مفهوم 68: انواع اوراق بهادار

اوراق بهادار را می توان به طور کلی به این موارد طبقه بندی کرد: درآمد ثابت: به اوراق بدهی اطلاق می شود که در آن وام گیرنده موظف است بهره و اصل را در برنامه از پیش تعیین شده بپردازد. آنها ممکن است وثیقه شوند، به این معنی که سرمایه گذاران در مورد دارایی های فیزیکی خاصی ادعا دارند. انواع مختلف عبارتند از: • اوراق قرضه: بدهی های بلند مدت.• یادداشت ها: بدهی های میان مدت.• استقراض بانکی: بلند مدت تا کوتاه مدت شامل خطوط اعتباری چرخشی و سایر ابزارهای بدهی.• قابل تبدیل: بدهی را می توان با تعداد مشخصی از سهام عدالت مبادله کرد. حقوق صاحبان سهام: به ادعای مالکیت سرمایه گذاران در شرکت ها اشاره دارد. انواع مختلف آن عبارتند از: • سهامداران مشترک: پس از پرداخت تمام اوراق بهادار ارشد، نسبت به هر دارایی و درآمد، ادعای باقی مانده دارند.• سهامداران ممتاز: سود تقسیمی برنامه ریزی شده قبل از سهامداران عادی پرداخت می شود.• ضمانت نامه ها: به دارنده این حق داده می شود که اوراق بهادار شرکت را به قیمتی به نام قیمت اعمال، در یک بازه زمانی مشخص (مشابه اختیارات) خریداری کند. سرمایه گذاری های تلفیقی: به ساختارهایی اطلاق می شود که سرمایه گذاری بسیاری از سرمایه گذاران را ترکیب می کند. انواع مختلف آن عبارتند از: • صندوق های سرمایه گذاری مشترک: می توانند صندوق های باز (سهام خریداری شده از صندوق) یا بسته (سهام خریداری شده از سایر سرمایه گذاران) باشند.• اوراق بهادار با پشتوانه دارایی: نشان دهنده ادعای جریان نقدی است که توسط دارایی های موجود در پرتفوی مانند وام مسکن، خودرو یا بدهی کارت اعتباری به دست می آید.• صندوق های قابل معامله در بورس (ETF): ترکیبی از مزایای صندوق های باز و بسته.• صندوق های تامینی: از استراتژی های مختلف استفاده می کنند و اغلب بر اهرم مالی تکیه می کنند. قرارداد توافقی است بین معامله گران برای انجام برخی اقدامات در آینده که می تواند به صورت فیزیکی یا نقدی تسویه شود. انواع قراردادها (همچنین به عنوان مشتقه نامیده می شود) عبارتند از: قرارداد آتی توافقی برای معامله دارایی پایه در تاریخ آتی با قیمت از پیش تعیین شده است. استاندارد نیست و در مبادلات عمومی معامله نمی شود. قرارداد آتی یک قرارداد استاندارد است که در آن مبلغ، مشخصات دارایی و تاریخ تحویل برای همه قراردادها یکسان است. مبادله ای است و به دلیل استاندارد بودن نقدینگی بالاتری دارد. قرارداد سوآپ توافقی است برای مبادله پرداخت های یک دارایی با دیگری. انواع مختلف آن عبارتند از: • سوآپ نرخ بهره: پرداخت های نرخ شناور با پرداخت های با نرخ ثابت برای یک دوره مشخص مبادله می شوند.• مبادله ارز: مقدار ارز مبادله شده با ارز دیگری برای یک دوره مشخص.• معاوضه سهام: بازده به دست آمده از یک سرمایه گذاری با دیگری مبادله می شود. اختیارات قراردادهایی هستند که به دارنده حق می دهند،

اما نه تعهد ، خرید/فروش امنیت اساسی با قیمت مشخص ، در تاریخ یا قبل از تاریخ خاص. انواع مختلف عبارتند از: • گزینه تماس: خریدار حق را می گیرد اما وظیفه خرید امنیت اساسی با قیمت از پیش تعیین شده را ندارد. فروشنده گزینه تماس حق بیمه را کسب می کند اما اگر خریدار گزینه خود را برای خرید اعمال کند ، امنیت را به فروش می رساند.• گزینه را قرار دهید: خریدار حق می گیرد اما تعهد به فروش امنیت زیربنایی با قیمت از پیش تعیین شده نیست. فروشنده گزینه Put حق بیمه را کسب می کند اما در صورتی که خریدار گزینه خود را برای فروش داشته باشد ، امنیت را خریداری می کند. مبادلات پیش فرض اعتباری بیمه را ارائه می دهد و در صورت پیش فرض وام گیرنده در اوراق خود ، به دارنده بیمه پرداخت می کند. ارزها ، مناقصه های حقوقی است که توسط مقامات ملی پول صادر می شود ، که تجارت در بازارهای نقطه ، رو به جلو یا آینده (که به عنوان بازار فارکس نیز نامیده می شود) است. کالاها شامل محصولات انرژی ، فلزات گرانبها ، فلزات صنعتی ، محصولات کشاورزی و اعتبار کربن هستند. آنها در بازارهای Spot ، Forward و Futures تجارت می کنند. دارایی های واقعی دارایی های فیزیکی هستند که به طور معمول توسط شرکت های عامل به عنوان عوامل تولید استفاده می شوند.(برای مثال املاک و مستغلات ، کارخانه و تجهیزات و غیره)