سه نوع درآمد

نظریه پردازان و دست اندرکاران مالی همه به نظر می رسد در مورد یک اصل اساسی موافق هستند ، یعنی تنوع مهمترین ابزاری است که به کاهش خطرات کمک می کند. بیشتر سرمایه گذاران در هنگام سرمایه گذاری در مورد اهمیت تنوع موافق هستند. با این حال ، به نظر می رسد که آنها هنگام کسب درآمد ، در حصار قرار می گیرند.

برخی از بزرگترین کارشناسان مالی جهان ، از جمله وارن بوفه ، از نیاز به داشتن منابع متعدد درآمد حمایت کرده اند. این منابع متعدد شانس شخصی را که در یک زندگی ثروتمند زندگی می کند ، افزایش می دهد. در این مقاله ، ما نگاهی دقیق تر به سه نوع درآمد و همچنین تأثیر آنها بر سلامت مالی یک شخص خواهیم داشت.

درآمد شماره 1: درآمد کسب شده

این منبع اصلی درآمد است. برای اکثر مردم جهان ، این شامل حقوق یا سود حاصل از تجارت آنها می شود. مشکل حقوق این است که افزایش آنها دشوار است. رشد حقوق تقریباً با نرخ ثابت اتفاق می افتد. همچنین ، اگر شخصی بخواهد درآمد حقوق خود را افزایش دهد ، اغلب مجبور به کار بیشتر ساعاتی می شود. با بزرگتر شدن افراد ، احتمال افزایش تعداد ساعت ها کاهش می یابد. این امر به این دلیل است که سطح آمادگی جسمانی آنها کاهش می یابد. این همچنین بدان معنی است که مسئولیت های آنها نسبت به خانواده و جامعه بیشتر وقت خود را به خود اختصاص می دهد. از این رو ، مشاهده شده است که وقتی فرد در قرون وسطی خود باشد ، درآمد حقوق و دستمزد به یک فلات می رسد. پس از سن مشخص ، افزایش حقوق فقط میزان تورم را پوشش می دهد. همچنین لازم به ذکر است که درآمد حقوق و دستمزد یکی از منابع بسیار مالیات بر درآمد در جهان است. در اکثر کشورهای توسعه یافته ، درآمد حقوق و دستمزد تقریباً 50 ٪ مالیات می شود! این بدان معناست که وقتی شخصی از آستانه درآمد خاصی عبور کند ، انگیزه آنها برای کسب درآمد نیز به دلیل نرخ بالای مالیات کاهش می یابد.

درآمد شماره 2: درآمد سرمایه گذاری

این درآمد حاصل از فروش سرمایه گذاری هایی است که قبلا انجام شده است. به عبارت ساده تر، این نشان دهنده افزایش ارزش سرمایه گذاری یا سود سرمایه است که در اصطلاحات رایج شناخته می شود. به عنوان مثال، اگر شخصی سهام بخرد و به قیمت بالاتر بفروشد یا خانه ای بخرد و برای سود بفروشد، به این تفاوت سود سرمایه می گویند. این درآمد هیچ ارتباطی با تعداد ساعات کار ندارد. همچنین این درآمد به صورت دوره ای دریافت نمی شود. در طی یک دوره زمانی انباشت آن ادامه می یابد و زمانی که سرمایه گذار تصمیم به انحلال آن می گیرد، پرداخت می شود. همچنین این نوع درآمد در مقایسه با درآمد حاصل از مالیات کارآمدتر است. این تنها در صورتی صادق است که سرمایه گذاری ها برای مدت طولانی نگهداری شده باشند. اکثر کشورهای جهان سود سرمایه بلندمدت را از سود سرمایه کوتاه مدت جدا می کنند و با نرخ کمتری بر آن مالیات می دهند.

درآمد شماره 3: درآمد غیرفعال

• درآمد به دست آمده ریشه همه ثروت است. این امر به ویژه در مراحل اولیه شغل فرد صادق است. به همین دلیل است که برای افراد مهم است که درآمد کسب شده خود را آگاهانه در مراحل اولیه حرفه خود افزایش دهند.
• اما نباید هزینه های خود را متناسب با درآمد خود افزایش دهند. هزینه های کمتر با درآمد بیشتر، مازاد سرمایه گذاری را ایجاد می کند.
• این وجوه سرمایه گذاری شده باید برای ایجاد دومین منبع درآمد یعنی درآمد سرمایه گذاری استفاده شود. از آنجایی که سرمایه گذاران از منبع اصلی درآمد خود به دست می آورند، می توانند برای مدت طولانی با استفاده از ابزارهایی مانند سهام سرمایه گذاری کنند. از آنجایی که سهام بالاترین نرخ رشد را ارائه می دهد، این می تواند به حداکثر کردن پتانسیل رشد کمک کند.
• در مرحله بعد، با افزایش سن افراد، باید پول بیشتری از سهام به سمت سرمایه گذاری هایی مانند سپرده های ثابت و املاک اجاره ای منتقل شود. این کمک می کند تا زمانی که سرمایه گذار در نهایت بازنشسته می شود و درآمد حاصل از آن متوقف می شود، منبع درآمد پایدارتری فراهم شود.

مقالات مرتبط

• اهمیت امور مالی شخصی
• فرآیند برنامه ریزی مالی

نویسندگی/ارجاع - درباره نویسنده(های)

این مقاله توسط Prachi Juneja نوشته شده است و توسط تیم محتوای راهنمای مطالعه مدیریت بررسی شده است. تیم محتوای MSG متشکل از اعضای هیئت علمی با تجربه، متخصصان و کارشناسان موضوع است. ما یک ارائه دهنده آموزش گواهی ISO 2001:2015 هستیم. برای دانستن بیشتر، روی درباره ما کلیک کنید. استفاده از این مطالب برای اهداف آموزشی و آموزشی رایگان است. لطفاً به نویسندگی محتوای مورد استفاده، از جمله پیوند(های) به ManagementStudyGuide. com و آدرس صفحه محتوا اشاره کنید.