رشد در ارزش سهام

As a company progresses through its development stages, the types of financing available to it and the sources of that financing both increase in number. The most common form or financing is Equity Financing , that it the selling of company treasury shares to investors giving the investors both ownership (i.e. "equity"), a degree of control, and perpetual participation in the profits and value of the company. As a company grows, its value should be constantly increasing and, in general, the cost of ownership (to new investors) increases over time. As an example, I invested $80,000 in a small startup company in exchange for a 20% interest (i.e. for 20% of the common shares then outstanding). Ten years later the company was grossing $3 million and netting approximately $400K (after tax). My share of this is $80,000 (i.e. 20%). So, my investment was retuing 100% a year after a startup period. (Caution - by "retuing", I mean increasing in value - not actually paying this out as a dividend). Still, not bad at all! If the company's value is $6 million (which can reasonably be argued in this example), my portion of that is $1.2 million (i.e. 15,000% in 10 years or>30 ٪ نرخ بازده سالانه). این اتفاق می افتد زیرا مدیریت در ایجاد ارزش برای صاحبان (سهامداران) از طریق رشد و سودآوری شرکت مؤثر بوده است.

در اینجا یک جدول ارائه شده است که برای یک شرکت فناوری متوسط موفق بسیار معمولی است که در پنج سال اول فعالیت خود در محدوده 10 میلیون دلار (سالانه) به فروش می رسد. می بینید که چگونه در هر مرحله از رشد و بودجه ارزش افزایش می یابد.

اصطلاح "جدول کلاه" یا جدول سرمایه گذاری اغلب برای اشاره به این نوع ارائه استفاده می شود. معمولاً یک جدول کلاه ، نشان می دهد که چه کسی به نام ، در هر گروه نشان داده می شود - به عنوان مثالبنیانگذاران و سرمایه گذاران به همراه سهام عدالت خود در تجارت شناسایی می شوند.

مراحل تأمین اعتبار سهام

در هنگام راه اندازی ، به عنوان دوره قبل از فروش ، منبع اصلی سهام از بنیانگذاران است. این به طور معمول مقدار بسیار کمی است - به خصوص برای بنیانگذاران این کار را برای اولین بار انجام می دهند (کارآفرینان موفق در موقعیت خوشبختی هستند که بتوانند سرمایه گذاری های دوم و سوم خود را بهتر سرمایه گذاری کنند!). علاوه بر بنیانگذاران ، گاهی اوقات مادر ، پدر یا عمه سالی (یعنی بستگان) می توانند مشارکت کنند. این افراد در شما سرمایه گذاری می کنند - نه در تجارت. بنیانگذاران اغلب می توانند از طریق بانکداران شخصی دوستانه خود وجوه خود را وام بگیرند (امیدواریم که آنها دوستانه بمانند) به خاطر شناخت خودشان و این سرمایه را به عنوان سهام بنیانگذار قرار دهند. در موردی که بیش از یک بنیانگذار وجود داشته باشد ، چگونه سهام عدالت تقسیم می شود؟به همان اندازه؟اون یک سوال سخته. در پایان ، این مبتنی بر آنچه بنیانگذاران همه معتقدند منصفانه هستند ، بنا شده است. اما مراقب باشید - اگر نیازی به آن ندارید ، برای یک قطعه اقلیت از عمل حل و فصل نکنید!

در مرحله بذر ، که با شروع واقعی تولید درآمد ، معمولاً در نمونه اولیه قبل از تولید یا مقادیر آزمایشی مشخص می شود ، سرمایه سهام بیشتری را می توان از طریق سرمایه گذاران یا فرشتگان به طول بازو یافت. فرشتگان سرمایه گذاران پاشنه دار هستند که سرمایه خود را به خطر می اندازند و همچنین با کمک به گروه مدیریت به روشی مربیگری ، وقت و تلاش خود را صرف می کنند. شرکت ها همچنین ممکن است بتوانند از یک دایره وسیع تر از دوستان و آشنایان و حتی از غریبه هایی که معیارهای تعریف شده به عنوان "سرمایه گذاران پیشرفته" را رعایت می کنند ، مقادیر کمی جذب کنند. این امر مستلزم مقدار مشخصی از نوار قرمز و رعایت مقررات اوراق بهادار است.

در مرحله رشد ، که با یک رمپ سریع در فروش مشخص می شود ، شرکت ها نیاز به تزریق "جدی" دارند. این به طور همیشگی از طرف سرمایه گذاران ، مانند شرکت های سرمایه گذاری سرمایه گذاری ، بانکداران بازرگان یا افراد ثروتمند ، که قبل از سرمایه گذاری انجام می دهند ، انجام می دهند. این سرمایه گذاران در ازای 500000 دلار تا 2000،000 دلار از موقعیت های قابل توجهی (می گویند 10 ٪ تا 50 ٪) انتظار دارند. با این حال ، در این مرحله از توسعه تجارت ، شرکت ها به خوبی موقعیتی دارند که به این سرمایه گذاران نزدیک شوند ، زیرا آنها زنده بودن محصولات خود را در بازار ثابت کرده اند ، تقاضای بازار قابل تأیید است و شرکت دارای یک مزیت رقابتی مؤثر یا استراتژی رقابتی است.

در مرحله بالغ ، که با یک موقعیت قوی در بازار مشخص می شود ، رشد فروش را ادامه می دهد (بیش از 10 ٪) و یک خط پایین سودآور ، شرکت ها هنوز هم برای استفاده از فرصت های جدید نیاز به تأمین مالی مداوم دارند. در این مرحله ، به دلیل سابقه ای که مدیریت می تواند به آن اشاره کند ، ارائه سهام عدالت آسان تر می شود. مسائل جدید خزانه داری را می توان به صورت مداوم با سرمایه گذاران یا افراد متعهد مطابق با شرایط غالب بازار مالی مذاکره کرد.

ارزش تجارت چیست؟

ارزش شرکت ما چقدر است؟تجربه و دانش کاملی وجود دارد که به کل موضوع ارزیابی می پردازد - یعنی چیزی شبیه به یک تجارت واقعاً ارزش دارد؟یکی از دوستان و شریک سابق من ، ایان آر. کمپبل از گروه ارزیابی کمپبل در تورنتو ، به معنای واقعی کلمه "کتاب" را در این موضوع نوشت. در کانادا ، وی به عنوان یک متخصص برجسته در این زمینه شناخته می شود.

پاسخ دادن به این سؤال دشوارتر می شود که شرکت جوان تر است. شرکت های مستقر با چندین سال سابقه مالی بسیار آسانتر می توانند تجزیه و تحلیل کنند و یک ارزش را به آن اختصاص می دهند. با این حال ، شرکت های جوان ، به ویژه شرکت هایی که چیزی بیش از یک ایده دارند (به یاد داشته باشید - ایده ها یک سکه هستند!) ، ارزیابی بسیار دشوار است. این معمولاً به نظر خریدار کاهش می یابد یا حتی بهتر از نظر خریدار ، دفترچه خریدار است! در بیشتر موارد ، این موضوع با مذاکره بین طرفین درگیر مورد بررسی قرار می گیرد. با این حال ، اگر شما کارآفرینی هستید که برای برخی از سرمایه های سرمایه گذاری در حال فروش یک قطعه از اقدامات هستند ، ممکن است حداقل در مراحل اولیه به این روند فکر کنید ، زیرا یکی از شرکاء بیشتر از یک روند تسلیم یا فروش است. مقداری عدالت

بنابراین ، سوال واقعی برای پاسخ دادن به تقسیم پای است. چه کسی در این سرمایه گذاری کمک می کند و هر یک از این مشارکت کنندگان در ازای چه درصد مالکیت چه درصدی دارند؟سرمایه گذاران در مرحله اولیه به طور کلی بیش از این که 25 ٪ یا 30 ٪ دریافت کنند ، بیش از حد سر و صدا نخواهند کرد. معمولاً ، اگر آنها مشارکت پول نقد پرخطر را در پیش بگیرند ، آنها می خواهند برخی از سهام "معنی دار" در شرکت را بخواهند ، اما در تجزیه و تحلیل نهایی آنچه به آنها علاقه مند هستند ، یک برابر ، یعنی چندگانه ، بازگشت به آنها استسرمایه گذاری. آنها از نظر: "آیا این احتمال وجود دارد که من 100 برابر سرمایه خود را برگردانم؟"با این رویکرد ، چند درصد در ابتدا معامله را ایجاد نمی کند یا خراب نمی کند. آنها به سادگی علاقه ای به یک نوع حاشیه بازگشت ندارند! وقتی با این سرمایه گذاران صحبت می کنید ، این را در خاطر داشته باشید. همچنین به خاطر داشته باشید که آنها ممکن است به خوبی در نتیجه مشارکت آنها ، درصد خود را بیشتر کنند!

در اینجا داستانی است که به وضوح این روند را نشان می دهد. در سال 1988 ، من با یک شرکت واترلو ، تحقیق در حرکتی (RIM) توافق کردم تا 30،000 دلار متوسط را برای 15 ٪ از شرکت سرمایه گذاری کنم. چگونه 15 ٪ تعیین شد؟من از بنیانگذار پرسیدم و نیاز فوری وی پر کردن برخی از سفارشات است. فروش سالانه وی در آن زمان حدود 200 کیلو دلار بود و به نظر وی این شرکت باید براساس دستاوردها تا به امروز ارزش آن را بیش از 200 کیلو دلار ارزش داشته باشد.(امروز ، افراد در شرایط مشابه احتمالاً ارزش بالاتری را برای چنین شرکتی قرار می دهند اما در سال 1988 سرمایه "بذر" بسیار کمی برای استارتاپ ها وجود داشت). برای من ، این مهم بود که علاقه من "معنی دار" باشد (یعنی نه فقط یک درصد یا دو) ، با چشم انداز بازگشت بالایی روزی. با این حال ، سرمایه گذاری من مشروط به دریافت کمک هزینه دولت انتاریو به دلیل سرمایه گذاری و به دلیل تاخیر در دریافت این امر ، همراه با تصمیم من برای انتقال به بریتیش کلمبیا ، ما توافق کردیم که ادامه ندهیم. در اکتبر سال 1997 ، RIM با ارزش تقریبی 600 میلیون دلار در TSX عمومی شد. پس از در نظر گرفتن رقیق ، سرمایه گذاری 30،000 دلاری من 30 میلیون دلار بازگشت - 1000 بار افزایش! در اوج بازار در سال 2000 ، این 30 میلیون دلار تقریباً 500 میلیون دلار ارزش داشت! این برای سود مجازی چگونه است؟

یک کلمه در مورد IPO و ارزیابی ها

هنگامی که یک شرکت سهام خود را برای اولین بار از طریق تسهیلات بورس عمومی و یک گروه کارآزمایی (یعنی کارگزاران سهام) به عموم مردم می فروشد ، در حال انجام IPO - پیشنهاد عمومی اولیه است. این امر مستلزم تهیه دفترچه (نوعی افشای) و مشارکت کارگزاران برای فروش این موضوع به عموم است. چگونه قیمت ، یعنی ارزش ، تعیین می شود؟در این حالت ، متقاضی نویسنده از قضاوت خود در رابطه با "آزمایش آب" ، یعنی نظرسنجی خریداران احتمالی سهام ، به قیمت منصفانه با استفاده از شرکت های مشابه برای مقایسه استفاده می کند. پس از تجارت سهام ، بازار ارزش را تعیین می کند ، یعنی سرمایه گذاری در بازار که محصول تعداد سهام صادر شده و قیمت هر سهم است. شرکت های مبادله ای مانند TSX یا NASDAQ به طور کلی توسط شرکت های سرمایه گذاری که با استفاده از ابزارها و مدل های مالی خود ، توصیه های خرید یا فروش را ارائه می دهند ، مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند. به این ترتیب ، این شرکت ها به طور کلی پیگیری های بزرگی خواهند داشت که منجر به تجارت فعال می شود و از این رو یک ارزیابی "منصفانه" بر اساس عرضه واقعی بازار و ملاحظات تقاضا.

به طور سنتی ، هنگامی که شرکت ها نیاز به رشد جدی یا سرمایه گذاری جدی (حداقل چند میلیون دلار) دارند ، IPO ها در مبادلات اصلی انجام می شود. با این حال ، بورس های جوانی مانند Exchange TSX Exchange Canada ، TS X-V ، به شرکت ها اجازه می دهد تا IPO را در مراحل اولیه توسعه - در مراحل راه اندازی یا بذر انجام دهند. TSX-V هنگامی شکل گرفت که بورس سهام ونکوور (VSE) و آلبرتا (ASE) در اواخر دهه 1990 ادغام شدند. این نوع IPO ممکن است در صورتی که به دنبال مقدار نسبتاً کمی سرمایه ریسک از تعداد زیادی از سرمایه گذاران باشد (به عنوان مثال برای گسترش ریسک) به یک شرکت متوسل شود. دلیل دیگری که این ممکن است برای شرکت ها جذاب باشد این است که ارزیابی های تحقق یافته به طور کلی نسبت به IPO نسبت به سرمایه گذاری های سرمایه خصوصی یا سرمایه گذاری بیشتر است. بورس جوانی ، به عنوان مثالTSX-V ، IPO واقعاً فقط جایگزین یک فرشته خوب یا سرمایه دار سرمایه گذاری می شود که به شرکت هایی که پیدا کردن چنین سرمایه گذاران بزرگ گزینه ای جایگزین در قالب سرمایه گذاران کوچکتر را دشوار می کنند.

با این حال، ممکن است سوال شود که آیا ارزش بازار یک شرکت در بورس خرده فروشی مانند TSX-V در کانادا یا OTC-BB (تبلیغ اعلانات خارج از بورس - به زودی "BBX" نامیده می شود، در اواخر سال 2003) در ایالات متحده آمریکا واقع بینانه است. برای یک شرکت کوچک که سهام آن به صورت نازک معامله می شود، یعنی حجم معاملات اسمی روزانه، اگر کسی بخواهد یک بلوک بزرگ سهام بخرد یا یک بلوک بزرگ بفروشد، قیمت سهام می تواند به شدت نوسان کند. من یک بار اقدام به خرید سهام در یک سرمایه گذاری فناوری کوچک در فهرست ASE کردم که با قیمت . 25 دلار معامله می شد. تنها با خرید 50000 سهم، قیمت را به بیش از 50 دلار رساندم. این به طور ناخواسته توجه سهام را به خود جلب کرد و قبل از اینکه من بدانم، چند نفر دیگر خرید کردند و به زودی قیمت آن به 1. 00 دلار رسید! اما مطمئناً ارزش شرکت افزایش نیافته است! بنابراین - فقط این را در ذهن داشته باشید.

یکی دیگر از جنبه های انجام یک IPO TSX-V این است که احتمالاً باید یک "نظر" ارزیابی از یک مشاور مستقل، شخص ثالث و "متخصص" دریافت کنید که با هزینه ای معادل 25000 دلار یا بیشتر، برای شرکت شما ارزش قائل می شود.. این نظر به سفارش پذیره نویس است اما توسط شرکت پرداخت می شود! احتمالاً صرافی ها این کار را به منظور انجام نوعی بررسی لازم برای عموم سرمایه گذاران انجام می دهند. این کاملا پوچ است! بسیار سالم تر خواهد بود که به سادگی اجازه دهیم بازار با افشای کامل افراد (با جزئیات منصفانه) در پشت سرمایه گذاری و آنچه قصد انجام آن را دارند تصمیم بگیرد. پذیره نویس (و مشتریانش) باید به عنوان ارزیابی مستقل شخص ثالث از ارزش کافی باشد.«مشکل» دیگری در مورد نیاز بورس به چنین نظری وجود دارد: اگر یک شرکت برجسته مانند KPMG نظر محکمی ارائه دهد که مورد قبول بورس باشد، ممکن است سرمایه گذاران به اشتباه این باور را داشته باشند که بورس «تأیید» یا تأیید می کند. ارزش گذاریسپس، اگر شرکت بمب گذاری کند، این صرافی است که احمقانه به نظر می رسد! ما هنوز چند درس داریم که از دوستان آمریکایی خود که صرفاً بر افشای صریح، واقعی و کامل اصرار دارند، یاد بگیریم!(ببخشید که روی جعبه صابون هستم!)

لطفاً برای بحث بیشتر در مورد موضوع تعیین مالکیت، فصل "تقسیم پای" را بررسی کنید.

حق چاپ 1997-2003، Michael C. Volker ایمیل: [email protected] - نظرات و پیشنهادات قدردانی خواهد شد! به روز رسانی: 030618