جوش زدن/پردازش فلزات و آلیاژها: یک بررسی جامع در مورد تکامل ریزساختاری

ترکیبی منحصر به فرد از سویه های بسیار بزرگ ، درجه حرارت بالا و نرخ فشار زیاد ذاتی جوشکاری اصطکاک (FSW) و پردازش هم بزنید اصطکاک (FSP) و وابستگی آنها به پارامترهای پردازش فرصتی برای خیاطی ریزساختار و از این رو عملکرد جوش ها را فراهم می کندو سطوح تا حدی با فرآیندهای فیوژن امکان پذیر نیست. در حالی که قبلاً توجه زیادی به پارامترهای FSW و تأثیر آنها بر کیفیت جوش و عملکرد مشترک متمرکز شده است ، در اینجا تمرکز بر توسعه درک جامع از اصول تکامل ریزساختاری در طول FSW/P است. از طریق در نظر گرفتن مکانیسم های اساسی توسعه ساختارها و بافت های دانه ، فازها ، تحولات فاز و بارش ، کنترل ریزساختاری در طیف وسیعی از اتصالات مواد مشابه و متفاوت مورد بررسی قرار می گیرد. به طور خاص ، هنگام در نظر گرفتن پیوستن فلزات و آلیاژهای متفاوت ، توجه ویژه ای به کنترل و پراکندگی ترکیبات بین فلزی مضر است. به طور مشابه ، ما در نظر می گیریم که چگونه می توان از FSP برای تصحیح محلی ریزساختار استفاده کرد و همچنین فرصتی برای تشکیل کامپوزیت های ماتریس فلزی (MMC) برای تقویت سطح نزدیک فراهم کرد. سرانجام ، شکاف های فعلی در دانش ما در زمینه چشم انداز آینده برای FSW/P در نظر گرفته شده است.

کلید واژه ها

جوشکاری/پردازش اصطکاک انباشت انرژی گسل کامپوزیت های ماتریس فلزی بهبود ساختار تبلور مجدد مقالات توصیه شده

ذکر شده توسط (0)

اکبر هایدارزاده در حال حاضر استادیار دانشکده مهندسی ، گروه مهندسی مواد ، دانشگاه آزربایجان شهید مادانی ، تبریز ، ایران است. وی در پاییز 2007 مدرک لیسانس علوم مواد را به دست آورد. وی مدرک کارشناسی ارشد خود را در مواد مهندسی پیشرفته در پاییز 2010 به دست آورد. وی دکتری خود را دریافت کرد. مدرک علوم مواد ، کار بر روی FSW آلیاژهای مبتنی بر مس ، در فوریه 2016. مطالعات دکتری اکبر منجر به بیش از 25 مقاله در زمینه تکامل ریزساختاری در طول FSW/FSP شد. دستاوردهای وی در زمینه FSW مورد استقبال جامعه قرار گرفته است و وی چندین جایزه و کمک های مالی تحقیقاتی دریافت کرده است. وی در حال حاضر نویسنده بیش از 70 مقاله (Google Scholar (2020) ، H-Index = 24) ، 5 فصل کتاب و بیش از 35 ارتباطات با کنفرانس های ملی و بین المللی است.

سرگئی مینوف در حال حاضر محقق ارشد دانشگاه تحقیقات ملی بلگورود ، روسیه است. وی در سال 2004 مدرک دکترا را در فیزیک دولت جامد از موسسه مشکلات سوپر پلاستیکی مواد به دست آورد. انتشارات وی بیش از 3900 بار ذکر شده است (Google Scholar (2020) ، H-Index = 34). علایق تحقیقاتی شامل جوشکاری/پردازش اصطکاک ، تغییر شکل پلاستیک شدید ، مواد فوق دانه دانه ، پراش پشتی الکترونی است.

Rustam Kaibyshev در حال حاضر استاد کاملی در گروه علوم مواد و فناوری نانو ، دانشگاه ایالتی بلگورود ، بلگورود ، روسیه است. وی در سال 1991 مدرک دکترای خود را در علوم مواد از انستیتوی استیل و آلیاژ مسکو ، مسکو به دست آورد. وی بیش از 500 نشریه از جمله حدود 250 مقاله ژورنال ، 250 مقاله اقدام ، 2 فصل کتاب و 33 اختراع حقوقی روسی را تألیف یا همکاری کرده است. فدراسیونانتشارات وی بیش از 11500 بار ذکر شده است (Google Scholar (2020) ، H-Index = 52). علایق پژوهشی وی شامل تبلور مجدد پویا ، تکامل دانه های ماوراء بنفش در حین فشار شدید پلاستیکی ، مکانیسم های تغییر شکل پلاستیک ، خزش و ابر پلاستیک کامپوزیت ماتریس فلزی ، آلیاژهای آلومینیوم و فولادهای فسیلی ، فولادهای TWIP و سفر ، Cu-CR-ZR ، CU-MG-MG است. و هادی های AL ، تحول فاز در آلیاژهای هیچ کس. وی در سال 2000 یاران علمی JSPS اهدا شد. وی عضو چندین عضویت در کمیته کنفرانس بین المللی بود.

گورل çam در حال حاضر استاد کاملی در گروه مهندسی مکانیک دانشگاه فنی Iskenderun ، ̇kenderun-hatay ، ترکیه است. وی در سال 1990 مدرک دکترا در علوم مواد را از کالج علوم ، فناوری و پزشکی امپریال ، دانشگاه لندن ، ایالات متحده آمریکا به دست آورد. فصل کتاب. انتشارات وی بیش از 3500 بار ذکر شده است (Google Scholar (2020) ، H-Index = 33). علایق پژوهشی وی شامل فن آوری های جوشکاری از جمله جوشکاری اصطکاک ، پیوند انتشار ، جوشکاری پرتو الکترونی و جوش پرتو لیزر ، خصوصیات اتصالات جوش داده شده و دمای پرکننده دمای پایین (LTT) است. او عضو AWS (انجمن جوشکاری آمریکا) ، ایالات متحده و DVS (Deutsche Verband Für Schweisstechnik) ، آلمان است. او همچنین عضو هیئت مدیره عمومی ، انستیتوی فناوری های جوشکاری ترکیه ، استانبول ، ترکیه است.

Aude Simar استاد ، دانشگاه لووین (Uclouvain) در لووین-لا-نوو ، بلژیک است. وی در سال 2006 مدرک دکتری خود را در همان دانشگاه به دست آورد و با FSW از آلیاژهای سری 6xxx سری AL که منجر به مقاله ای در سال 2012 در پیشرفت در علم مواد است ، 167 بار است. او همچنین نویسندگان دو مقاله مرور در مورد FSW و یک فصل کتاب در مورد FSP است. وی در سال 2007-2008 در دانشگاه کالیفرنیا در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی اجرا کرد. او یک ویراستار همکار در مجله Elsevier Paterialization است. وی در سپتامبر 2019 سازمان اصلی کنفرانس بین المللی FSW/FSP است. وی در سال 2016 به دلیل کار بر روی مواد جدید پردازش شده توسط FSP ، کمک مالی به شورای تحقیقات معتبر اروپا (ERC) اعطا شد. وی در حال حاضر نویسنده 60 مقاله است که در Scopus (Google Scholar (2020) ، H-Index = 26) ارجاع شده است.

آدریان گرلیچ از سال 2012 استادیار واترلو بوده است و به عنوان صندلی تحقیقات صنعتی NSERC/Transcanada در جوشکاری زیرساخت های انرژی در سال 2014 منصوب شده است. تحقیقات وی بر جوشکاری متالورژی از مواد آهنی و غیر آهنی و توصیف ریزساختارها با استفاده از میکروسکوپ الکترونی متمرکز است.، با تمرکز جدی بر تکنیک های پیوستن به حالت جامد ، مانند جوش زدن اصطکاک و پیوستن به مواد متفاوت. تا به امروز وی 120 مقاله ژورنال و بیش از 30 مقاله کنفرانس را به همراه یک فصل کتاب منتشر کرده است که در کنار هم بیش از 6300 استناد به دست آورده اند (Google Scholar (2020) ، H-Index = 45). وی بیش از 1. 9 میلیون دلار بودجه عملیاتی و بیش از 6 میلیون دلار سرمایه به عنوان یک بازپرس اصلی جذب کرده است و بیش از 32 دانش آموخته ، محقق بعد از دکترا و دانشجویان کارشناسی را آموزش داده است.

Farzad Khodabakhshi از سال 2018 استادیار دانشگاه تهران است. وی دکتری خود را دریافت کرده است. مدرک به عنوان مشترک بین دانشگاه فناوری شریف و دانشگاه واترلو در زمینه علوم و مهندسی مواد با عمده در نانوکامپوزیت های ماتریس فلزی توسط پردازش هم بزنید اصطکاک در سال 2014اصطکاک جوش و پردازش ، تولید افزودنی و تغییر شکل پلاستیک شدید. وی بیش از 80 مقاله ژورنال و 20 مقاله کنفرانس ، یک شاخص H Google Scholar (2020) از 29 و یک شاخص i10 از 58 با تعداد کل استناد 2122 منتشر کرده است.

امیر مصطفایی از ژانویه 2020، استادیار گروه مهندسی مواد، مکانیک و هوافضا در مؤسسه فناوری ایلینوی، شیکاگو، دارای مدرک دکتری است. در رشته علوم و مهندسی مواد از دانشگاه پیتسبورگ، PA، ایالات متحده، پژوهشگر فوق دکتری در مرکز ابتکارات آینده تولید (MFI) در دانشگاه کارنگی ملون بین سپتامبر 2018 و دسامبر 2019 و کارشناسی ارشد. فوق لیسانس حفاظت در برابر خوردگی و مواد (دانشگاه صنعتی سهند، ایران). دکترای اوتحقیقات اولیه بر روی چاپ سه بعدی بایندر جت کامپوزیت های ساختاری، زیست سازگار، ماتریس فلزی و آلیاژهای حافظه دار مغناطیسی بود. اثرات بهینه سازی پردازش چاپ در طول جت بایندر و همچنین توسعه پس از پردازش از جمله تف جوشی و عملیات سطحی قطعات پرینت سه بعدی بر روی تکامل ریزساختاری، تشکیل فاز و خواص حاصل از قطعات بایندر جت شده مورد بررسی قرار گرفت. علاوه بر این، او بر روی همجوشی بستر پودر لیزری مواد فلزی و ارزیابی پارامترهای پردازش بر روی ریزساختار، توزیع تخلخل، خواص مکانیکی و رفتار خوردگی قطعات مختلف افزودنی ساخته شده از آلومینیوم، فولاد ضد زنگ و آلیاژهای مبتنی بر نیکل کار کرده است. دکتر مصطفایی مقالاتی در زمینه تجزیه و تحلیل خوردگی و شکست در دمای بالا فولادهای زنگ نزن و سوپرآلیاژهای مبتنی بر نیکل مورد استفاده در نیروگاه های نفتی و هسته ای، پوشش های آلی چند منظوره، متالورژی جوشکاری و ساخت نانومواد منتشر کرده است. در نهایت، تحقیقات دکتر مصطفایی عمدتاً بر روی کاربرد جنبه های اساسی علم و مهندسی مواد برای رفع نیازهای صنایع مختلف تولیدی از طریق تولید افزودنی متمرکز است. انتشارات او بیش از 1500 بار ذکر شده است (Google Scholar (2020)، h-index = 20).

دیوید فیلد استاد و معاون معاون تحقیقات در کالج مهندسی و معماری Voiland در دانشگاه ایالتی واشنگتن است. او دکتری خود را دریافت کرد. در مهندسی مکانیک در سال 1991 از دانشگاه ییل. از سال 1990 تا 2000 به عنوان مهندس Sr. در مرکز فنی ALCOA و مدیر فناوری در آزمایشگاه های Texsem مشغول به کار شد. وی در آگوست سال 2000 به دانشکده مهندسی مکانیک و مهندسی مواد در دانشگاه ایالتی واشنگتن پیوست. علاقه مندی وی شامل متالورژی فیزیکی و مکانیکی ، تغییر شکل و تبلور مجدد ، ناهمسانگردی مواد و تکنیک های پیشرفته تجربی و توصیف است. فیلد نویسنده یا نویسنده 200 مقاله فنی است و بیش از 80 سخنرانی دعوت شده را در جلسات ملی یا بین المللی ، دانشگاه ها و آزمایشگاه های ملی ارائه داده است. علاوه بر این ، وی در چندین مکان در سراسر جهان ، کارگاه های آموزشی در زمینه پراش پشتی الکترون را سخنرانی و تدریس کرده است. انتشارات وی بیش از 7000 بار ذکر شده است (Google Scholar (2020) ، H-Index = 37).

جوزف رابرسون در حال حاضر استاد متالورژی فیزیکی ، دانشگاه منچستر است. وی در سال 1996 دکترای خود را در متالورژی از دانشگاه کمبریج به دست آورد. از آن زمان او در دانشگاه های کمبریج ، سوانسی و منچستر کار کرده است و در سال 2016 به عنوان یک صندلی منصوب شده است. علایق تحقیقاتی وی در ریزساختار و تکامل املاک در آلیاژهای صنعتی متمرکز شده است. تأکید ویژه بر آلیاژهای سبک (آلومینیوم و منیزیم) و فرآیندهای پیچیده متالورژی ، مانند جوش زدن اصطکاک. وی بیش از 145 مقاله در مورد این مباحث منتشر کرده است و در سال 2011 جایزه Grunfeld موسسه مواد ، مواد معدنی و معدن انگلستان (IOM3) ، جایزه هیوم روتی IOM3 در سال 2015 و جایزه قهرمان H Matthewson را دریافت کرده است (کار منتشر شده) از TMS در سال 2017. انتشارات وی بیش از 6100 بار ذکر شده است (Google Scholar (2020) ، H-Index = 42).

الکسیس Deschamps در حال حاضر استاد دانشگاه ، انستیتوی فناوری گرنوبل ، فرانسه است. وی مدرک دکترای خود را در رشته علوم و مهندسی مواد از INPG به دست آورد. علایق تحقیقاتی وی شامل کنترل ریزساختار در نانو در مواد فلزی ، سینتیک بارش ، روابط ریزساختار/خصوصیات ، فلزی فیزیکی جوشکاری ، استفاده از امکانات در مقیاس بزرگ برای مطالعه ریزساختارها در فلزات و روشهای ترکیبی برای خصوصیات ریزساختار در فلزات و توسعه آلیاژ است. بشروی بیش از 300 نشریه را تألیف یا هماهنگ کرده است. انتشارات وی بیش از 10000 بار ذکر شده است (Google Scholar (2020) ، H-Index = 56).

فیلیپ ویترز دکترای خود را در متالورژی در دانشگاه کمبریج به دست آورد و قبل از گرفتن یک صندلی در منچستر در سال 1998 ، در آنجا سخنرانی کرد. علاقه های وی در استفاده از تکنیک های پیشرفته برای پیروی از رفتار مهندسی و مواد طبیعی در زمان واقعی و در 3D است. در سال 2005 او به آکادمی مهندسی سلطنتی انتخاب شد و در سال 2008 تأسیسات تصویربرداری با اشعه ایکس هنری موزلی را راه اندازی کرد که اکنون یکی از گسترده ترین سوئیت های امکانات تصویربرداری با اشعه ایکس سه بعدی در جهان است. جایزه شرکت Royal Royal Armourers & Brasiers را برای استفاده پیشگام از تیرهای نوترون و اشعه ایکس به نقشه های استرس و اجزای تصویر در سال 2010 اهدا کرد ، کار او پایه و اساس علمی را که با استفاده از آن می توانیم شکست مؤلفه را پیش بینی کنیم. در سال 2012 ، وی مدیر افتتاحیه مرکز بین المللی BP برای مواد پیشرفته شد. در سال 2014 ، دانشگاه منچستر جایزه سالگرد ملکه را دریافت کرد و کار تسهیلات تصویربرداری با اشعه ایکس منچستر را به رسمیت شناخت. وی در سال 2016 به عنوان عضو انجمن سلطنتی انتخاب شد. در سال 2017 او به عنوان استاد افتتاحیه رجیوس مواد و دانشمند ارشد مؤسسه تازه تأسیس شده هنری رویس برای مواد پیشرفته تبدیل شد. وی بیش از 850 نشریه را که بیش از 32000 بار ذکر شده است ، تألیف یا هماهنگ کرده است (Google Scholar (2020) ، H-Index = 80).