت رسیدقدرت برای 23. 5 ساعت قطع.

دولت در روزهای یکشنبه های دسامبر گذشته و کل هفته گذشته آن ، چندین تصمیم در رابطه با تعلیق کارگران را برای آژانس های دولتی اتخاذ کرده است ، علاوه بر متوقف کردن مدارس و دانشگاه هایی که در سیستم "یادگیری باز" کار می کنند.

بخش ارتباطات از راه دور نیز تحت تأثیر کمبود سوخت قرار گرفت ، زیرا شرکت مخابراتی سوریه اعلام کرد که تعدادی از مراکز تلفنی خود به دلیل "دشواری" در تأمین سوخت مورد نیاز برای تولید ژنراتورهای برقی لازم برای اطمینان از این امر از خدمت خارج شده است. استمرار بهره برداری از این مراکز در دوره های "عقلانیت" برق. فعالیت های ورزشی نیز به دلیل دشواری تیم های باشگاه به دلیل کمبود سوخت و بنزین متوقف شده است.

یک وسیله نقلیه نظامی آمریکایی در نزدیکی یک دکل نفتی در حومه شهر قامیشلی ، شمال شرقی سوریه - 26 اکتبر 2019 (AFP) عبور می کند.

از زمان آغاز بحران ، بسیاری آن را در سناریویی که رژیم قبلاً تکرار کرده بود ، "ساخت" می دانستند ، با هدف افزایش قیمت سوخت به بهانه "اطمینان از در دسترس بودن آن". این اتفاقی است که در واقع اتفاق افتاده است ، زیرا قیمت سوخت از همه نوع افزایش یافته است ، اما آنها هنوز به شهروندان نرسیده اند.

افزایش قیمت ها و عدم در دسترس بودن سوخت همچنین باعث شد تا بازار سیاه قیمت آن را دو برابر کند ، زیرا قیمت یک لیتر بنزین در فرمانداران دمشق و ریف دیماش به 15،000 پوند سوریه رسید و در برخی از فرمانداران مانند Quneitra و Homs ITبراساس آنچه که توسط Enab Baladi مورد نظارت قرار گرفت ، به حدود 18،000 پوند رسید و قیمت یک لیتر روغن دیزل در اکثر فرمانداران تحت کنترل رژیم به بیش از 16000 پوند سوریه رسید.

با ناتوانی رژیم ، با وجود بلند کردن یارانه های سوخت و قیمت های رسیدن به سطح قیمت های بین المللی ، شرکت های خصوصی برای مقابله با این بحران از طریق عرضه و توزیع ، از جمله آنها شرکت B. S که در لبنان ثبت شده و متعلق به خانواده Qaterji است ، وارد شده اند. شرکت Arfada Petroleum که در سوریه ثبت شده است ، که به سهامداران روسیه پیوست.

علیرغم بحران ، تانکرهای نفتی ایران در ازای رژیم که اعلام تأخیر در منابع ، که توسط وزیر نفت ، باسم توه بیان شده بود ، به طور دوره ای وارد ساحل سوریه می شوند و گفتند که این بحران از 50 روز پیش به دلیل تأخیر آغاز شده است. در منابع نفتی ، و تسکین آن را به منابع منظم ، بدون تأیید موفقیت نزدیک ، مرتبط کرد.

توهم در مصاحبه خود با تلویزیون ایالتی سوریه در تاریخ 30 نوامبر اظهار داشت كه دولت به اندازه كافی سوخت ندارد تا بتواند یك انبار استراتژیک را فراهم كند كه كمبودهای بلند مدت را برآورده كند زیرا بزرگترین تانكورها كه وارد می شوند فقط برای روزها كافی هستند.

صحبت های توهم در مورد تأخیر در لوازم همراه بود و پس از آن ورود شش تانکر نفتی ایران به سواحل سوریه از پایان نوامبر گذشته ، یعنی "نیلوفر آبی" ، "سیروان سابو" ، "گالرو" ، "آرمان 114 ،" ، "آرمان 114" ،"لانا" و "داران" ، طبق حساب ها و وب سایت هایی که حرکات تانکرهای دریایی را تحت نظر دارند.

AMR Salem ، وزیر تجارت داخلی و حفاظت از مصرف کننده ، در 18 دسامبر اظهار داشت كه مشتقات نفتی می توانند در 15 ژانویه 2023 بدون توضیح دلیل تعیین این تاریخ ، در دسترس باشند ، تعهد كردند كه اوضاع به آنچه در گذشته بود باز می گرددآخرین بحران ، "او گفت ، نه همانطور که در گذشته بود.

Enab Baladi سؤالی راجع به ماهیت بحران به محقق سوریه در مطالعات درگیری و مهندس نفت محمود الحسین پرسید ، که در وهله اول ، در وهله اول ، با رژیم سوریه که کشور را اداره می کند ، نهفته است. به شیوه "مافیا" و گسترش شبه نظامیان تحت حمایت ایران و روسیه ، که همچنین بر بخش نفت این کشور تأثیر گذاشت.

عادان عبدالرزاشق ، کارشناس و کارشناس تجارت ، به نوبه خود ، در نظر گرفت که دولت رژیم باعث ایجاد بحران در هنگام خروج از یارانه های سوخت در حالی که آن را با قیمتی بالاتر از قیمت بین المللی می فروشد.

عملیات واردات و فروش مشتقات نفتی به دلیل اقدامات برای افزایش قیمت و با خلاص شدن از شر برنامه های یارانه سوخت ، کسری را افزایش می دهد و این امر شهروندان و صنعتگران سوریه را علیه شرکت های خصوصی جلب کرده است.

روزنامه نگار و کارشناس تجارت عدنان عبدالرزاشق

حدود دو سال پیش ، دولت بازرگانان را موظف به واردات نفت و پرداخت آن از صندوق بدهی عمومی پس از افزایش قیمت ها تقریباً 12 بار برای رسیدن به 5،400 پوند سوریه برای دیزل صنعتی و 4900 پوند برای یک لیتر بنزین.

این روزنامه نگار اقتصادی به Enab Baladi توضیح داد که به دلیل اقدامات افزایش قیمت ، واردات و فروش مشتقات نفتی با توجه به مفهوم کلی ، کسری دولت را افزایش می دهد. با این حال ، اقدامات اخیر دولت از شر برنامه های یارانه سوخت خلاص شده و شهروندان و صنعتگران سوریه را در مواجهه با شرکت های خصوصی قرار داده است.

مقاماتی که چاه های نفت را کنترل می کنند

چاههای نفتی سوریه ، که بیشتر آنها در مناطق شرقی سوریه متمرکز شده اند ، توسط نیروهای رژیم سوریه که توسط روسیه و ایران و نیروهای دموکراتیک سوریه تحت حمایت ایالات متحده (SDF) پشتیبانی می شوند ، به اشتراک گذاشته شده است.

سهم نفت رژیم چیزی نیست که امیدوار بود وقتی وزیر نفت پیشین سوریه ، علی غنمم ، در سال 2018 گفت: "تولید در رابطه با رهایی مناطق شرقی در حال بهبود است" ، انتظار داشت که تولید به بیش از 200000 بشکه افزایش یابددر روز تا پایان سال 2019.

آخرین آمار صادر شده توسط وزارت نفت و منابع معدنی اوت گذشته نشان داد که میزان تولید نفت در نیمه اول سال جاری حدود 14. 5 میلیون بشکه است که به طور متوسط روزانه 80300 بشکه تولید می شود که از این تعداد 14200 بشکه تحویل داده می شودروزانه به پالایشگاه ها.

"در حالی که نیروهای اشغالگر آمریکا و مزدوران آنها" حداکثر 66000 بشکه در روز از مزارع منطقه شرقی "دزدی می کنند."

در فوریه گذشته ، این وزارتخانه اظهار داشت که کل خسارات مستقیم و غیرمستقیم در بخش نفت از سال 2011 حدود 100. 5 میلیارد دلار آمریکا بوده است.

و اظهار داشت که تولید نفت در طول سال 2021 حدود 31. 4 میلیون بشکه است که متوسط تولید روزانه 85. 900 بشکه است که از این تعداد 16000 بشکه در روز به پالایشگاه ها می رسید و حداکثر 70000 بشکه توسط نیروهای آمریکایی و متحدین آنها "سرقت" شداز مزارع منطقه شرقی.

مناطقی که توسط SDF در شمال شرقی سوریه کنترل می شود ، جناح نظامی دولت خودمختار ، یکی از منابع نفتی است که به مناطقی که توسط رژیم از طریق شرکت های میانجی کنترل شده توسط رژیم های متعلق به بازرگانان نزدیک به رژیم کنترل می شود ، در نظر گرفته می شود ، برجسته ترین آنهاشرکت Qaterji است.

SDF مهمترین مزارع نفتی در مناطق شمال شرقی سوریه را با حمایت نیروهای آمریکایی ، مانند مزارع Rmelan و Al-Shaddadi در استان الحساکاه و زمینه های المار و آل-تانک در Deir Ezzor کنترل می کند. استان

SDF علاوه بر بازار محلی و آنچه در شمال عراق قاچاق می شود ، به چندین مهمانی ، یعنی رژیم و حومه حلب تحت کنترل مخالفان می فروشد.

هیچ توافق اعلام شده مشخصی در مورد میزان نفتی که Qaterji به دست می آورد و به مناطق رژیم منتقل می شود ، وجود ندارد و مخازن متعلق به شرکت حمل و نقل معمولاً به دلایلی که ممکن است لجستیکی نباشد ، روزها یا هفته ها کار را متوقف می کنند.

محمود الحسین ، محقق سوریه در مطالعات درگیری ، در نظر گرفت که وعده های قبلی یا امیدهای دولت رژیم برای دستیابی به تولید بیشتر نفت به دور از واقعیت است و به هیچ وجه راهی برای دستیابی به این امر وجود ندارد ، مگر با بازگرداندن تولید نفت از شمال شرقی سوریه ،دستیابی به حضور ایالات متحده در منطقه شرقی غیرممکن است.

استاد وابسته در انستیتوی دانشگاه اروپا در فلورانس ، ایتالیا و محقق اقتصاد سیاسی ، جوزف دهر ، گفت که این مشکل در عدم سوخت در بازار سوریه ساختاری است و تقریباً تمام تاسیسات نفتی در طی تخریب گسترده در طول ویران شده استجنگ و از کنترل رژیم سوریه خارج شد.

شرکت کننده در پروژه "زمان جنگ و پس از درگیری در سوریه" توضیح داد که تولید نفت از 527،000 بشکه در روز در سال 2003 به 379،000 بشکه در سال 2010 کاهش یافته است ، و این همان چیزی است که سوریه را در سال 2008 وارد کننده خالص نفت و با این کار تبدیل کرده است. براساس حساب های رسمی ، تولید نفت هنوز 9. 5 ٪ از تولید ناخالص داخلی را در سال 2010 تشکیل می داد ، در حالی که صادرات نفت همچنان مهمترین منبع درآمد ارز بود.

نیروهای رژیم سوریه در نزدیکی میدان نفتی (مسکو تایمز)

"تقسیم سود" ، کنترل قاچاق

بسیاری از گزارش ها از آغاز بحران سوخت اخیر نشان می دهد که یکی از دلایل این امر ، کاهش مقادیر دریافت شده از طریق مناطق کنترل شده توسط SDF است.

افزایش دولت در قیمت سوخت های تأمین شده توسط شرکت Qaterji همچنین سؤالاتی در مورد رابطه بین بحران فعلی و مقادیر نفتی که از طریق آن شرکت از شمال شرقی سوریه وارد می شود ، ایجاد کرد.

منبعی که قبلاً به عنوان حسابدار در مزارع نفتی Rmelan کار می کرد ، که به دلایل امنیتی از نامگذاری آنها امتناع ورزید ، اعتبار این خبر را رد کرد و تأکید کرد که جریان سوخت به مناطق رژیم از طریق شرکت های واسطه ای مانند "Qaterji" دارددر دوره اخیر شاهد هیچ تغییری نبوده است.

این منبع برای Enab Baladi توضیح داد که متوقف کردن کامیون های تانکر سوخت ممکن است به مدت یک یا دو روز به عنوان حداکثر در دوره های متناوب اتفاق بیفتد ، به دلایل ناگهانی که ممکن است مربوط به نقص در ایستگاه های پر کننده باشد ، نشان می دهد که این تعدادتانکرهای نفتی به حدود 70 تا 100 کامیون تانکر سوخت در روز می رسد که میانگین بار آن بین 35 تا 40 تن در هر تانکر است.

به گفته این منبع ، شرکت Qaterji حدود 30 تا 40 تانک را از مزارع الشادادی به دست می آورد ، در حالی که بقیه را از مزارع Rmelan دریافت می کند ، که کیفیت بهتری دارند (بدون ناخالصی ، گل یا آب).

اسامه شیخ علی ، محقق مرکز مطالعات استراتژیک Omran ، که به امور کرد و مناطق در شرق رودخانه Euphrates علاقه مند است ، در نظر گرفت که افزایش قیمت سوخت ارائه شده از طریق شرکت Qaterji به دلایلی است که مهمترین آنها اختلافات داخلی بین اختلافات داخلی بین اختلافات داخلی است. بازرگانان نزدیک به رژیم به عنوان Qaterji دیگر تنها تأمین کننده مشتقات نفتی شمال شرقی سوریه نیست.

این محقق به ورود سایر رقبا ، از جمله گروه همشو و شرکا ، اشاره کرد که باعث کاهش سهم قاتریجی شد و بنابراین ، افزایش قیمت سوخت توزیع شده از طریق شرکت Qaterji.

شیخ علی به Enab Baladi افزود که انجام گشت های نیروهای ائتلاف بین المللی (ICF) و محکم تر نظارت منجر به تعلیق تعدادی از گذرگاه های رودخانه ای که به دو ساحل رودخانه Euphrates مرتبط است ، منجر به انتقال و قاچاق شد. سوخت به مناطق رژیم.

عملیات خرید و قاچاق نفت ، که تحت نظارت شرکت Qaterji ، از مناطق Held SDF قرار دارد ، برای جلوگیری از انتقال آن به رژیم سوریه با "فشار آمریکایی" روبرو هستند.

محمود الحسین ، محقق مطالعات درگیری

به گفته شیخ علی ، اصرار بازرگانان محلی و صاحبان پالایشگاه های محلی برای فروش محصولات خود به جای پوند سوریه در آخرین دوره ، دلیل دیگری برای بحران سوخت است.

از طرف خودش ، محمود الحسین ، محقق مطالعات درگیری ، معتقد است كه عملیات خرید و قاچاق نفتی كه توسط شركت Qaterji از مناطق سرپرست SDF تحت نظارت قرار گرفته است ، برای جلوگیری از انتقال آن به رژیم سوریه با "فشار ایالات متحده" روبرو شده است. به تازگی.

بحران حمل و نقل در دمشق به دنبال بحران سوخت اخیر - 8 دسامبر 2022 (روزنامه Tishreen)

متفقین کجا هستند؟

منابع نفتی ایران از طریق بنادر سوریه یا از طریق زمین از طریق قلمرو عراق از طریق دریا قطع نشده و به طور دوره ای و به مقادیر ناپایدار یا خاص ، همراه با حمایت ایران از رژیم نظامی و سیاسی وارد شدند.

ایران یکی از برجسته ترین کشورهای صادرکننده نفت در جهان به شمار می رود و سومین ذخایر اثبات شده نفت در جهان را داراست. این کشور طی سال های گذشته در فهرست ده کشور برتر صادرکننده نفت به تعداد بی سابقه قرار گرفته است.

علیرغم بحران سوخت، عرضه نفت ایران به سوریه کاهش یافت و محموله های نفتی حدود 3. 6 میلیون بشکه از ایران به بندر بانیاس سوریه در سپتامبر گذشته و 3. 5 میلیون بشکه در اکتبر پس از آن رسید.

بر اساس داده های سازمان UANI که متخصص در ردیابی حرکت نفتکش های ایرانی از طریق ماهواره است، در نوامبر گذشته حدود 1. 39 میلیون بشکه نفت وارد شد.

به گفته منابع ایرانی که با روزنامه محلی الوطن، نزدیک به رژیم، صحبت کردند، در 10 نوامبر، ایران وعده داده است که مقادیر نفت خام عرضه شده به رژیم سوریه را طبق مکانیسم خط اعتباری ایران از دو به سه افزایش دهد. میلیون بشکه در ماه

این منابع بیان کردند که ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور ایران، تصمیم گرفت به رژیم کمک کند تا بر بحران انرژی غلبه کند.

بر اساس این گزارش، وعده هایی مبنی بر فعال سازی تصمیم افزایش نفت ایران در «دوره ی آینده» وجود دارد که از سوی مقامات حکومتی این رژیم تایید نشده است و هنوز ورود آن در بحبوحه تحت کنترل رژیم اعلام نشده است. نیاز مناطق به شش میلیون بشکه در ماه.

عرضه تحت فشار تحریم ها و اعتراضات

مصطفی النعیمی، محقق در امور ایران، به عناب بلدی گفت که دلیل اصلی شکست بیشتر نفت ایران در رسیدن به سوریه، تشدید کنترل آمریکا بر خطوط انتقال نفت زمینی است که از عراق می آید.

علاوه بر نظارت بر نفتکش هایی که از ایران به سمت دریای عرب به سواحل سوریه می آمدند، دلیل این امر این است که رژیم ایران از پوشش صادرات نفت برای عبور سلاح و مهمات به ویژه موتورهای «موشک های دقیق» استفاده می کرد.

النعیمی با بیان اینکه دلیل آن نیز ناتوانی رژیم سوریه در پرداخت ارزش محموله های نفتی از تهران است، خاطرنشان کرد: رژیم ایران اکنون تحت تهدید بحران های داخلی و خارجی خود قرار دارد و اولویت هایی دارد واین کشور دیگر قادر به حمایت نامحدود از رژیم اسد در سوریه نیست، بنابراین به درخواست مستقیم برای پرداخت ارزش این محموله ها متوسل می شود.

وی افزود: رژیم سوریه در نتیجه تحریم ها و محاصره ایالات متحده از پروژه خود از تجارت غیرقانونی مواد مخدر درمانده شده است.

کارشناس امور ایران افزود: اعتراضات داخلی فعلی در ایران (پس از کشتار ماهسا امینی) علاوه بر اعتراضات قبلی در برابر وخیم تر شدن شرایط زندگی و فروپاشی این ، نقش مهمی در تأمین ضعیف نفت به سوریه ایفا می کند. ارزش ارز ایران ، که شعارهایی را رد کرد و حمایت مداوم از رژیم در تهران را به متحدین و اسلحه های خود در سوریه و لبنان رد کرد.

محقق اقتصاد سیاسی ، جوزف دهر گفت که سوریه امروز به واردات نفت به ویژه از ایران بستگی دارد ، بنابراین به محض اینکه مشکلات واردات رخ می دهد ، بحران در کشور رخ خواهد داد و به همین ترتیب ، کشور مستقیماً تحت تأثیر تورم سوخت قرار می گیرد زیرا اکثریت قریب به اتفاقاز این محصولات وارد می شود و تحریم ها به مشکلات واردات کمک می کند و سیاست های دولت و "فساد" مشکلات دسترسی به سوخت در سوریه را عمیق تر می کند.

نفتی روغن یخ لیبری با پرچمدار روغن نفت خام را از نفتی نفتی ایرانی لانا (که قبلاً Pegas) در ساحل Karystos در یونان-26 مه 2022 (رویترز) حمل می کند ، حمل می کند.

غیبت روسیه

روسیه به عنوان یک بازیگر تأثیرگذار در بحران فعلی سوخت و آنچه پیش از آن بود ظاهر نشد ، اگرچه روسیه بیشترین نقش را در شناور شدن اسد سیاسی و تلاش برای توانبخشی وی در سطح منطقه ای ، بین المللی و نظامی ایفا کرد. نبرد و تنظیم مجدد نقشه بر اساس قدرتهای غالب.

دکتر سینان هاتههت ، محقق ارشد مرکز مطالعات استراتژیک OMRAN و تحقیق در پروژه "زمان جنگ و پس از درگیری در سوریه" در انستیتوی دانشگاه اروپا ، معتقد است که دلیل عدم حمایت از سوخت روسیه از این رژیمکاملاً اقتصادی ، با اشاره به اینکه روسیه حتی در زمان سعادت ، رژیم را با گاز و نفت تأمین نکرده است.

هاتههت به Enab Baladi گفت که مسکو به فروش گاز مایع به بازارهای خارج از شبکه خط لوله که آن را به اروپا و خارج از نزدیکی جغرافیایی فوری متصل می کند ، بستگی ندارد ، سوریه در این محدوده نیست و روسیه آن را به یک شبکه خط لوله در شبکه خط لوله وصل نمی کند. آینده.

با توجه به مشتقات نفتی تصفیه شده ، موضوع دارای همان پیچیدگی های لجستیکی است ، زیرا بنادر روسی واقع در دریای سیاه ، با وجود نزدیکی آنها ، "آماده" برای نقشه این تجارت هستند.

از سوی دیگر، نفتی که از بنادر دریای سیاه خارج می شود به مشتریانی می رسد که پول نقد می پردازند، زیرا اقتصاد روسیه رانتی است و بخش عمده درآمد خود را از منابع داخلی خود به دست می آورد.

برای روسیه، پرداخت نقدی به معنای تداوم و تخصیص بودجه عمومی است، زیرا حتی قبل از تهاجم روسیه به اوکراین که از 24 فوریه ادامه داشت، از تحریم ها رنج می برد، بنابراین تأمین نقدینگی یکی از مهمترین اولویت های آن از زمان «غیرقانونی» است. این محقق می افزاید: تصرف کریمه اوکراین در سال 2014.

با توجه به اینکه روسیه و ایران مهم ترین متحدان رژیم هستند و تهران به آنها کمک می کند، برخلاف مسکو، هاتحت معتقد است که سوریه نمی تواند نقدینگی نقدی روسیه را تامین کند و اگرچه حمایت های ایران نیز پرداخت نشده است، اما از طریق خط تامین مالی می شود. اعتبار بین دو رژیم که به ارزش یک میلیارد دلار تمدید می شود.

ایران همچنین بازار نفت خود را دشوار می بیند و زیرساخت های مشابه روسیه را ندارد، علاوه بر این که مشتریان سنتی خود با سایر بازارها سر و کار دارند تا از تحریم ها جلوگیری کنند.

حاتحت می گوید: از سوی دیگر، کشورهای خلیج فارس در جذب مشتریان عمده ای مانند چین و هند با ایران رقابت می کنند که این امر گزینه های صادراتی ایران را کاهش می دهد و در نتیجه از رژیم با سوخت مازاد خود از طریق خط اعتباری که از طریق آن امتیاز می گیرد، حمایت می کند..

کرم شعار، اقتصاددان و مدیر برنامه سوریه در دیده بان شبکه های سیاسی و اقتصادی، به عناب بلدی گفت که کمک روسیه به رژیم بسیار مشروط تر از کمک های ایران و کمتر سخاوتمندانه است.

به گفته دکتر شعار، در حالی که اکثر حمایت های اقتصادی که رژیم از سال 2011 دریافت کرده است از سوی ایران بوده است، حمایت روسیه ابتدا به شکل سیاسی و سپس نظامی بود.

به گفته شعار، مشکل اصلی روسیه این است که دولت این رژیم قادر به پرداخت هزینه های مورد نیاز برای واردات نیست، حتی با وجود سوخت مازاد روسیه، در نتیجه تحریم ها در طول جنگ خود با اوکراین.

الشعار می افزاید، در حالی که ایران مازاد هیدروکربن نیز دارد، شرایط فروش آن به این رژیم سخاوتمندانه تر است، علاوه بر آن قیمت پایین تر از قیمت جهانی پس از تحریم های اعمال شده بر آن در سال 2018، که رژیم آن را جذاب می دانست..

واردات نفت از ایران از طریق وام بوده است و الشعار به استثنای سوخت هواپیمایی که از روسیه می آید، امکان وام از روسیه به سوریه را در این زمینه نمی بیند.

هزینه های بالا مانع از آن می شود که صنعت گران کوچک فعالیت های خود را با نرخ عادی خود به پایان برسانند. حتی شرکت های کوچکی که برای جبران ساعات طولانی «جیره بندی» برق به ژنراتورها متوسل می شوند، تحت تأثیر پیامدهای بحران قرار خواهند گرفت.

دکتر جوزف داهر، کارشناس اقتصاد سیاسی

ده ها نفر در جریان بحران حمل ونقل در خیابانی در دمشق برای نشستن در داخل یک وسیله نقلیه ازدحام می کنند - 13 دسامبر 2022 (AFP)

بحران به کجا؟

در افق پایان بحرانی که دو ماه است و در بحبوحه وعده های «نامشخص» دولت برای رسیدگی به بحران و کاهش ورود تدارکات ایران که زندگی در مناطق تحت کنترل رژیم را مختل کرده است، وجود ندارد. و بسیاری از بخش ها را مختل کرد.

جوزف داهر، محقق اقتصاد سیاسی معتقد است که افزایش قیمت سوخت بر بسیاری از بخش ها، پروژه های کشاورزی و صنعتی تأثیر منفی می گذارد و هزینه های تولید را افزایش می دهد که بهای تمام شده کالا و در نتیجه هزینه زندگی را افزایش می دهد.

هزینه های بالا مانع از آن می شود که صنعت گران کوچک فعالیت های خود را با نرخ عادی خود به پایان برسانند. به گفته داهر، حتی شرکت های کوچکی که برای جبران ساعات طولانی «جیره بندی» برق به ژنراتورها متوسل می شوند، تحت تأثیر پیامدهای بحران قرار خواهند گرفت.

این دانشگاهی بر این باور بود که اکنون با وجود مشکل ساختاری قبلی، همه این مشکلات در حال عمیق تر شدن است و بنابراین راه حل کوتاه مدتی برای حل مشکل کمبود فرآورده های نفتی در بازار وجود ندارد.

دکتر شعار معتقد است آنچه اخیراً در حال رخ دادن است وضعیت بی قراری ایرانی ها و روس ها است و این به دلیل انعطاف ناپذیری رژیم اسد در قبال راه حل سیاسی است و اگرچه دو کشور این رژیم را متحد می دانند. آنها حاضر نیستند «برای همیشه از آن حمایت کنند»، بدون هیچ افقی برای راه حل هایی که نشان می دهد در نهایت از مداخله آنها در سوریه منتفع خواهند شد.

شعار آنچه مانع این امر می شود، راه حل سیاسی است و دو متحد می دانند که اسد عامل این مانع است.

به گزارش شعار، اخیراً به نظر می رسد که ایرانی ها مایل به ارسال سوخت به رژیم از طریق وام نیستند، بلکه به صورت نقدی هستند.

رژیم سوریه تا حد زیادی به واردات گاز و نفت از بازارهای خارجی وابسته خواهد بود. با این حال ، مشکلاتی که برخی از کشورها از فروش نفت به رژیم امتناع می ورزند ، همراه با از دست دادن نقدینگی ، به ویژه در ارز ، به احتمال زیاد این بحران را طولانی می کند.

دکتر سینان هاتهه ، محقق ارشد مرکز مطالعات استراتژیک Omran و انجمن Sharq

هاتهه در آینده نزدیک هیچ راهی برای خروج از بحران سوخت نمی بیند زیرا تولید داخلی نیازهای بازار را تأمین نمی کند و حتی در صورت توافق با SDF ، تولید فعلی در مناطق فرات شرقی نیاز را برآورده نمی کند.

این محقق خاطرنشان کرد: در گذشته ، رژیم بخشی از روند واردات را از طریق ارز خارجی در لبنان تأمین می کرد ، اما بحران مالی لبنان راه حل هایی را "تقریباً غیر وجود" ساخت.

عادل عبدالرزاشق ، کارشناس و کارشناس تجارت ، معتقد است که این اوضاع هر چه بیشتر طول می کشد و طولانی شدن درگیری سوریه تنها تصمیم بین المللی است که امروز مورد توافق قرار گرفته است ، علاوه بر این ، ادامه کمبود نفت در بازار داخلی باعث افزایش قیمت ها خواهد شدمحصولات مصرفی ، بنابراین فقر و فقر را افزایش می دهد و به شدت بر صنعت و تجارت تأثیر می گذارد.

اگر فکر می کنید مقاله حاوی اطلاعات اشتباهی است یا جزئیات بیشتری دارید تصحیح را ارسال کنید