ریسک پذیری

خطر تقریباً مترادف با سرمایه گذاری ، به ویژه در سهام است. با این حال ، همه افراد نمی توانند همان سطح خطر را هضم کنند ، و این ممکن است منجر به نتایج ناچیز مانند فروش اوراق بهادار در زمان اشتباه با وحشت شود. بنابراین ، افراد باید قبل از انجام سرمایه گذاری از هر نوع ، درک مشخصی از تحمل ریسک خود داشته باشند.

تحمل ریسک چیست؟

می توان ریسک را به عنوان میزان بازده از یک دارایی خاص تعریف کرد. از این رو ، این امر به استعداد یک فرد از تحمل نوسانات بازار به طور کلی و واریانس بازده سرمایه گذاری های آنها به طور خاص اشاره دارد. به عبارت دیگر ، این به تمایل و ظرفیت فرد برای تحمل نوسانات کوتاه مدت بازار اشاره دارد.

به عنوان مثال ، فردی که مایل است بازده بالایی را پشت سر بگذارد تا اطمینان حاصل کند که سرمایه گذاری های آنها در امان است ، افرادی با تحمل کم خطر هستند.

از طرف دیگر ، اگر یک سرمایه گذار با هزینه ایمنی مبلغ سرمایه گذاری بازده بالاتر را انتخاب کند ، وی تحمل پرخطر دارد.

بر اساس تحمل ریسک فرد ، برنامه ریزان مالی آنها را مشخص می کنند. برنامه ریزان مالی از مشخصات ریسک یک سرمایه گذار برای ایجاد نمونه کارها استفاده می کنند که به اندازه کافی تکمیل می شود. بنابراین ، داشتن یک درک واقعی از تحمل ریسک یک نفر ، چه در سطح عینی و ذهنی ، برای تصمیمات سرمایه گذاری صحیح ، بسیار مهم است.

عواملی که بر تحمل ریسک تأثیر می گذارد چیست؟

1. سن

یکی از تعیین کننده های اصلی تحمل ریسک فرد ، سن آنها است. اگر شخصی در سن جوانی باشد ، به طور معمول تحمل ریسک وی زیاد خواهد بود. به این دلیل است که او زمان و منابع بیشتری برای بهبودی از ضررها دارد.

برعکس ، فرد به سمت سن بازنشستگی کمتر تحمل پرخطر خواهد داشت. عمدتاً به این دلیل که ، پس از بازنشستگی یا نزدیک به بازنشستگی ، فرد اطمینان از زمان یا منابع پولی کافی برای کوسن نوسانات کوتاه مدت در بازار ندارد.

2. جایگاه مالی

شاید مهمترین عوامل تحمل ریسک ، جایگاه مالی یک سرمایه گذار باشد. یک سرمایه گذار که سهم قابل توجهی از دارایی ها و درصد نازک از بدهی ها را دارد ، به احتمال زیاد آماده است تا خطرات بیشتری را به همراه داشته باشد. به این دلیل است که آنها ظرفیت مالی برای انتظار از نوسانات کوتاه مدت یا متحمل ضرر دارند.

از طرف دیگر ، یک فرد با مجموعه قابل توجهی از بدهی ها در مقایسه با دارایی ها ممکن است تحمل کم خطر داشته باشد. و این به همین دلیل مخالف است که در بالا ذکر شد. فردی که دارای وضعیت مالی متزلزل است ، از راه دور کافی برای اسکان ضرر و زیان برخوردار نیست یا منتظر فواصل می شود.

3. درآمد یکبار مصرف

درآمد یکبار مصرف یک فرد قطعاً یک عامل اصلی است که بر تحمل ریسک آنها تأثیر می گذارد. یک سرمایه گذار با درآمد یکبار مصرف بالا به طور معمول تحمل پرخطر و برعکس دارد. این به همین دلیل است که در نکته فوق ذکر شده است ، یعنی اتاق مالی کافی برای تحمل نوسانات.

در کنار درآمد یکبار مصرف فعلی ، افراد همچنین باید ظرفیت درآمد و درآمدی آینده خود را برای تعیین دقیق تحمل ریسک در نظر بگیرند.

4. افق زمانی

یکی دیگر از ملاحظات مهم هنگام تعیین تحمل ریسک یک سرمایه گذار ، دوره ای است که آنها به مبلغ سرمایه گذاری نیاز ندارند. این افق زمانی هم برای تحمل ریسک و هم برای اهداف سرمایه گذاری بسیار مهم است.

یک سرمایه گذار با افق طولانی مدت معمولاً تحمل پرخطر دارد. این امر به این دلیل است که نوسانات بازار در کوتاه مدت وزن دارد ، اما در دراز مدت ، بیایید بگوییم 7-10 سال ، این اتفاقات نسبت به بازده های زیادی ندارند.

به همین دلیل ، سرمایه گذاران با افق کوتاه مدت تحمل کم خطر دارند. اگر آنها می خواستند ابزارهای بازپرداخت ، مانند سهام ، در کوتاه مدت ، در معرض خطر بالایی قرار بگیرند.

باید توجه داشت که این عوامل همه زمینه های عینی هستند که بر تحمل ریسک تأثیر می گذارند. با این حال ، ذهنیت در بازی نیز وجود دارد ، و این ممکن است از این استانداردهای تعیین شده سرپیچی کند. به عنوان مثال ، یک فرد با درآمد یکبار مصرف بالا ممکن است تصمیم بگیرد که برای ابزارهای کم خطر استفاده کند.

انواع تحمل ریسک

محافظه کار

سرمایه گذاران که امنیت Corpus را بیش از قدردانی از ثروت ترجیح می دهند متعلق به این دسته از تحمل ریسک است. اوراق بهادار این سرمایه گذاران شامل ابزارهای بدهی و صندوق های متقابل مبتنی بر بدهی عمدتاً است. یک نمونه تحمل کم خطر ، تمایل به فروش اوراق بهادار از لحظه شروع قیمت ها خواهد بود.

در حد متوسط

افرادی که ایجاد ثروت را همراه با سطح متوسط ریسک ترجیح می دهند ، به عنوان ریسک پذیر متوسط طبقه بندی می شوند. این گروه بیشترین زیرگروه ها را به دلیل طیف گسترده ای از سطح تحمل ریسک شامل می شود. چنین سرمایه گذاران معمولاً افق زمانی متوسط دارند. یک مثال تحمل ریسک متوسط ، تصمیم به انتظار برای فساد بازار به جای فروش اوراق بهادار خود در وهله اول است.

خشونت آمیز

سرمایه گذاران در این گروه ، قدردانی از ثروت را بالاتر از ضرر و زیان یا نوسانات بازار با استراتژی های سرمایه گذاری تهاجمی اولویت بندی می کنند. به طور معمول ، آنها با داشتن دانش عمیق از ابزارهای مرتبط با بازار ، مروارید بازار هستند که به آنها امکان می دهد با سرمایه گذاری خود خطرات خود را انجام دهند. یک نمونه تحمل پرخطر نمی تواند در طول نوسانات کوتاه مدت بازار کاری انجام ندهد زیرا اهداف آنها با محوریت بلند مدت است.

ارزیابی تحمل ریسک

جدا از عوامل ذکر شده در بالا ، موسسات مالی از وسایل دیگری برای تعیین تحمل ریسک فرد استفاده می کنند. یکی از اصلی ترین روش های پرسشنامه است. این پرسشنامه ها چنان ساخته شده اند تا در پاسخ به موارد مختلف ، میدان بازی ذهنی یک فرد را درک کنند. به عنوان مثال ، یک سؤال می تواند مانند این مطرح شود ، "اگر کاهش قیمت سهام شما وجود داشته باشد ،" چه کاری انجام می دهید؟

1. آنها را بفروش
2. صبر کن
3. سهام جدید بخرید.

در این حالت ، اگر کسی به گزینه A برود ، محافظه کارانه و تحمل کم خطر را نشان می دهد. کسی که گزینه C را انتخاب می کند ، تحمل پرخطر را نشان می دهد و دور از ذهنش می داند که وقتی می توانند آن را بفروشند تا بازده بالاتری کسب کنند ، قیمت ها در آینده بالا می رود. و گزینه B بازتاب معمولی یک ریسک پذیر متوسط است.

با این حال ، این پرسشنامه ها بی حوصله نیستند ، به این معنا که فرد ممکن است C را در کاغذ انتخاب کند و در هنگام مواجهه با وحشت ، سهام را در واقعیت بفروشد.

اشتها و تحمل ریسک را در معرض خطر قرار دهید

اشتها ریسک بخش تحمل ریسک است ، که به تمایل یک سرمایه گذار بدون توجه به موضع مالی وی ، به تمایل یک سرمایه گذار اشاره دارد. این برخلاف ظرفیت ریسک است ، که بیانگر قیمت مناسب فرد در توافق با درجه ای از خطر است.

بنابراین ، هر دو این ملاحظات در شکل گیری درک واقع گرایانه از تحمل ریسک فرد به همان اندازه بسیار مهم هستند.