قبرستان خزندگان دریایی منقرض شده ممکن است زمین های زایمان باستانی باشد

توضیحات در مورد اینکه چرا بسیاری از خزندگان دریایی باستانی در آنجا جان باختند ، محققان فرار کرده اند

غول های دریایی امروزی - مانند نهنگ های آبی و تپه ای - به طور مستقیم مهاجرت های گسترده ای را در اقیانوس انجام می دهند تا در آبهایی که شکارچیان در آن کمیاب هستند به دنیا بیایند ، با بسیاری از جماعت سال به سال در همان بخش های ساحلی. اکنون ، تحقیقات جدیدی از تیمی از دانشمندان - از جمله محققان با موسسه اسمیتسونیان ، دانشگاه وندربیلت ، موزه تاریخ طبیعی یوتا ، دانشگاه یوتا ، دانشگاه نوادا ، رنو ، دانشگاه ادینبورگ ، دانشگاه تگزاس در آستین ، دانشگاه Vrijeititبروکسل ، و دانشگاه آکسفورد-تقریباً 200 میلیون سال قبل از تکامل نهنگ های غول پیکر ، خزندگان دریایی به اندازه اتوبوس به نام Ichthyosaurs ممکن است در حال انجام مهاجرت های مشابه برای نژاد و در کنار هم زاد کردن در امنیت نسبی باشند.

این یافته ها ، که در ژورنال زیست شناسی فعلی منتشر شده است ، یک تخت فسیل غنی در پارک مشهور برلین-ایشیووزور (BISP) در جنگل ملی هومبولدت-تویابه نوادا ، که در آن بسیاری از ichthyosaurs 50 فوت به طول 50 فوت (Shonisaurus poonis) به صورت سنگ به سنگ ریخته می شود ، بررسی می کند. بشربه رهبری نیل کلی ، دانشمند دانشگاه وندربیلت و موزه ملی سابق اسمیتسونیان پیتر باک ، همکار فوق دکترا ، و با همکاری متصدی موزه پستانداران دریایی فسیل نیکلاس پینسون ، این مطالعه توضیحات قابل قبول در مورد چگونگی حداقل 37 این موارد ارائه می دهدخزندگان دریایی برای رسیدن به اهداف خود در همان محل به پایان رسیدند - سوالی که بیش از نیم قرن دیرینه شناسان را آزار داده است.

پینسون گفت: "ما شواهدی ارائه می دهیم که نشان می دهد که این Ichthyosaurs در اینجا به تعداد زیادی درگذشت زیرا آنها به این منطقه مهاجرت می کردند تا نسل های زیادی را در صدها هزار سال به دنیا بیاورند.""این بدان معناست که این نوع رفتاری که امروز در نهنگ ها مشاهده می کنیم بیش از 200 میلیون سال است."

با گذشت سالها ، برخی از دیرینه شناسان پیشنهاد کرده اند که Ichthyosaurs Bisp - پیشگامان شبیه به دلفین های بزرگ و بزرگ که به عنوان فسیل ایالت نوادا پذیرفته شده اند - در یک واقعه جمعی گسترده مانند آنهایی که گاهی اوقات نهنگهای مدرن را تحت تأثیر قرار می دهند ، یا این که موجودات توسط سموم مسموم شده اند ، از طریق سموم مسموم شده اند. شکوفه جلبک مضر در نزدیکی. مشکل این است که این فرضیه ها فاقد خطوط قوی شواهد علمی برای حمایت از آنها هستند.

برای تلاش برای حل این رمز و راز ماقبل تاریخ ، این تیم تکنیک های جدیدتر دیرینه شناسی مانند اسکن سه بعدی و ژئوشیمی را با پشتکار دیرینه شناسی سنتی با استفاده از مواد بایگانی ، عکس ها ، نقشه ها ، یادداشت های میدانی و کشو پس از کشو مجموعه های موزه برای تکه های شواهدی که می تواند باشد ، ترکیب کرده است. تجزیه و تحلیل شد.

اگرچه بیشتر سایت های دیرینه شناسی مورد مطالعه ، فسیل ها را کاوش می کنند تا بتوانند توسط دانشمندان در موسسات تحقیقاتی از نزدیک مورد مطالعه قرار گیرند ، اما اصلی ترین جاذبه بازدید کنندگان از BISP پارک ایالتی نوادا ، یک ساختمان مانند انبار است که آنچه را که محققان آن را Quarry 2 می نامند ، در خود جای داده است. آرایه ای از Ichthyosaurs که در این صخره جاسازی شده اند تا عموم مردم را ببینند و قدردانی کنند. Quarry 2 دارای اسکلت های جزئی از حدود هفت Ichthyosaurs است که به نظر می رسد همه در همان زمان درگذشتند.

کلی گفت: "وقتی من برای اولین بار در سال 2014 از سایت بازدید کردم ، اولین فکر من این بود که بهترین راه برای مطالعه آن ایجاد یک مدل سه بعدی با وضوح بالا است.""یک مدل سه بعدی به ما این امکان را می دهد تا نحوه چیدمان این فسیل های بزرگ در رابطه با یکدیگر را بدون از دست دادن توانایی استخوان توسط استخوان ، مطالعه کنیم."

برای انجام این کار ، Kelley ، Pyenson و تیم تحقیقاتی با جان بلوندل ، عضو تیم برنامه 3D برنامه دیجیتالی اسمیتسونیان ، و هالی لیتل ، همکار دیرینه با پینسون و تیم برنامه سه بعدی و در حال حاضر مدیر انفورماتیک در همکاری کردند. گروه دیرینه شناسی موزه. در حالی که پینسون و کللی از نظر جسمی استخوان ها را اندازه گیری می کردند و سایت را با استفاده از تکنیک های سنتی دیرینه شناسی مطالعه می کردند ، کمی و بلوندل از دوربین های دیجیتالی و یک اسکنر لیزر کروی استفاده می کردند تا صدها عکس بگیرند و میلیون ها اندازه گیری نقطه ای که سپس با استفاده از نرم افزار تخصصی در کنار هم بخیه می شوند تا 3D ایجاد کنندمدل تخت فسیلی.

برای اینکه در مورد آنچه ممکن است در این خزندگان دریایی منقرض شده باشد ، در این تیم نمونه های ریز از سنگ اطراف فسیل ها جمع آوری کرده و مجموعه ای از آزمایشات ژئوشیمیایی را انجام داده و به دنبال علائم اختلال در محیط زیست است.

یک آزمایش جیوه را اندازه گیری کرد ، که اغلب با فعالیت آتشفشانی در مقیاس بزرگ همراه است و سطح قابل توجهی افزایش یافته است. آزمایشات دیگر انواع مختلفی از کربن را مورد بررسی قرار داده و مشخص کرده است که هیچ مدرکی مبنی بر افزایش ناگهانی مواد آلی در رسوبات دریایی وجود ندارد که منجر به کمبود اکسیژن در آبهای اطراف شود (هرچند مانند نهنگ ها ، ایشتوزورها هوا را نفس می کشند).

این آزمایشات ژئوشیمیایی هیچ علامتی را نشان نداد که نشان می دهد این ایکتیوزورها به دلیل برخی از فاجعه ها که باعث می شود اکوسیستم که در آن درگذشت ، به طور جدی مختل کنند. کلی ، پینسون و سایر همکاران تیم تحقیق همچنان به دنبال فراتر از Quarry 2 به زمین شناسی اطراف و تمام فسیل هایی که قبلاً از منطقه کاوش شده بودند ، نگاه کردند.

شواهد زمین شناسی نشان می دهد که وقتی ایتیوزورها درگذشت ، استخوانهای آنها سرانجام به پایین دریا غرق می شوند ، نه اینکه در امتداد یک ساحل به اندازه کافی کم عمق ساحلی برای نشان دادن رشته ، صادر کنند و فرضیه دیگری را رد کنند. حتی بیشتر گفتن ، اگرچه سنگ آهک این منطقه از نمونه های بزرگ Shonisaurus بزرگسالان بزرگ بود ، اما سایر مهره داران دریایی کمیاب بودند. بخش عمده ای از فسیل های دیگر در BISP از بی مهره های کوچک مانند صدف و آمونیت ها (بستگان مارپیچی ماهی مرکب امروز) تهیه شده است.

پینسون گفت: "بسیاری از اسکلت های بزرگ و بزرگسالان از این گونه در این سایت و تقریباً هیچ چیز دیگری وجود دارد.""تقریباً هیچ چیز مانند ماهی یا خزندگان دریایی دیگر وجود ندارد که بتوانند از آن استفاده کنند.

اژدها دیرینه شناسی محققان برخی از دلایل احتمالی مرگ را از بین برده و شروع به ارائه سرنخ های جذاب در مورد نوع اکوسیستم که این شکارچیان دریایی در حال شنا بودند ، اما شواهد هنوز به وضوح به توضیحات جایگزین اشاره نکردند.

تیم تحقیقاتی هنگامی که کشف کردند بقایای کوچک Ichthyosaur در میان فسیل های جدید جمع آوری شده در BISP و مخفی کردن در مجموعه های موزه قدیمی ، بخش اصلی این معمای را پیدا کردند. مقایسه دقیق استخوان ها و دندان ها با استفاده از اسکن اشعه ایکس میکرو CT در دانشگاه وندربیلت نشان داد که این استخوان های کوچک در واقع Shonisaurus جنینی و تازه متولد شده بودند.

کللی گفت: "هنگامی که مشخص شد که هیچ چیز برای غذا خوردن آنها در اینجا وجود ندارد ، و Shonisaurus بزرگسالان بزرگ به همراه جنین ها و نوزادان اما هیچ نوجوان وجود ندارد ، ما شروع کردیم که به طور جدی در نظر بگیریم که آیا این ممکن است یک زمین زایمان باشد."

تجزیه و تحلیل بیشتر از اقشار مختلف که در آن خوشه های مختلف استخوان های ایشتیووزور یافت شد نیز نشان داد که سنین بسیاری از تخت های فسیلی BISP حداقل صدها هزار سال ، اگر نه میلیون ها نفر ، از هم جدا شده اند.

پینسون گفت: "یافتن این نقاط مختلف با همان گونه ها در زمان زمین شناسی با همان الگوی جمعیتی پخش می شود و به ما می گوید که این یک زیستگاه ارجح است که این شکارچیان بزرگ اقیانوس برای نسل ها به آن بازگشتند."ما معتقدیم که این یک سیگنال اکولوژیکی واضح است که این مکانی بود که Shonisaurus برای زایمان استفاده می کرد ، بسیار شبیه به نهنگ های امروزی. اکنون ما شواهدی داریم که این نوع رفتار 230 میلیون سال قدمت دارد. "

كلی گفت كه گام بعدی برای این خط تحقیق ، بررسی سایر سایتهای Ichthyosaur و Shonisaurus در آمریکای شمالی با این یافته های جدید است كه شروع به بازآفرینی دنیای باستانی خود می كند - شاید با جستجوی سایر سایت های پرورش یا مکانهایی با تنوع بیشتر دیگرگونه هایی که می توانند زمینه های تغذیه ای غنی برای این شکارچی اوج منقرض شده باشند.

اسکن سه بعدی این سایت اکنون برای سایر محققان برای مطالعه در دسترس است و برای عموم مردم می توانند از طریق پلت فرم Voyager Smithsonian منبع باز ، که توسط اعضای تیم Blundell در دفتر برنامه دیجیتالی سازی تهیه و نگهداری می شود ، کشف کنند. یک تجربه دیجیتالی تعاملی در مورد مطالعه تیم تحقیق ، از جمله یک مدل سه بعدی از سایت های Ichthyosaur مورد تجزیه و تحلیل ، همچنین در وب سایت دفتر برنامه دیجیتالی سازی موجود است.

بلوندل گفت: "کار ما عمومی است."ما فقط سایت ها و اشیاء را اسکن نمی کنیم و آنها را قفل می کنیم. ما این اسکن ها را ایجاد می کنیم تا این مجموعه را برای سایر محققان و اعضای عمومی باز کنیم که نمی توانند از نظر جسمی به اسمیتسونیان برسند. "

این تحقیق تحت مجوزهای تحقیقاتی صادر شده توسط سرویس جنگل ایالات متحده و پارک های ایالتی نوادا انجام شد و با تأمین بودجه از اسمیتسونیان ، دانشگاه نوادا ، رنو ، دانشگاه وندربیلت و دانشگاه یوتا پشتیبانی شد.

- این خبر در ابتدا در وب سایت اسمیتسونیان منتشر شد.